دیوان شمس/آن سفره بیار و در میان نه

by مولوی

	آن سفره بیار و در میان نه			و آن کاسه به پیش عاشقان نه
	انبوه بریز نان که زشت است			کواز دهد کسی که نان نه
	تن را چو بنان شکار کردی			جان را برگیر و پیش جان نه
	امروز قیامت تو برخاست			برخیز قدم بر آسمان نه
	از آتش عشق نردبان ساز			بر گنبد چرخ نردبان نه
	ای زهره ز چشم‌های هندو			ترکانه تو تیر در کمان نه
	گر سینه زیان کند ز زخمت			زخمی دیگر بر آن زیان نه
	چون نکته ز راه چشم گویی			ما را همه مهر بر دهان نه
	ای اشک چو رفتی از در چشم			آن جا رو و سر بر آستان نه