دیوان شمس/آنک بی‌باده کند جان مرا مست کجاست

by مولوی

	آنک بی‌باده کند جان مرا مست کجاست			و آنک بیرون کند از جان و دلم دست کجاست
	و آنک سوگند خورم جز به سر او نخورم			و آنک سوگند من و توبه‌ام اشکست کجاست
	و آنک جان‌ها به سحر نعره زنانند از او			و آنک ما را غمش از جای ببرده‌ست کجاست
	جان جان‌ست وگر جای ندارد چه عجب			این که جا می‌طلبد در تن ما هست کجاست
	غمزه چشم بهانه‌ست و زان سو هوسی‌ست			و آنک او در پس غمزه‌ست دل خست کجاست
	پرده روشن دل بست و خیالات نمود			و آنک در پرده چنین پرده دل بست کجاست
	عقل تا مست نشد چون و چرا پست نشد			و آنک او مست شد از چون و چرا رست کجاست