دیوان شمس/آن کس که ز تو نشان ندارد

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' دیوان شمس (غزلیات)  از مولوی
(آن کس که ز تو نشان ندارد)
'


 آن کس که ز تو نشان نداردگر خورشیدست آن ندارد 
 ما بر در و بام عشق حیرانآن بام که نردبان ندارد 
 دل چون چنگست و عشق زخمهپس دل به چه دل فغان ندارد 
 امروز فغان عاشقان رابشنو که تو را زیان ندارد 
 هر ذره پر از فغان و ناله‌ستاما چه کند زیان ندارد 
 رقص است زبان ذره زیراجز رقص دگر بیان ندارد 
 هر سو نگران تست دل‌هاوان سو که تویی گمان ندارد 
 این عالم را کرانه‌ای هستعشق من و تو کران ندارد 
 مانند خیال تو ندیدمبوسه دهد و دهان ندارد 
 ماننده غمزه‌ات ندیدمتیر اندازد کمان ندارد 
 دادی کمری که بر میان بندطفل دل من میان ندارد 
 گفتی که به سوی ما روان شوبی لطف تو جان روان ندارد