امیر خسرو دهلوی (گزیده از مطلع الانوار)/داشت شبانی رمه در کوهسار

by امیر خسرو دهلوی

	داشت شبانی رمه در کوهسار			پیر و جوان گشته ازو شیر خوار
	شیر که از بز به سبو ریختی			آب در آن شیر درآمیختی
	بردی از آن آب ملمع به شیر			نقره‌ی چون شیر ز برنا و پیر
	روزی که آن کوه به صحرای خاک			سیل درآمد رمه را برد پاک
	آنکه جهان سوخته‌ی شیر کرد			سوخته شد ناگه از آن شیر سرد
	شیر خنک از تف و تابش بسوخت			جمله‌ی آن شیر ز آبش بسوخت
	خواجه چو شد با غم و آزار خفت			کارشناسیش در آن کار گفت
	کان همه آب تو که در شیر بود			شد همه سیل و رمه را در ربود
	مرد شبان زان سخن آمد ستوه			ماند سرافگنده چو سیلاب کوه
	خسرو اگر دین طلبی از خدای			زین دل خاین به دیانت گرای