برگه:Tavalludi Digar - Farogh Farrukhzad.pdf/۱۵۶

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
این برگ هم‌سنجی شده‌است.


من زنده‌ام، بله، مانند زنده رود، که یکروز زنده بود

و از تمام آنچه که در انحصار مردم زنده‌ست، بهره خواهم برد

 

من می‌توانم از فردا

در کوچه‌های شهر، که سرشار از مواهب ملیست

و در میان سایه‌های سبکبار تیرهای تلگراف

گردش کنان قدم بر دارم

و با غرور، ششصد و هفتاد و هشت بار، به دیوار مستراح های عمومی بنویسم

خط نوشتم که خر کند خنده

 
 
 

من می‌توانم از فردا

همچون وطن پرست غیوری

سهمی از ایده‌آل عظیمی که اجتماع

هر چار شنبه بعد از ظهر، آنرا

ای مرز پر گهر
۱۴۴