را کمتر دانستهاند. او اطّلاعاتش را از علماء پارسی اخذ کرده است و آنها تاریخ گذشتگانشان را بیشتر از دیگران رعایت میکنند و به آنچه، که وصف کردهاند، با قول و عمل اعتقاد دارند.
چنین است اظهار مسعودی، ولی باید از روی انصاف گفت، که روایات طبری، با وجود اینکه مشوّش است، باز بتاریخ اشکانیان بالنّسبه نزدیکتر از روایات مذکور مسعودی است، زیرا طبری اشکانیان را از انباط ندانسته و دیگر اسامی مانند ایلاووس یا ایلاووس بن ایلاووس و انمر الجبّار بن ساوس و امثال اینها، که هیچ شباهت بنام اشکانیان ندارد، در فهرستهای او نیست.
از مسعودی فهرست دیگری نیز هست، که در کتاب دیگر او، موسوم به التّنبیه و الاشراف ذکر شده (کتاب مذکور، صفحه ۹۵)[۱] :
۱-اشک بن اشک بن اردوان بن اشغان بن اش الجبار بن سیاوخش بن کیقاوس الملک-۱۰ سال،
۲-سابور بن اشک-۶۰ سال،
۳-جوذرز بن اشک-۱۰ سال،
۴-بیزن بن سابور-۲۱ سال،
۵-جوذرز بن بیزن-۱۹ سال،
۶-نرسی بن بیزن-۴۰ سال،
۷-هرمز بن بیزن-۱۹ سال،
۸-اردوان الاکبر-۱۲ سال،
۹-خسرو بن اردوان-۴۰ سال،
۱۰-بلاش بن خسرو-۱۴ سال،
۱۱-اردوان الاصغر-۱۳ سال.
این فهرست مسعودی از فهرست مذکور در مروج الذّهب بتاریخ نزدیکتر است،
- ↑ چاپ لیدن، ۱۸۹۳.
