برگه:Archive of Šarq magazine.pdf/۸۷

۲۳

مجلهٔ شرق

---

	شود بجانب مقصود خویش پویاپوی			ز گشت چرخ گسسته امید و بسته نظر.
	بارزو نبرد راه و باز ماند خوار			کسی کجا ظفر و فتح خواهد از اختر
	ظفر بمرد نبخشد بجز فروزش تیغ			محال خواست کسی کز ستاره جست ظفر.
	جهان گرفت بعزم درست و رای صواب			ز گشت گردون یاری نخواست اسکندر.
	ز خویش‌یابی نعمت ز خویش‌بینی رنج			ز مهر و کینه فراتر بود قضا و قدر.
	ز عنصری که بمینو روانش خرم باد			دو بیت نغز بیارمت خوبتر ز گهر:
	«دلی که رامش جوید نیابد آن دانش			سر که بالش جوید نیابد او افسر!»
	ز زود خفتن و از دیر خاستن هرگز			نه ملک یابد مرد و نه بر ملوک ظفر»
	کرا ز دانش و فرهنگ مغز چون دریاست			همی هوای بزرگی نجنبد اندر سر.
	بمغز خرد کجا گنجد آرزوی بزرگ؟			چگونه گنجد دریای بیکران بشمر!
	ز علم و دانش و صنعت بود که مغربیان			شدند چونین فرمانروا به بحر و به بر
	زمین سپرده بدان ره‌نورد برق مسیر			هوا گرفته بدان شاهباز روئین‌پر.