پرش به محتوا

برگه:IranDarZamanSasanian.pdf/۲۴۶

از ویکی‌نبشته
این برگ هم‌سنجی شده‌است.

جشن‌های سالیانه عهد ساسانیان[۱] عموماً دارای صورت دهقانی و روستایی بوده و در اصل با امور کشاورزی بستگی داشته است. چون دین رسمی ساسانیان این اعیاد را پذیرفته بود، هنگام اجرای جشن از یک طرف مراسم مذهبی صورت می‌گرفت و از طرف دیگر تشریفات و اعمال خاصی انجام می‌شد. مبدأ این اعمال اخیر، اعتقاد بسحر و جادو بوده، اما رفته‌رفته مبدل بمراسم عادی گشته، تفریحات عامیانه نیز از هر قبیل در آن وارد شده بود. چنانکه رسم عوام الناس است و محققان رسوم عامیانه ملل به خوبی از آن اطلاع دارند، اکثر این جشن‌های سالیانه را مردمان با یکی از حوادث تاریخ داستانی مربوط می‌کرده‌اند. مثلا فلان عید را یادگار فلان واقعه می‌دانستند، که در عهد جمشید یا فریدون یا پهلوانی داستانی رخ داده بود.

سال زردشتیان دوازده ماه دارد، که هریک را نام یکی از ایزدان بزرگ نهاده‌اند و ترتیب آنها از این قرار است:

۱-فروردین Fravardin (فروشی‌ها Eravashi)
۲-اردوهشت Urdvahiht (اش وهشت Asha Vahishta)
۳-خورداذ Khvaradh (هوروتات Haurvtat)
۴-تیر Tir (تشتری Tishtrya)
۵-امرداد Amurdadh (امرتات Ameretat)
۶-شهریور Shahrevar (خشثرویری Khshathra Vairya)
۷-مهر Mihr (میثر Kithra)
۸-آبان Abhan («آبها»، اناهیتا Anahita)
۹-آذر Adhur (آتر، آتش Atar)
۱۰-دذو Dadhv (خالق، اوهرمزد Ohrmazd)
۱۱-وهمن Vahman (وهومنه Vohu Manah)
۱۲-اسپندارمذ Spandarmadh (اسپنت ارمیتی Speuta armati)

  1. یبرگ، متون راجع به تقویم مزدیسنی H. S, Nykbeg, Texte um mazdyasnischen Kalender, Upsala Univesitets Arsskrift 1934