دیوان شمس/آن دم که دل کند سوی دلبر اشارتی

by مولوی

	آن دم که دل کند سوی دلبر اشارتی			زان سر رسد به بی‌سر و باسر اشارتی
	زان رنگ اشارتی که به روز الست بود			کمد به جان ممن و کافر اشارتی
	زیرا که قهر و لطف کز آن بحر دررسید			بر سنگ اشارتی است و به گوهر اشارتی
	بر سنگ اشارتی است که بر حال خویش باش			بر گوهر است هر دم دیگر اشارتی
	بر سنگ کرده نقشی و آن نقش بند او است			هر لحظه سوی نقش ز آزر اشارتی
	چون در گهر رسید اشارت گداخت او			احسنت آفرین چه منور اشارتی
	بعد از گداز کرد گهر صد هزار جوش			چون می‌رسید از تف آذر اشارتی
	جوشید و بحر گشت و جهان در جهان گرفت			چون آمدش ز ایزد اکبر اشارتی
	ما را اشارتی است ز تبریز و شمس دین			چون تشنه را ز چشمه کوثر اشارتی