امیر خسرو دهلوی (انتخاب از مثنویات)/آن که شنا سندهی این گوهر ست
ظاهر
| آن که شنا سندهی این گوهر ست | گر همه نفرین کندم در خورست | |||||
| وان که به تقلید نشست اندرین | نشنوم، ار خود کندم آفرین ! | |||||
| آن که شنا سندهی این گوهر ست | گر همه نفرین کندم در خورست | |||||
| وان که به تقلید نشست اندرین | نشنوم، ار خود کندم آفرین ! | |||||