دیوان شمس/آن را که درون دل عشق و طلبی باشد

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' دیوان شمس (غزلیات)  از مولوی
(آن را که درون دل عشق و طلبی باشد)
'


 آن را که درون دل عشق و طلبی باشدچون دل نگشاید در آن را سببی باشد 
 رو بر در دل بنشین کان دلبر پنهانیوقت سحری آید یا نیم شبی باشد 
 جانی که جدا گردد جویای خدا گردداو نادره‌ای باشد او بوالعجبی باشد 
 آن دیده کز این ایوان ایوان دگر بیندصاحب نظری باشد شیرین لقبی باشد 
 آن کس که چنین باشد با روح قرین باشددر ساعت جان دادن او را طربی باشد 
 پایش چو به سنگ آید دریش به چنگ آیدجانش چو به لب آید با قندلبی باشد 
 چون تاج ملوکاتش در چشم نمی‌آیداو بی‌پدر و مادر عالی نسبی باشد 
 خاموش کن و هر جا اسرار مکن پیدادر جمع سبک روحان هم بولهبی باشد