این برگ نمونهخوانی شده ولی هنوز همسنجی نشدهاست.
۱۱ تا ۷ سال ق. م در این مملکت حکمرانی داشته. فرهاد، گمان میکرد، که در این کار، علاوه بر انجام مقصودش، قیصر را هم ممنون خواهد کرد. به هرحال شاهزادگانی، که به روم رفتند چهار نفر بودند:
ونن، سراس پادان، رداسپ و فرهاد[۱] (سترابون، همانجا).
اسم دو نفر از چهار نفر مذکور را در کتیبهای در روم یافتهاند و مضمون قسمتی از آن چنین است:
«سراس پادانس ارشک فرهاد شاهنشاه پارت»،«رداس پس ارشک فرهاد شاهنشاه پارت[۲] ».
در روم با این شاهزادگان موافق مقامشان با احترامات زیاد رفتار و حتّی آنها را بخدمات دولتی داخل میکردند (سترابون، همانجا). از این کتیبهها ضمناً بطور صراحت برمیآید، که رومیها عنوان شاهنشاهی پادشاهان اشکانی را (۱۳۵)- مجسّمۀ تیبریوس (از کتاب اسکاریگر، تاریخ عمومی)