حافظ (غزلیات)/صلاح کار کجا و من خراب کجا
از ویکینبشته
| ' | حافظ (غزلیات) (صلاح کار کجا و من خراب کجا) از حافظ |
' |
| صلاح کار کجا و منِ خراب کجا | ببین تفاوت ره کَز کُجاست تا به کجا | |
| دلم ز صومعه بگرفت و خِرقهی سالوس | کجاست دیر مغان و شراب ناب کجا | |
| چه نسبت است به رندی، صَلاح و تقوا را | سماع وعظ کجا و نغمهی رُباب کجا | |
| ز روی دوست، دل دشمنان چه دریابد | چراغِ مرده کجا و شمعِ آفتاب کجا | |
| چو کُحلِ بینشِ ما خاکِ آستانِ شماست | کجا رویم بفرما از این جناب کجا | |
| مبین به سیبِ زنخدان، که چاه در راه است | کجا همیروی ای دل بدین شتاب کجا | |
| بِشُد، که یاد خوشش باد، روزگارِ وصال | خود آن کرشمه کجا رفت و آن عتاب کجا | |
| قرار و خواب، ز حافظ طمع مدار ای دوست | قرار چیست صبوری کدام و خواب کجا |