دیوان شمس/آن مایی همچو ما دلشاد باش

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' دیوان شمس (غزلیات)  از مولوی
(آن مایی همچو ما دلشاد باش)
'


 آن مایی همچو ما دلشاد باشدر گلستان همچو سرو آزاد باش 
 چون ز شاگردان عشقی ای ظریفدر گشاد دل چو عشق استاد باش 
 گر غمی آید گلوی او بگیرداد از او بستان امیرداد باش 
 جان تو مستست در بزم احدتن میان خلق گو آحاد باش 
 گاه با شیرین چو خسرو خوش بخندگه ز هجرش کوه کن فرهاد باش 
 گه نشاط انگیز همچون گلشنشگه چو بلبل نال و خوش فریاد باش 
 پیش سروش چون خرامد خاک باشچون گلش عنبر فشاند باد باش 
 حاصل اینست ای برادر چون فلکدر جهان کهنه نوبنیاد باش 
 در میان خارها چون خارپشتسر درون و شادمان و راد باش