این ملکه با اسم و لقبش بانبشنان بانبش[۱] (ملکه ملکهها)[۲] بحروف پهلوی در آن کنده شده است. این بانو تاجی بر سر دارد، که بر فراز آن گیسوانش بشکل گویی با نوار کوچکی بسته شده است، گوشوارۀ، که دارای سه مروارید است، در گوش و گلوبند مرواریدی در گردنش دیده میشود و گیسوان مجعدش بچندین رشته بافته و فروهشته است.[۳]
در روایات ایرانی از احساسات مذهبی و معلومات پیروز راجع به دیانت مزداپرستی بتفصیل سخن رفته است، پس میتوان حدس زد، که روحانیون زردشتی او را بسیار محترم میشمردهاند،[۴] بعلاوه رهام نامی از دودمان مهران، که سرپرست او بود و یکی از مقتدرترین صاحبان مناصب بشمار میرفت، او را یاری میداد. رهام به جنگ هرمزد شتافت و او را شکست داد. هرمزد اسیر شد. بنا بر روایت الیزئوس رهام او را کشته، پیروز را بتخت نشانید.[۵]
سلطنت پیروز (۸۴-۴۵۹) چندان به آسایش نگذشت. دفاع از سرحدات شمال و مشرق مستلزم اعمال نظامی بود و قحطی مطولی،[۶] که در اثر خشکسال پدید آمد، بر مصائب جنگ افزود. اقداماتی، که پیروز برای جلوگیری از قحط نموده، در روایات مذکور است. گویند از قسمتی از خراج چشم پوشید و برای
- ↑ Banbishnan Banbishn
- ↑ چنانکه هرتسفلد گوید این عنوان ملکه میرساند، که در این فاصله دینگ زمامدار قدرت سلطنتی بوده است.
- ↑ Mordtmann مردتمان، مجله شرقی آلمان،۲۸، ص ۲۰۱ و بعد و ۳۱، ص ۵۸۲، هرتسفلد پایکولی، ص ۷۵ و لغت شماره ۲۶۲ و ۶۳۶.
- ↑ طبری، ص ۸۷۲، نلدکه، ص ۱۱۸، یادداشت ۴.
- ↑ الیزه، لانگلوا،۲، ص ۲۴۸.
- ↑ به روایت مورخان عرب ۷ سال طول کشید.
