برگه:Anvari poems.pdf/۸۰

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
این برگ نمونه‌خوانی نشده‌است.
 الا ز شست عزم تو تیر قدر قضابر هر نشانه‌ای که زند باز جسته باد 
 گر نشو بیخ امن بود جز به باغ تواز شاخهاش در تبر فتنه دسته باد 
 ور آبروی ملک رود جز به جوی توزاب فساد کل ورق کون شسته باد 
 در هیچ کار بی‌تو فلک را مباد خوضپس گر بود نخست رضای تو جسته باد 
 کیوان موافقان ترا گر جگر خوردنسرین چرخ را جگر جدی مسته باد 
 ور مشتری جوی ز هوای تو کم کندیکباره مرغزار فلک خوشه رسته باد 
 مریخ اگر به خون حسود تو تشنه نیستزنگار خورده خنجر و جوشن گسسته باد 
 ور در شود بر وزن بدخواهت آفتابگرد کسوف گرد جمالش نشسته باد 
 ور زهره جز به بزم تو خنیاگری کندجاوید دف دریده و بربط شکسته باد 
 ور نامه‌ای دهد نه به پروانه‌ی تو تیرشغلش فرو گشاده و دستش ببسته باد 
 ماه ار نخواهد آنکه وبد نعل مرکبتاز ناخن محاق ابد چهره خسته باد 
 واندر هرآنچه رای تو کرد اقتضای آنتقدیر جز به عین رضا ننگرسته باد 
 تا رسم تهنیت بود اندر جهان بعیدهر بامداد بر تو چو عیدی خجسته باد 
 بادام‌وار چشم حسود تو آژدهوز ناله بازمانده دهان همچو پسته باد