ترجمه قرآن (قمشه‌ای)/عادیات

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو

بنام خداوند بخشاینده مهربان

قسم به اسبانی که نفسشان به شماره افتاده. (۱)

و در تاختن از ستم ستوران بر سنگ آتش افروختند. (۲)

و صبحگاه آنها را به غارت گرفتند. (۳)

و گرد و غبار برانگیختند. (۴)

سپاه دشمن را همه در میان گرفتند. (۵)

انسان نسبت به پروردگارش کافر نعمت و ناسپاس است. (۶)

خدا (یا خود او) بر این ناسپاسی گواهی خواهد داد. (۷)

و هم او بر حب مال دنیا سخت فریفته و بخیل است. (۸)

آدمی نمیداند که روزی از قبر ها برانگیخته میشود. (۹)

و آنچه در دلها پنهان است همه را پدیدار میسازد. (۱۰)

محققا آنروز پروردگار از کردارشان کاملا آگاه است. (۱۱)