امیر خسرو دهلوی (گزیده از مطلع الانوار)/زاهدی از خوان رضا توشه گیر

by امیر خسرو دهلوی

	زاهدی از خوان رضا توشه گیر			گشت ز غوغای جهان گوشه‌گیر
	شد ز بسی سجده‌ی پنهانیش			خاک زمین صندل پیشانیش
	تا به نود سال درین داوری			داشت ز توفیق خدا یاوری
	صبح دمی خضر ز خضرای دشت			سوی نهان خانه‌ی رازش گذشت
	گفت ز علمی که مرا داده‌اند			معرفت هر دو سرا داده‌اند
	می نگرم کاین عمل صدق زای			می کنی و می نپذیرد خدای
	پیر ز حالت چو گلی بر شگفت			استنم از طرب افشاند و گفت
	گر نپذیرد ز من هیچ کس			آنکه نگه می‌کند آنم نه بس
	من عمل خویش کنم بنده وار			آن که خداییست برانم چه کار
	خسرو اگر دین طلبی کار کن			طاعت یزدان کن و بسیار کن