امیر خسرو دهلوی (گزیده از مطلع الانوار)/داشت شبانی رمه در کوهسار

by امیر خسرو دهلوی

داشت شبانی رمه در کوهسارپیر و جوان گشته ازو شیر خوار شیر که از بز به سبو ریختیآب در آن شیر درآمیختی بردی از آن آب ملمع به شیرنقره‌ی چون شیر ز برنا و پیر روزی که آن کوه به صحرای خاکسیل درآمد رمه را برد پاک آنکه جهان سوخته‌ی شیر کردسوخته شد ناگه از آن شیر سرد شیر خنک از تف و تابش بسوختجمله‌ی آن شیر ز آبش بسوخت خواجه چو شد با غم و آزار خفتکارشناسیش در آن کار گفت کان همه آب تو که در شیر بودشد همه سیل و رمه را در ربود مرد شبان زان سخن آمد ستوهماند سرافگنده چو سیلاب کوه خسرو اگر دین طلبی از خدایزین دل خاین به دیانت گرای