برگه:Tarikh-e Tabarestan.pdf/۱۱۸

–۱۰۴–

	فعدّ عن تذکارها و خل عن سمارها			اذ انت بعد دارها لأرض طوس زائر

	و ربّ قفر فدفد تیهاء ذات فرقد			کصارم مجرّد یتیه فیها الماهر

	قطعتها بناقة زیّافة خفّافة			هفهافة لفّاقة فی سیرها تخاطر

	* اذا ارتمت فی بیدها تئنّ فی وخیدها			للخفّ فی صعیدها علی الثّری حفائر

	تستنّ فی ارقالها فی غیر ما کلالها			تطرب فی ترحالها اذا حداها الزّاجر

	بها غدوت راحلا من آمل و نازلا			منازلا عواطلا یقطعها المسافر

	فما مطیر قصدها حدّ[۱] الیها حدّها			یروع قلبی و خدها اذا السّراب مائر

	یا صاح جثّ النّاجیه اظنّ حشا ناهیه[۲]			حتّی توافی ساریه یوما و انت باکر

	ثمّ اغد منها باکرا لمهروان ذاکرا			مقطّعا هو اجرا من بعدها هو اجر

	حتّی توافی نامنه بزامل[۳] من عاینه			یخاف منه[۴] مأمنه یذعر منه الذّاعر

	و فی طمیش لا تقف الاّ وقوف المنحرف			ثمّ اغد منها و انصرف و القلب منک طائر

	یا صاحبّی و دّعا من استراباد معا			و للرّباط‍ فاقطعا و الرّبع منها داثر

	وقف بجرجان ففی مربعها ما تشتفی			بحظّه و یکتفی واردها و الصّادر

	قد اغتدت أشجارها ترضعها انهارها			و استوسقت ثمارها و اخضرّت الدّساکر

	أطیارها درّاجها یطربنی تهیاجها			تذرجها هزّاجها فالکلّ منها صافر

	* غزالها یحمورها بلبلها شحرورها			قد اغتدت صقورها افواهها فواغر

	دعها و عدّ قاصدا دینار زاری رائد			القصدها مجاهدا و سر و أنت شاکر

1. تصحیح قیاسی و در اصل: حین
2. کذا در جمیع نسخ (؟)
3. در جمیع نسخ: برامک، متن تصحیح قیاسی است
4. در جمیع نسخ: منها