کتاب مقدس (انجمن کتاب مقدس بریتانیا و خارجه)/عهد عتیق/کتاب یوئیل نبی
باب اول
۱ کلام خداوند که بر یوئیل بن فَتُوئیلنازل شد * ۲ ای مشایخ این را بشنوید و ای جمیع ساکنان زمین این را گوش گیرید آیا مثل این در ایام شما یا در ایام پدران شما واقع شده است * ۳ شما از این بپسران خود و پسران شما بپسران خویش و پسران ایشان بطبقه بعد خبر بدهید * ۴ آنچه از سِنْ باقی مانَدْ ملخ میخورد و آنچه از ملخ باقی مانَدْ لَنْبَه میخورد و آنچه از لَنْبَه باقی ماند سوس میخورد * ۵ ای مستان بیدار شده گریه کنید و ای همهٔ میگساران بجهت عصیر انگور ولوله نمایید زیرا که از دهان شما منقطع شده است * ۶ زیرا که امّتی قوی و بیشمار بزمین من هجوم میآورند دندانهای ایشان دندانهای شیر است و اضراس ایشان اضراس هژبر است * ۷ تاکستان مرا ویران و انجیرهای مرا خراب کرده و پوست آنها را بالکلّ کنده بیرون انداختهاند و شاخههای آنها سفید شده است * ۸ مثل دختری که برای شوهر جوانی خود پلاس میپوشد ماتم بگیر * ۹ هدیه آردی و هدیه ریختنی از خانه خداوند منقطع شده است کاهنانی که خدّام خداوند هستند ماتم میگیرند * ۱۰ صحرا خشک شده و زمین ماتم میگیرد زیرا گندم تلف شده و شیره خشک گردیده و روغن ضایع شده است * ۱۱ ای فلاّحان خجل شوید و ای باغبانان ولوله نمایید بجهت گندم و جو زیرا محصول زمین تلف شده است * ۱۲ موها خشک و انجیرها ضایع شده انار و خرما و سیب و همهٔ درختان صحرا خشک گردیده زیرا خوشی از بنیآدم رفع شده است * ۱۳ ای کاهنان پلاس در بر کرده نوحهگری نمایید و ای خادمان مذبح ولوله کنید و ای خادمان خدای من داخل شده در پلاس شب را بسر برید زیرا که هدیه آردی و هدیه ریختنی از خانه خدای شما باز داشته شده است * ۱۴ روزه را تعیین نمایید و محفل مقدس را ندا کنید مشایخ و تمامی ساکنان زمین را بخانه یهوه خدای خود جمع نموده نزد خداوند تضرّع نمایید * ۱۵ وای بر آن روز زیرا روز خداوند نزدیک است و مثل هلاکتی از قادر مطلق میآید * ۱۶ آیا مأکولات در نظر ما منقطع نشد و سُرور و شادمانی از خانه خدای ما * ۱۷ دانهها زیر کلوخها پوسید مخزنها ویران و انبارها خراب شد زیرا گندم تلف گردید * ۱۸ بهایم چه قدر ناله میکنند و رمههای گاوان شوریده احوالند چونکه مرتعی ندارند و گلههای گوسفند نیز تلف شدهاند * ۱۹ ای خداوند نزد تو تضرّع مینمایم زیرا که آتش مرتعهای صحرا را سوزانیده و شعله همهدرختان صحرا را افروخته است * ۲۰ بهایم صحرا بسوی تو صیحه میزنند زیرا که جویهای آب خشک شده و آتشْ مرتعهای صحرا را سوزانیده است *
باب دوم
۱ در صهیون کَرِنّا بنوازید و در کوه مقدس من صدا بلند کنید تمامی ساکنان زمین بلرزند زیرا روز خداوند میآید و نزدیک است * ۲ روز تاریکی و ظلمتْ روز ابرها و ظلمتِ غلیظ مثل فجرِ منبسط بر کوهها امّتی عظیم و قوی که مانند آن از ازل نبوده و بعد از این تا سالها و دهرهای بسیار نخواهد بود * ۳ پیش روی ایشان آتش میسوزاند و در عقب ایشان شعله ملتهب میگردد پیش روی ایشان زمین مثل باغ عدن و در عقبِ ایشان بیابانِ بایر است و نیز از ایشان احدی رهائی نمییابد * ۴ منظرِ ایشان مثل منظرِ اسبان است و مانند اسب سواران میتازند * ۵ مثل صدای ارابهها بر قله کوهها جست و خیز میکنند مثل صدای شعله آتش که کاه را میسوزاند مانند امّت عظیمی که برای جنگ صف بسته باشند * ۶ از حضور ایشان قومها میلرزند تمامی رویها رنگپریده میشود * ۷ مثل جبّاران میدوند مثل مردان جنگی بر حصارها برمیآیند و هر کدام براه خود میآیند و طریقهای خود را تبدیل نمیکنند * ۸ بر یکدیگر ازدحام نمیکنند زیرا هرکس براه خود میخرامد از میان حربهها هجوم میآورند و صفهای خود را نمیشکنند * ۹ بر شهر میجهند بروی حصارها میدوند بخانهها برمیآیند مثل دزدان از پنجرهها داخل میشوند * ۱۰ از حضور ایشان زمین متزلزل و آسمانها مرتعش میشود آفتاب و ماه سیاه میشوند و ستارگان نور خویش را باز میدارند * ۱۱ و خداوند آواز خود را پیش لشکر خویش بلند میکند زیرا اردوی او بسیار عظیم است و آنکه سخن خود را بجا میآورد قدیر است زیرا روز خداوند عظیم و بینهایت مَهیب است و کیست که طاقت آن را داشته باشد * ۱۲ و لکن الان خداوند میگوید با تمامی دل و با روزه و گریه و ماتم بسوی من بازگشت نمایید * ۱۳ و دل خود را چاک کنید نه رخت خویش را و بیهوه خدای خود بازگشت نمایید زیرا که او رئوف و رحیم است و دیرخشم و کثیراحسان و از بلا پشیمان میشود * ۱۴ کِه میداند که شاید برگردد و پشیمان شود و در عقب خود برکتی واگذارد یعنی هدیه آردی و هدیه ریختنی برای یهوه خدای شما * ۱۵ در صهیون کَرِنّا بنوازید و روزه را تعیین کرده محفل مقدّس را ندا کنید * ۱۶ قوم را جمع کنید جماعت را تقدیس نمایید پیران و کودکان و شیرخوارگان را فراهم آورید داماد از حجره خود و عروس از حجله خویش بیرون آیند * ۱۷ کاهنانی که خدّام خداوند هستند در میان رواق و مذبح گریه کنند و بگویند ای خداوند بر قوم خویش شفقت فرما و میراث خویش را بعار مسپار مبادا امّت?ها بر ایشان حکمرانی نمایند چرا در میان قومها بگویند که خدای ایشان کجا است * ۱۸ پس خداوند برای زمین خود بغیرت خواهد آمد و بر قوم خویش شفقت خواهد نمود * ۱۹ و خداوند قوم خود را اجابت نموده خواهد گفت اینک من گندم و شیره و روغن را برای شما میفرستم تا از آنها سیر شوید و شما را بار دیگر در میان امّتها عار نخواهم ساخت * ۲۰ و لشکر شمالی را از شما دور کرده بزمین خشک ویران خواهم راند که مقدّمه آن بر دریای شرقی و ساقهاش بر دریای غربی خواهد بود و بوی بدش بلند خواهد شد و عفونتش برخواهد آمد زیرا کارهای عظیم کرده است * ۲۱ ای زمین مترس وجد و شادی بنما زیرا یهوه کارهای عظیم کرده است * ۲۲ ای بهایم صحرا مترسید زیرا که مرتعهای بیابان سبز شد و درختانْ میوه خود را آورد و انجیر و مَوْ قوّت خویش را دادند * ۲۳ ای پسران صهیون در یهوه خدای خویش وجد و شادی نمایید زیرا که باران اولین را باندازهاش بشما داده است و باران اول و آخر را در وقت برای شما بارانیده است * ۲۴ پس خرمن از گندم پر خواهد شد و معصرهها از شیره و روغن لبریز خواهد گردید * ۲۵ و سالهائی را که ملخ و لَنْبهَ و سوس و سِنْ یعنی لشکر عظیم من که بر شما فرستاده بودم خوردند بشما ردّ خواهم نمود * ۲۶ و غذای بسیار خورده سیر خواهید شد و اسم یهوه خدای خود را که برای شما کارهای عجیب کرده است تسبیح خواهید خواند و قوم من تا بابد خجل نخواهند شد * ۲۷ و خواهید دانست که من در میاناسرائیل میباشم و من یهوه خدای شما هستم و دیگری نیست و قوم من خجل نخواهند شد تا ابدالا´باد * ۲۸ و بعد از آن روح خود را بر همهٔ بشر خواهم ریخت و پسران و دختران شما نبوّت خواهند نمود و پیران شما و جوانان شما رؤیاها خواهند دید * ۲۹ و در آن ایام روح خود را بر غلامان و کنیزان نیز خواهم ریخت * ۳۰ و آیات را از خون و آتش و ستونهای دود در آسمان و زمین ظاهر خواهم ساخت * ۳۱ آفتاب بتاریکی و ماه بخون مبدّل خواهند شد پیش از ظهور یوم عظیم و مهیب خداوند * ۳۲ و واقع خواهد شد هر که نام خداوند را بخواند نجات یابد زیرا در کوه صهیون و در اورشلیم چنانکه خداوند گفته است بقیتی خواهد بود و در میان باقیماندگان آنانی که خداوند ایشان را خوانده است *
باب سوم
۱ زیرا اینک در آن ایام و در آن زمان چون اسیری یهودا و اورشلیم را برگردانیده باشم * ۲ آنگاه جمیع امّتها را جمع کرده بوادی یهوشافاط فرود خواهم آورد و در آنجا با ایشان درباره قوم خود و میراث خویش اسرائیل محاکمه خواهم نمود زیرا که ایشان را در میان امّتها پراکنده ساخته و زمین مرا تقسیم نمودهاند * ۳ و بر قوم من قرعه انداخته و پسری در عوض فاحشهای داده و دختری بشراب فروختهاند تا بنوشند * ۴ و حال ای صور و صیدون و تمامی دیار فلسطینیان شما را با من چه کاراست آیا شما بمن جزا میرسانید و اگر بمن جزا برسانید من جزای شما را بزودی هر چه تمامتر بسر شما ردّ خواهم نمود * ۵ چونکه نقره و طلا و نفایس زیبای مرا گرفته آنها را بهیکلهای خود درآوردید * ۶ و پسران یهودا و پسران اورشلیم را بپسران یونانیان فروختید تا ایشان را از حدود ایشان دور کنید * ۷ اینک من ایشان را از مکانی که ایشان را بآن فروختید خواهم برانگیزانید و اعمال شما را بسر شما خواهم برگردانید * ۸ و پسران و دختران شما را بدست بنییهودا خواهم فروخت تا ایشان را بسبائیان که امّتی بعید میباشند بفروشند زیرا خداوند این را گفته است * ۹ این را در میان امّتها ندا کنید تدارک جنگ بینید و جبّاران را برانگیزانید تمامی مردان جنگی نزدیک شده برآیند * ۱۰ گاو آهنهای خود را برای شمشیرها و ارّههای خویش را برای نیزهها خرد کنید و مرد ضعیف بگوید من قوی هستم * ۱۱ ای همهٔ امّتها بشتابید و بیایید و از هر طرف جمع شوید ای خداوند شجاعان خود را بآنجا فرود آور * ۱۲ امّتها برانگیخته شوند و بوادی یهوشافاط برآیند زیرا که من در آنجا خواهم نشست تا بر همهٔ امّتهائی که باطراف آن هستند داوری نمایم * ۱۳ داس را پیش آورید زیرا که حاصل رسیده است بیایید پایمال کنید زیرا که معصرهها پر شده و چَرْخُشْتها لبریز گردیدهاست چونکه شرارت شما عظیم است * ۱۴ جماعتها جماعتها در وادی قضا زیرا روز خداوند در وادی قضا نزدیک است * ۱۵ آفتاب و ماه سیاه میشوند و ستارگان تابش خود را بازمیدارند * ۱۶ و خداوند از صهیون نعره میزند و آواز خود را از اورشلیم بلند میکند و آسمان و زمین متزلزل میشود اما خداوند ملجای قوم خود و ملاذ بنی اسرائیل خواهد بود * ۱۷ پس خواهید دانست که من یهوه خدای شما در کوه مقدّس خویش صهیون ساکن میباشم و اورشلیم مقدّس خواهد بود و بیگانگان دیگر از آن عبور نخواهند نمود * ۱۸ و در آن روز کوهها عصیر انگور را خواهند چکانید و کوهها بشیر جاری خواهد شد و تمامی وادیهای یهودا بآب جاری خواهد گردید و چشمهای از خانه خداوند بیرون آمده وادی شطّیم را سیراب خواهد ساخت * ۱۹ مصر ویران خواهد شد و اَدُوْم ببیابان بایر مبدّل خواهد گردید بسبب ظلمی که بر بنییهودا نمودند و خون بیگناهان را در زمین ایشان ریختند * ۲۰ و یهودا تا ابدالا´باد مسکون خواهد شد و اورشلیم تا دهرهای بسیار * ۲۱ و خونریزی ایشان را که طاهر نساخته بودم طاهر خواهم ساخت و یهوه در صهیون ساکن خواهد شد *