دیوان شمس/آن ره که بیامدم کدامست
ظاهر
| آن ره که بیامدم کدامست | تا بازروم که کار خامست | |||||
| یک لحظه ز کوی یار دوری | در مذهب عاشقان حرامست | |||||
| اندر همه ده اگر کسی هست | والله که اشارتی تمامست | |||||
| صعوه ز کجا رهد که سیمرغ | پابسته این شگرف دامست | |||||
| آواره دلا میا بدین سو | آن جا بنشین که خوش مقامست | |||||
| آن نقل گزین که جان فزایست | وان باده طلب که باقوامست | |||||
| باقی همه بو و نقش و رنگست | باقی همه جنگ و ننگ و نامست | |||||
| خاموش کن و ز پای بنشین | چون مستی و این کنار بامست | |||||