کلیات سعدی/غزلیات/بخت جوان دارد آن که با تو قرینست

by سعدی

۸۶– ط

	بخت جوان دارد آنکه با تو قرینست			پیر نگردد[۱] که در بهشت برینست
	دیگر از آن جانبم نماز نباشد			گر تو اشارت کنی که قبله چنینست
	آینهٔ پیش[۲] آفتاب نهادست			بر دَرِ آن خیمه یا شعاع جبینست
	گر همه عالم ز لوح فکر بشویند			عشق نخواهد شدن که نقش نگینست
	گوشه گرفتم ز خلق و[۳] فایدهٔ نیست			گوشهٔ چشمت بلای گوشه نشینست
	تا نه تصوّر کنی که بیتو صبوریم			گر نفسی میزنیم[۴] بازپسینست
	حُسن[۵] تو هر جا که طبل عشق فرو کوفت			بانگ برآمد که غارت دل و دینست
	سیم و زرم گو مباش و دنیی[۶] و اسباب			روی تو بینم[۷] که ملک روی زمینست
	عاشق صادق بزخم دوست نمیرد			زهر مذابم بده که ماء معینست
	سعدی ازین پس که راه پیش[۸] تو دانست			گر ره دیگر رود ضلال مبینست

---

1. نباشد.
2. آینه در پیش.
3. گوشه گرفتن ز خلق.
4. صبورم، گر نفسی میزنم ز.
5. مهر.
6. دولت، ملکت.
7. دارم.
8. کوی.