این برگ همسنجی شدهاست.
11
OMAR KHAYYAM
۱۲
| هر چند که رنگ و بوی زیباست مرا | ||||||
| چون لاله رخ و چو سرو بالاست مرا | ||||||
| معلوم نشد که در طربخانهٔ خاک | ||||||
| نقّاشِ من از بهرِ چه آراست مرا | ||||||
۱۳
| از آتشِ ما دود کجا بود اینجا | ||||||
| وز مایهٔ ما سود کجا بود اینجا | ||||||
| انکس که مرا نامِ خراباتی کرد | ||||||
| در اصْل خرابات کجا بود اینجا | ||||||
۱۴
| بت گفت به بت پرست کای عابدِ ما | ||||||
| دانی ز چه روی گشتهٔ ساجدِ ما | ||||||
| بر ما بجمال خود تجلّی کردست | ||||||
| آنکس که ز تُست ناظر ای شاهدِ ما | ||||||
12.Bl. C. L. N. A. I.Tarab here "grief."
13.Bl. C. L. N. A. I. J.The anacoluthon in line 3, and the missing rhyme before the radif, or burden, in line 4 are characteristics of Khayyam.Bl.
14.L.Meaning, all is of God, even idols.See Gulshan i Raz, line 800.
