حافظ (غزلیات)/دلا بسوز که سوز تو کارها بکند

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' حافظ (غزلیات)  از حافظ
(دلا بسوز که سوز تو کارها بکند)
'


۱۸۷ دلا بسوز که سوز تو کارها بکندنیاز نیم‌شبی دفع صد بلا بکند ۱۱۷
 عتاب یار پری‌چهره عاشقانه بکشکه یک کرشمه تلافیّ صد جفا بکند 
 ز ملک تا ملکوتش حجاب بردارندهر‌آنکه خدمت جام جهان‌نما بکند 
 طبیب عشق مسیحا دمست و مشفق لیکچو درد در تو نبیند کرا دوا بکند 
 تو با خدای خود انداز کار و دل خوش دارکه رحم اگر نکند مدعی خدا بکند 
 ز بخت خفته ملولم بود که بیداریبوقت فاتحهٔ صبح یک دعا بکند 
  بسوخت حافظ و بوئی بزلف یار نبرد  
  مگر دلالت این دولتش صبا بکند