پرش به محتوا

برگه:Shahriyarane Gomnam.pdf/۱۴۴

از ویکی‌نبشته
این برگ هم‌سنجی شده‌است.

گفتار نخستین:

پیشینیان خاندان

روادیان تازی و روادیان کردی

باید دانست که در قرن‌های چهارم و پنجم هجری که بخش بیشتر گفتگوی ما در این کتاب از آن زمانهاست در آذربایگان و این نواحی دو خاندان مهم به نام «روادی» معروف بودند: یکی خاندان رواد ازدی که موضوع این کتاب است و چنان‌که گفته‌ایم نژاد تازی داشتند. دیگری خاندان محمد بن شداد که حکمرانان اران و شدادیان معروف بودند و چون نژاد کردی داشتند و از تیره معروف «روادی[۱]» بودند «روادیان» نیز خوانده می‌شدند.

شباهت ظاهری این دو نام که به یکسان نوشته می‌شوند مایه اشتباه برخی مؤلفان شده که ما خواهیم نگاشت. اما در گفتن و خواندن گویا تفاوتی میان دو نام بوده است. چه ابن خلکان «روادی» نام طایفه کرد را با زبر را واو می‌نویسد و معلوم است که واو بی‌تشدید است[۲] ولی «رواد» نام آن مرد تازیک که نیای روادیان موضوع کتاب


  1. ایل بزرگی از کردان در اشنویه و آن نواحی می‌نشستند و «همدانی» خوانده می‌شدند. این «روادیان» تیره‌ای از ایشان بودند و در ارمنستان نشیمن گرفته بودند. ابن اثیر می‌نویسد این تیره بهترین کردان بودند، صلاح الدین ایوبی معروف نیز از این طایفه بوده است.
  2. جلد دوم ابن خلکان، ترجمه صلاح الدین ایوبی دیده شود.