امیر خسرو دهلوی (گزیده از مطلع الانوار)/زاهدی از خوان رضا توشه گیر

by امیر خسرو دهلوی

زاهدی از خوان رضا توشه گیرگشت ز غوغای جهان گوشه‌گیر شد ز بسی سجده‌ی پنهانیشخاک زمین صندل پیشانیش تا به نود سال درین داوریداشت ز توفیق خدا یاوری صبح دمی خضر ز خضرای دشتسوی نهان خانه‌ی رازش گذشت گفت ز علمی که مرا داده‌اندمعرفت هر دو سرا داده‌اند می نگرم کاین عمل صدق زایمی کنی و می نپذیرد خدای پیر ز حالت چو گلی بر شگفتاستنم از طرب افشاند و گفت گر نپذیرد ز من هیچ کسآنکه نگه می‌کند آنم نه بس من عمل خویش کنم بنده وارآن که خداییست برانم چه کار خسرو اگر دین طلبی کار کنطاعت یزدان کن و بسیار کن