اسلامی بودن آن را ذکر کرده و نوشتهاند که ابن مقفّع آن را بعربی ترجمه کرد پیروان مزدک چهار فرقه شدند که بعضی در خوزستان و فارس و کردستان و برخی در یزد و ترکستان و جاهای دیگر سکنی داشتند چنانکه در زمان خلفای عباسی اسم این چهار فرقه برده شده معلوم است که چنین مذهبی در هر جامعهای که پدید آید تا چه اندازه باعث اغتشاش و اختلال میگردد در ایران هم چنین شد و غباد که همراهی با مذهب مزبور نمود بمجلس افتاد و مجبور شد بترکستان فرار کرده با کمک خان هیاطله به تخت سلطنت عودت کند اگرچه غباد پس از آن به مقام ضدیت با مزدک و پیروان او برآمده عده زیادی از پیروان او را بدست خسرو (انوشیروان بعد) کشت و لیکن کاملاً بدفع آنان موفق نشد و ایران در کنار پرتگاه هولناکی واقع شده بود که ایرانبانی به خسرو اول انوشیروان رسید و او چنانکه در جای خود گفته شد جامعه ایرانی را از انقلاب بیرون آورده امنیت را برقرار کرد مزدکیان باسامی مختلف (خرمدینان و غیره) تا حدود سنه ۳۰۰ هجری در ایران باقی بودند و با خلفای بنی عباس جنگها کردند تا آنکه مغلوب و بکلی پراکنده و معدوم شدند شرح این وقایع خارج از موضوع این کتاب است.
