کتاب مقدس (انجمن کتاب مقدس بریتانیا و خارجه)/عهد عتیق/کتاب مزامیر یعنی زبور داود

باب اول

^۱ خوشابحال کسی که بمشورت شریران نرود و براه گناهکاران نایستد و در مجلس استهزاکنندگان ننشیند * ^۲ بلکه رغبت او در شریعت خداوند است و روز و شب در شریعت او تفکر میکند * ^۳ پس مثل درختی نشانده نزد نهرهای آب خواهد بود که میوهٔٔ خود را در موسمش میدهد و برگش پژمرده نمیگردد و هر آنچه میکند نیک انجام خواهد بود * ^۴ شریران چنین نیستند بلکه مثل کاهند که باد آن را پراکنده میکند * ^۵ لهذا شریران در داوری نخواهند ایستاد و نه گناهکاران در جماعت عادلان * ^۶ زیرا خداوند طریق عادلان را میداند ولی طریق گناهکاران هلاک خواهد شد *

باب دوم

^۱ چرا امّتها شورش نمودهاند و طوائف در باطل تفکر میکنند * ^۲ پادشاهان زمین برمیخیزند و سروران با هم مشورت نمودهاند بضد خداوند و بضد مسیح او * ^۳ که بندهای ایشان را بگسلیم و زنجیرهای ایشان را از خود بیندازیم * ^۴ او که بر آسمانها نشسته است میخندد خداوند بر ایشان استهزا میکند * ^۵ آنگاه در خشم خود بدیشان تکّلم خواهد کرد و بغضب خویش ایشان را آشفته خواهد ساخت * ^۶ و من پادشاه خود را نصب کردهام بر کوه مقدّس خود صهیون * ^۷ فرمان را اعلام میکنم خداوند بمن گفته است تو پسر من هستی امروز تو را تولید کردم * ^۸ از من درخواست کن و امّتها را بمیراث تو خواهم داد و اقصای زمین را ملک تو خواهم گردانید * ^۹ ایشان را بعصای آهنین خواهی شکست مثل کوزهٔ کوزهگر آنها را خرد خواهی نمود * ^۱۰ و الآن ای پادشاهان تعّقل نمایید ای داوران جهان متنبّه گردید * ^۱۱ خداوند را با ترس عبادت کنید و با لرز شادی نمایید * ^۱۲ پسر را ببوسید مبادا غضبناک شود و از طریق هلاک شوید زیرا غضب او باندکی افروخته میشود خوشابحال همهٔ آنانی که بر او توکّل دارند *

باب سوم

^۱ [مزمور داود وقتی که از پسر خود ابشالوم فرار کرد] ای خداوند دشمنانم چه بسیار شدهاندبسیاری بضد من برمیخیزند * ^۲ بسیاری برای جان من میگویند بجهت او در خدا خلاصی نیست سلاه * ^۳ لیکن تو ای خداوند گرداگرد من سپر هستی جلال من و فرازندهٔ سر من * ^۴ به آواز خود نزد خداوند میخوانم و مرا از کوه مقدّس خود اجابت مینماید سلاه * ^۵ و امّا من خسبیده بخواب رفتم و بیدار شدم زیرا خداوند مرا تقویّت میدهد * ^۶ از کرورهای مخلوق نخواهم ترسید که گرداگرد من صف بستهاند * ^۷ ای خداوند برخیز ای خدای من مرا برهان زیرا بر رخسار همهٔ دشمنانم زدی دندانهای شریران را شکستی * ^۸ نجات از آن خداوند است و برکت تو بر قوم تو میباشد سلاه *

باب چهارم

^۱ [برای سالار مغنیان برذوات اوتار مزمور داود] ای خدای عدالت من چون بخوانم مرا مستجاب فرما در تنگی مرا وسعت دادی بر من کرم فرموده دعای مرا بشنو * ^۲ ای فرزندان انسان تا بکی جلال من عار خواهد بود و بطالت را دوست داشته دروغ را خواهید طلبید سلاه * ^۳ امّا بدانید که خداوند مرد صالح را برای خود انتخاب کرده است و چون او را بخوانم خداوند خواهد شنید * ^۴ خشم گیرید و گناه مورزید در دلها بر بسترهای خود تفّکر کنید و خاموش باشید سلاه * ^۵ قربانیهای عدالت را بگذرانید و بر خداوند توکل نمایید * ^۶ بسیاری میگویند کیست که بما احسان نماید ای خداوند نور چهرهٔ خویش را بر ما برافراز * ^۷ شادمانی در دل من پدید آوردهای بیشتر از وقتی که غّله و شیرهٔ ایشان افزون گردید * ^۸ بسلامتی میخسبم و بخواب هم میروم زیرا که تو فقط ای خداوند مرا در اطمینان ساکن میسازی *

باب پنجم

^۱ [رای سالار مغنیان برذوات نفخه مزمور داود] ای خداوند بسخنان من گوش بده در تفکر من تأمل فرما * ^۲ ای پادشاه و خدای من بآواز فریادم توجه کن زیرا که نزد تو دعا میکنم * ^۳ ای خداوند صبحگاهان آواز مرا خواهی شنید بامدادان [دعای خود را] نزد تو آراسته میکنم و انتظار میکشم * ^۴ زیرا تو خدائی نیستی که بشرارت راغب باشی و گناهکار نزد تو ساکن نخواهد شد * ^۵ متکبّران در نظر تو نخواهند ایستاد از همهٔ بطالتکنندگان نفرت میکنی * ^۶ دروغگویان را هلاک خواهی ساخت خداوند شخص خونی و حیلهگر را مکروه میدارد * ^۷ و امّا من از کثرت رحمت تو بخانهات داخل خواهم شد و از ترس تو بسوی هیکل قدس تو عبادت خواهم نمود * ^۸ ای خداوند بهسبب دشمنانم مرا بعدالت خود هدایت نما و راه خود را پیش روی من راست گردان * ^۹ زیرا در زبان ایشان راستی نیست باطن ایشان محض شرارت است گلوی ایشان قبر گشاده است و زبانهای خود را جلا میدهند * ^۱۰ ای خدا ایشان را ملزم ساز تا بهسبب مشورتهای خود بیفتند و بکثرت خطایای ایشان ایشان را دور انداز زیرا که بر تو فتنه کردهاند * ^۱۱ و همهٔ متوکّلانت شادی خواهند کرد و تا بابد ترنّم خواهند نمود زیرا که ملجاء ایشان تو هستی و آنانی که اسم تو را دوست میدارند در تو وجد خواهند نمود * ^۱۲ زیرا تو ای خداوند مرد عادل را برکت خواهی داد او را برضامندی مثل سپر احاطه خواهی نمود *

باب ششم

^۱ [برای سالار مغنیان برذوات اوتار برثمانی مزمور داود] ای خداوند مرا در غضب خود توبیخ منما و مرا در خشم خویش تأدیب مکن * ^۲ ای خداوند بر من کرم فرما زیرا که پژمردهام ای خداوند مرا شفا ده زیرا که استخوانهایم مضطرب است * ^۳ و جان من بشدت پریشان است پس تو ای خداوند تا بکی * ^۴ ای خداوند رجوع کن و جانم را خلاصی ده برحمت خویش مرا نجات بخش * ^۵ زیرا که در موت ذکر تو نمیباشد در هاویه کیست که تو را حمد گوید * ^۶ از نالهٔ خود واماندهام تمامی شب تختخواب خود را غرق میکنم و بستر خویش را باشکها تر میسازم * ^۷ چشم من از غصه کاهیده شد و بهسبب همهٔ دشمنانم تار گردید * ^۸ ای همهٔ بدکاران از من دور شوید زیرا خداوند آواز گریهٔٔ مرا شنیده است * ^۹ خداوند استغاثهٔ مرا شنیده است خداوند دعای مرا اجابت خواهد نمود * ^۱۰ همهٔ دشمنانم بشدت خجل و پریشان خواهند شد روبرگردانیده ناگهان خجل خواهند گردید *

باب هفتم

^۱ [سرود داود که آن را برای خداوند سرایید بهسبب سخنان کُوش بنیامینی] ای یهوه خدای من در تو پناه میبرم از همهٔ تعاقب کنندگانم مرا نجات ده و برهان * ^۲ مبادا او مثل شیر جان مرا بدرد و خرد سازد و نجاتدهندهای نباشد * ^۳ ای یهوه خدای من اگر این را کردم و اگر در دست من ظلمی پیدا شد * ^۴ اگر بخیراندیش خود بدی کردم و بیسبب دشمن خود را تاراج نمودم * ^۵ پس دشمنْ جانم را تعاقب کند و آن را گرفتار سازد و حیات مرا بزمین پایمال کند و جلالم را در خاک ساکن سازد سلاه * ^۶ ای خداوند در غضب خود برخیز بهسبب قهر دشمنانم بلند شو و برای من بیدار شو ای که داوری را امر فرمودهای * ^۷ و مجمع امّتها گرداگرد تو بیایند و بر فوق ایشان بمقام اعلی رجوع فرما * ^۸ خداوند امّتها را داوری خواهد نمود ای خداوند موافق عدالتم و کمالی که در من است مرا داد بده * ^۹ بدیِ شریران نابود شود و عادل را پایدار کن زیرا امتحانکنندهٔ دلها و قلوب خدای عادل است * ^۱۰ سپر من بر خدا میباشد که راست دلان را نجاتدهنده است * ^۱۱ خدا داور عادل است و هر روزه خدا خشمناک میشود * ^۱۲ اگر بازگشت نکند شمشیر خود را تیز خواهد کرد کمان خود را کشیده و آماده کرده است * ^۱۳ و برای او آلات موت را مهیا ساخته و تیرهای خویش را شعلهور گردانیده است * ^۱۴ اینک ببطالت آبستن شده و بظلم حامله گردیده دروغ را زاییده است * ^۱۵ حفرهای کند و آن را گود نمود و در چاهی که ساخت خود بیفتاد * ^۱۶ ظلم او برسرش خواهد برگشت و ستم او بر فرقش فرود خواهد آمد * ^۱۷ خداوند را برحسب عدالتش حمد خواهم گفت و اسم خداوند تعالی را تسبیح خواهم خواند *

باب هشتم

^۱ [برای سالار مغنیان بر جتّیت مزمور داود] ای یهوه خداوند ما چه مجید است نام تو در تمامی زمین که جلال خود را فوق آسمانها گذاردهای * ^۲ از زبان کودکان و شیرخوارگان بهسبب خصمانت قوّت را بنا نهادی تا دشمن و انتقام گیرنده را ساکت گردانی * ^۳ چون بآسمان تو نگاه کنم که صنعت انگشتهای توست و بماه و ستارگانی که تو آفریدهای * ^۴ پس انسان چیست که او را بیاد آوری و بنیآدم که از او تفقد نمائی * ^۵ او را از فرشتگان اندکی کمتر ساختی و تاج جلال و اکرام را بر سر او گذاردی * ^۶ او را بر کارهای دست خودت مسلط نمودی و همهچیز را زیر پای وی نهادی * ^۷ گوسفندان و گاوان جمیعاً و بهایم صحرا را نیز * ^۸ مرغان هوا و ماهیان دریا را و هر چه بر راههای آبها سیر میکند * ^۹ ای یهوه خداوند ما چه مجید است نام تو در تمامیِ زمین *

باب نهم

^۱ [برای سالار مغنیان بر موت لبین مزمور داود] خداوند را بتمامی دل حمد خواهم گفت جمیع عجایب تو را بیان خواهم کرد * ^۲ در تو شادی و وجد خواهم نمود نام تو را ای متعال خواهم سرایید * ^۳ چون دشمنانم بعقب بازگردند آنگاه لغزیده از حضور تو هلاک خواهند شد * ^۴ زیرا انصاف و داوریِ من کردی داورِ عادل بر مسند نشستهای * ^۵ امّتها را توبیخ نمودهای و شریران را هلاک ساخته نام ایشان را محو کردهای تا ابدالآباد * ^۶ و امّا دشمنان نیست شده خرابههای ابدی گردیدهاند و شهرها را ویران ساختهای حتی ذکر آنها نابود گردید * ^۷ لیکن خداوند نشسته است تا ابدالآباد و تخت خویش را برای داوری برپا داشته است * ^۸ و او ربع مسکون را بعدالت داوری خواهد کرد و امّتها را براستی داد خواهد داد * ^۹ و خداوند قلعهٔ بلند برای کوفتهشدگان خواهد بود قلعهٔ بلند در زمانهای تنگی * ^۱۰ و آنانی که نام تو را میشناسند بر تو توکل خواهند داشت زیرا ای خداوند تو طالبان خود را هرگز ترک نکردهای * ^۱۱ خداوند را که بر صهیون نشسته است بسرایید کارهای او را در میان قومها اعلان نمایید * ^۱۲ زیرا او که انتقام گیرندهٔ خون است ایشان را بیاد آورده و فریاد مساکین را فراموش نکرده است * ^۱۳ ای خداوند بر من کرم فرموده بظلمی که از خصمان خود میکشم نظر افکن ای که برافرازندهٔ من از درهای موت هستی * ^۱۴ تا همهٔ تسبیحات تو را بیان کنم در دروازههای دختر صهیون در نجات تو شادی خواهم نمود * ^۱۵ امّتها بچاهی که کنده بودند خود افتادند در دامی که نهفته بودند پای ایشان گرفتار شد * ^۱۶ خداوند ْ خود را شناسانیده است و داوری کرده و شریر از کار دست خود بدام گرفتار گردیده است هجایون سلاه * ^۱۷ شریران بهاویه خواهند برگشت و جمیع امّتهائی که خدا را فراموش میکنند * ^۱۸ زیرا مسکین همیشه فراموش نخواهد شد امید حلیمان تا بابد ضایع نخواهد بود * ^۱۹ برخیز ای خداوند تا انسان غالب نیاید بر امّتها بحضور تو داوری خواهد شد * ^۲۰ ای خداوند ترس را بر ایشان مستولی گردان تا امّتها بدانند که انسانند سلاه *

باب دهم

^۱ ای خداوند چرا دور ایستادهای و خود را در وقتهای تنگی پنهان میکنی * ^۲ از تکبّر شریران فقیر سوخته میشود در مشورتهائی که اندیشیدهاند گرفتار میشوند * ^۳ زیرا که شریر بشهوات نفس خود فخر میکند و آنکه میرباید شکر میگوید و خداوند را اهانت میکند * ^۴ شریر در غرور خود میگوید بازخواست نخواهد کرد همهٔ فکرهای او اینست که خدائی نیست * ^۵ راههای او همیشه استوار است احکام تو از او بلند و بعید است همهٔ دشمنان خود را بهیچ میشمارد * ^۶ در دل خود گفته است هرگز جنبش نخواهم خورد و دُور بدُور بدی را نخواهم دید * ^۷ دهان او از لعنت و مکر و ظلم پر است زیر زبانش مشقّت و گناه است * ^۸ در کمینهای دهات مینشیند در جایهای مخفی بیگناه را میکشد چشمانش برای مسکینان مراقب است * ^۹ در جای مخفی مثل شیر در بیشهٔ خود کمین میکند بجهت گرفتن مسکین کمین میکند فقیر را بدام خود کشیده گرفتار میسازد * ^۱۰ پس کوفته و زبون میشود و مساکین در زیر جباران او میافتند * ^۱۱ در دل خود گفت خدا فراموش کرده است روی خود را پوشانیده و هرگز نخواهد دید * ^۱۲ ای خداوند برخیز ای خدا دست خود را برافراز و مسکینان را فراموش مکن * ^۱۳ چرا شریر خدا را اهانت کرده در دل خود میگوید تو بازخواست نخواهی کرد * ^۱۴ البته دیدهای زیرا که تو بر مشقّت و غم مینگری تا بدست خود مکافات برسانی مسکین امر خویش را بتو تسلیم کرده است مددکار یتیمان تو هستی * ^۱۵ بازوی گناهکار را بشکن و امّا شریر را از شرارت او بازخواست کن تا آن را نیابی * ^۱۶ خداوند پادشاه است تا ابدالآباد امّتها از زمین او هلاک خواهند شد * ^۱۷ ای خداوند مسألت مسکینان را اجابت کردهای دل ایشان را استوار نمودهای و گوش خود را فراگرفتهای * ^۱۸ تا یتیمان و کوفتهشدگان را دادرسی کنی انسانی که از زمین است دیگر نترساند *

باب یازدهم

^۱ [رای سالار مغنیان مزمور داود] بر خداوند توکل میدارم چرا بجانم میگویید مثل مرغ بکوه خود بگریزید * ^۲ زیرا اینک شریران کمان را میکشند و تیر را بزه نهادهاند تا بر راستدلان در تاریکی بیندازند * ^۳ زیرا که ارکان منهدم میشوند و مرد عادل چه کند * ^۴ خداوند در هیکل قدس خود است و کرسی خداوند در آسمان چشمان او مینگرد پلکهای وی بنیآدم را میآزماید * ^۵ خداوند مرد عادل را امتحان میکند و امّا از شریر و ظلمدوست جان او نفرت میدارد * ^۶ بر شریر دامها و آتش و کبریت خواهد بارانید و باد سموم حصهٔ پیالهٔ ایشان خواهد بود * ^۷ زیرا خداوند عادل است و عدالت را دوست میدارد و راستان روی او را خواهند دید *

باب دوازدهم

^۱ [برای سالار مغنیان بر ثمانی مزمور داود] ای خداوند نجات بده زیرا که مرد مقدّس نابود شده است و امناء از میان بنی آدم نایاب گردیدهاند * ^۲ همهٔ بیکدیگر دروغ میگویند بلبهای چاپلوس و دل منافق سخن میرانند * ^۳ خداوند همهٔ لبهای چاپلوس را منقطع خواهد ساخت و هر زبانی را که سخنان تکبرآمیز بگوید * ^۴ که میگویند بزبان خویش غالب میآییم لبهای ما با ما است کیست که بر ما خداوند باشد * ^۵ خداوند میگوید بهسبب غارت مسکینان و نالهٔ فقیران الآن برمیخیزم و او را در نجاتی که برای آن آه میکشد برپا خواهم داشت * ^۶ کلام خداوند کلام طاهر است نقرهٔ مصفای در قالِ زمین که هفت مرتبه پاک شده است * ^۷ تو ای خداوند ایشان را محافظت خواهی نمود از این طبقه و تا ابدالآباد محافظت خواهی فرمود * ^۸ شریران بهر جانب میخرامند وقتی که خباثت در بنیآدم بلند میشود *

باب سیزدهم

^۱ [برای سالار مغنیان مزمور داود] ای خداوند تا بکی همیشه مرا فراموش میکنی تا بکی روی خود را از من خواهی پوشید * ^۲ تا بکی در نفس خود مشورت بکنم و در دلم هرروزه غم خواهد بود تا بکی دشمنم بر من سرافراشته شود * ^۳ ای یهوه خدای من نظر کرده مرا مستجاب فرما چشمانم را روشن کن مبادا بخواب موت بخسبم * ^۴ مبادا دشمنم گوید بر او غالب آمدم و مخالفانم از پریشانیام شادی نمایند * ^۵ و امّا من برحمت تو توکل میدارم دل من در نجات تو شادی خواهد کرد * ^۶ برای خداوند سرود خواهم خواند زیرا که بمن احسان نموده است *

باب چهاردهم

^۱ [برای سالار مغنیان مزمور داود] احمق در دل خود میگوید که خدائی نیست کارهای خود را فاسد و مکروه ساختهاند و نیکوکاری نیست * ^۲ خداوند از آسمان بربنیآدم نظر انداخت تا ببیند که آیا فهیم و طالب خدائی هست * ^۳ همهٔ روگردانیده با هم فاسد شدهاند نیکوکاری نیست یکی هم نی * ^۴ آیا همهٔ گناهکاران بیمعرفت هستند که قوم مرا میخورند چنانکه نان میخورند و خداوند را نمیخوانند * ^۵ آنگاه ترس بر ایشان مستولی شد زیرا خدا در طبقهٔ عادلان است * ^۶ مشورت مسکین را خجل میسازید چونکه خداوند ملجای اوست * ^۷ کاش که نجات اسرائیل از صهیون ظاهر میشد چون خداوند اسیریِ قوم خویش را برگردانَدْ یعقوب وجد خواهد نمود و اسرائیل شادمان خواهد گردید *

باب پانزدهم

^۱ [مزمور داود] ای خداوند کیست که در خیمهٔٔ تو فرود آید و کیست که در کوه مقدّس تو ساکن گردد * ^۲ آنکه بیعیب سالک باشد و عدالت را بجا آورد و در دل خویش راستگو باشد * ^۳ که بزبان خود غیبت ننماید و بهمسایهٔٔ خود بدی نکند و دربارهٔٔ اقارب خویش مذمت را قبول ننماید * ^۴ که در نظر خود حقیر و خوار است و آنانی را که از خداوند میترسند مکرم میدارد و قسم بضرر خود میخورد و تغییر نمیدهد * ^۵ نقرهٔ خود را بسود نمیدهد و رشوه بر بیگناه نمیگیرد آنکه این را بجا آوَرَد تا ابدالآباد جنبش نخواهد خورد *

باب شانزدهم

^۱ [مکتوم داود] ای خدا مرا محافظت فرما زیرا برتو توکل میدارم * ^۲ خداوند را گفتم تو خداوند من هستی نیکویی من نیست غیر از تو * ^۳ و امّا مقدّسانی که در زمیناند و فاضلان تمامی خوشی من در ایشان است * ^۴ دردهای آنانی که عقب [خدای] دیگر میشتابند بسیار خواهد شد هدایای خونی ایشان را نخواهم ریخت بلکه نام ایشان را بزبانم نخواهم آورد * ^۵ خداوند نصیبِ قسمت و کاسهٔ من است تو قرعهٔ مرا نگاه میداری * ^۶ خِطّههای من بجایهای خوش افتاد میراث بَهیّ بمن رسیده است * ^۷ خداوند را که مرا نصیحت نمود متبارک میخوانم شبانگاه نیز قلبم مرا تنبیه میکند * ^۸ خداوند را همیشه پیش روی خود میدارم چونکه بدست راست من است جنبش نخواهم خورد * ^۹ از این رو دلم شادی میکند و جلالم بوجد میآید جسدم نیز در اطمینان ساکن خواهد شد * ^۱۰ زیرا جانم را در عالم اموات ترک نخواهی کرد و قدوس خود را نخواهی گذاشت که فساد را بیند * ^۱۱ طریق حیات را بمن خواهی آموخت بحضور تو کمال خوشی است و بدست راست تو لذتها تا ابدالآباد *

باب هفدهم

^۱ [صلات داود] ای خداوند عدالت را بشنو و بفریاد من توجه فرما و دعای مرا که از لب بیریا میآید گوش بگیر * ^۲ داد من از حضور تو صادر شود چشمان تو راستی را ببیند * ^۳ دل مرا آزمودهای شبانگاه از آن تفقد کردهای مرا قال گذاشتهای و هیچ نیافتهای زیرا عزیمت کردم که زبانم تجاوز نکند * ^۴ و امّا کارهای آدمیان بکلام لبهای تو خود را از راههای ظالم نگاه داشتم * ^۵ 5 قدمهایم بآثار تو قائم است پس پایهایم نخواهد لغزید * ^۶ ای خدا تو را خواندهام زیرا که مرا اجابت خواهی نمود گوش خود را بمن فراگیر و سخن مرا بشنو * ^۷ رحمتهای خود را امتیاز ده ای که متوکلان خویش را بدست راست خود از مخالفان ایشان میرهانی * ^۸ مرا مثل مردمک چشم نگاه دار مرا زیر سایهٔ بال خود پنهان کن * ^۹ از روی شریرانی که مرا خراب میسازند از دشمنان جانم که مرا احاطه میکنند * ^۱۰ دل فربهٔ خود را بستهاند بزبان خویش سخنان تکبرآمیز میگویند * ^۱۱ الآن قدمهای ما را احاطه کردهاند و چشمان خود را دوختهاند تا ما را بزمین بیندازند * ^۱۲ مَثَل او مَثَل شیری است که در دریدن حریص باشد و مَثَل شیر ژیان که در بیشهٔ خود در کمین است * ^۱۳ ای خداوند برخیز و پیش روی وی درآمده او را بینداز و جانم را از شریر بشمشیر خود برهان * ^۱۴ از آدمیان ای خداوند بدست خویش از اهل جهان که نصیب ایشان در زندگانی است که شکم ایشان را بذخایر خود پرساختهای و از اولاد سیر شده زیادی مال خود را برای اطفال خویش ترک میکنند *

^۱۵ و امّا من روی تو را در عدالت خواهم دید و چون بیدار شوم از صورت تو سیر خواهم شد *

باب هجدهم

^۱ [برای سالار مغنیان مزمور داود بندهٔٔ خداوند که کلام این سرود را بخداوند گفت در روزی که خداوند او را از دست همهٔ دشمنانش و از دست شاؤل رهائی داد پس گفت] ای خداوند ای قوّت من تو را محبّت مینمایم * ^۲ خداوند صخرهٔ من است و ملجا و نجاتدهندهٔٔ من خدایم صخرهٔ من است که در او پناه میبرم سپر من و شاخ نجاتم و قلعهٔ بلند من * ^۳ خداوند را که سزاوار کل حمد است خواهم خواند پس از دشمنانم رهائی خواهم یافت * ^۴ رَسَنهای موت مرا احاطه کرده و سیلابهای شرارت مرا ترسانیده بود * ^۵ رَسَنهای گور دور مرا گرفته بود و دامهای موت پیش روی من درآمده * ^۶ در تنگی خود خداوند را خواندم و نزد خدای خویش استغاثه نمودم او آواز مرا از هیکل خود شنید و استغاثهٔ من بحضورش بگوش وی رسید * ^۷ زمین متزلزل و مرتعش شده اساس کوهها بلرزید و متزلزل گردید چونکه خشم او افروخته شد * ^۸ دُخان از بینی او برآمد و نار از دهانش ملتهب گشت و آتشها از آن افروخته گردید * ^۹ آسمان را خم کرده نزول فرمود و زیر پای وی تاریکی غلیظ میبود * ^۱۰ برکروبی سوار شده پرواز نمود و بر بالهای باد طیران کرد * ^۱۱ تاریکی را پردهٔ خود و خیمهای گرداگرد خویش بساخت تاریکی آبها و ابرهای متراکم را * ^۱۲ از تابشِ پیش روی وی ابرهایش میشتافتند تگرگ و آتشهای افروخته * ^۱۳ و خداوند از آسمان رعد کرده حضرت اعلی آواز خود را بداد تگرگ و آتشهای افروخته را * ^۱۴ پس تیرهای خود را فرستاده ایشان را پراکنده ساخت و برقها بینداخت و ایشان را پریشان نمود * ^۱۵ آنگاه عمقهای آب ظاهر شد و اساس ربع مسکون مکشوف گردید از تنبیه تو ای خداوند از نَفْخِهٔ باد بینی تو * ^۱۶ پس از اعلیٰ فرستاده مرا برگرفت و از آبهای بسیار بیرون کشید * ^۱۷ و مرا از دشمنان زورآورم رهائی داد و از خصمانم زیرا که از من تواناتر بودند * ^۱۸ در روز بلای من پیش رویم درآمدند لیکن خداوند تکیهگاه من بود * ^۱۹ و مرا بجای وسیع بیرون آورد مرا نجات داد زیرا که در من رغبت میداشت * ^۲۰ خداوند موافق عدالتم مرا جزا داد و بحسب طهارت دستم مرا مکافات رسانید * ^۲۱ زیرا که راههای خداوند را نگاه داشته و بخدای خویش عصیان نورزیدهام * ^۲۲ و جمیع احکام او پیش روی من بوده است و فرائض او را از خود دور نکردهام * ^۲۳ و نزد او بیعیب بودهام و خویشتن را از گناه خود نگاه داشتهام * ^۲۴ پس خداوند مرا موافق عدالتم پاداش داده است و بحسب طهارت دستم در نظر وی * ^۲۵ خویشتن را با رحیم رحیم مینمائی و با مرد کامل خود را کامل مینمائی * ^۲۶ خویشتن را با طاهر طاهر مینمائی و با مکار بمکر رفتار میکنی * ^۲۷ زیرا قوم مظلوم را خواهی رهانید و چشمان متکبران را بزیر خواهی انداخت * ^۲۸ زیرا که تو چراغ مرا خواهی افروخت یهوه خدایم تاریکی مرا روشن خواهد گردانید * ^۲۹ زیرا بمدد تو بر فوجها حمله میبرم و بخدای خود از حصارها برمیجهم * ^۳۰ و امّا خدا طریق او کامل است و کلام خداوند مُصَفیٰ او برای همهٔ متوکلان خود سپر است * ^۳۱ زیرا کیست خدا غیر از یهوه و کیست صخرهای غیر از خدای ما * ^۳۲ خدائی که کمر مرا بقوّت بسته و راههای مرا کامل گردانیده است * ^۳۳ پایهای مرا مثل آهو ساخته و مرا بمُقامهای اعلای من برپا داشته است * ^۳۴ دستهای مرا برای جنگ تعلیم داده است که کمان برنجین ببازویمن خم شد * ^۳۵ سپر نجات خود را بمن دادهای دست راستت عمود من شده و مهربانی تو مرا بزرگ ساخته است * ^۳۶ قدمهایم را زیرم وسعت دادی که پایهای من نلغزید * ^۳۷ دشمنان خود را تعاقب نموده بدیشان خواهم رسید و تا تلف نشوند بر نخواهم گشت * ^۳۸ ایشان را فرو خواهم کوفت که نتوانند برخاست و زیر پاهای من خواهند افتاد * ^۳۹ زیرا کمر مرا برای جنگ بقوّت بستهای و مخالفانم را زیر پایم انداختهای * ^۴۰ گردنهای دشمنانم را بمن تسلیم کردهای تا خصمان خود را نابود بسازم * ^۴۱ فریاد برآوردند امّا رهانندهای نبود نزد خداوند ولی ایشان را اجابت نکرد * ^۴۲ ایشان را چون غبار پیش باد ساییدهام مثل گِلِ کوچهها ایشان را دور ریختهام * ^۴۳ مرا از منازعه قوم رهانیده سر امّتها ساختهای قومی را که نشناخته بودم مرا خدمت مینمایند * ^۴۴ به مجرد شنیدن مرا اطاعت خواهند کرد فرزندان غربا نزد من تذلّل خواهند نمود * ^۴۵ فرزندان غربا پژمرده میشوند و در قلعههای خود خواهند لرزید * ^۴۶ خداوند زنده است و صخرهٔ من متبارک باد و خدای نجات من متعال * ^۴۷ خدائی که برای من انتقام میگیرد و قومها را زیر من مغلوب میسازد * ^۴۸ مرا از دشمنانم رهانیده برخصمانم بلند کردهای و از مرد ظالم مرا خلاصی دادهای * ^۴۹ لهذا ای خداوند تو را در میان امّتها حمد خواهم گفت و بنام تو سرود خواهم خواند * ^۵۰ که نجات عظیمی بپادشاه خود داده و بمسیح خویش رحمت نموده است یعنی بداودو ذُرّیَت او تا ابدالآباد *

باب نوزدهم

^۱ [برای سالار مغنیان مزمور داود] آسمانْ جلال خدا را بیان میکند و فلکْ از عمل دستهایش خبر میدهد * ^۲ روز سخن میراند تا روز و شب معرفت را اعلان میکند تا شب * ^۳ سخن نیست و کلامی نی و آواز آنها شنیده نمیشود * ^۴ قانون آنها در تمام جهان بیرون رفت و بیان آنها تا اقصای ربع مسکون * ^۵ خیمهای برای آفتاب در آنها قرار داد و او مثل داماد از حجلهٔ خود بیرون میآید و مثل پهلوان از دویدن در میدان شادی میکند * ^۶ خروجش از کرانهٔ آسمان است و مدارش تا بکرانهٔ دیگر و هیچ چیز از حرارتش مستور نیست * ^۷ شریعت خداوند کامل است و جان را برمیگرداند شهادات خداوند امین است و جاهل را حکیم میگرداند * ^۸ فرایض خداوند راست است و دل را شاد میسازد امر خداوند پاک است و چشم را روشن میکند * ^۹ ترس خداوند طاهر است و ثابت تا ابدالآباد احکام خداوند حق و تماماً عدل است * ^۱۰ از طلا مرغوبتر و از زرِ خالصِ بسیار از شهد شیرینتر و از قطراتِ شانهٔ عسل * ^۱۱ بندهٔٔ تو نیز از آنها متنبه میشود و در حفظ آنها ثواب عظیمی است * ^۱۲ کیست که سهوهای خود را بداند مرا از خطایای مخفیام طاهر ساز * ^۱۳ بندهات را نیز از اعمال متکبرانه باز دار تا بر من مسلط نشود آنگاه بیعیب و از گناه عظیم مبرا خواهم بود * ^۱۴ سخنان زبانم و تفکر دلم منظور نظر تو باشدای خداوند که صخرهٔ من و نجاتدهندهٔٔ من هستی *

باب بیستم

^۱ [برای سالار مغنیان مزمور داود] 1 خداوند تو را در روز تنگی مستجاب فرماید نام خدای یعقوب تو را سرافراز نماید * ^۲ نصرت برای تو از قدس خود بفرستد و تو را از صهیون تأیید نماید * ^۳ جمیع هدایای تو را بیاد آورد و قربانیهای سوختنی تو را قبول فرماید سلاه * ^۴ موافق دل تو بتو عطا فرماید و همهٔ مشورتهای تو را بانجام رساند * ^۵ به نجات تو خواهیم سرایید و بنام خدای خود عَلَم خود را خواهیم افراشت خداوند تمامی مسألت تو را بانجام خواهد رسانید * ^۶ الآن دانستهام که خداوند مسیح خود را میرهاند از فلک قدس خود او را اجابت خواهد نمود بقوّت نجاتبخش دست راست خویش * ^۷ اینان ارابهها را و آنان اسبها را امّا ما نام یهوه خدای خود را ذکر خواهیم نمود * ^۸ ایشان خم شده افتادهاند و امّا ما برخاسته ایستادهایم * ^۹ ای خداوند نجات بده پادشاه در روزی که بخوانیم ما را مستجاب فرماید *

باب بیست و یکم

^۱ [برای سالار مغنیان مزمور داود] ای خداوند در قوّت تو پادشاه شادی میکند و در نجات تو چه بسیار بوجد خواهد آمد * ^۲ مراد دل او را بوی بخشیدی و مسألت زبانش را از او دریغ نداشتی سلاه * ^۳ زیرابه برکات نیکو بر مراد او سبقت جستی تاجی از زرِ خالص برسر وی نهادی * ^۴ حیات را از تو خواست و آن را بوی دادی و طول ایام را تا ابدالآباد * ^۵ جلال او بهسبب نجات تو عظیم شده اکرام و حشمت را بر او نهادهای * ^۶ زیرا او را مبارک ساختهای تا ابدالآباد بحضور خود او را بینهایت شادمان گردانیدهای * ^۷ زیرا که پادشاه بر خداوند توکل میدارد و برحمت حضرت اعلیٰ جنبش نخواهد خورد * ^۸ دست تو همهٔ دشمنانت را خواهد دریافت دست راست تو آنانی را که از تو نفرت دارند خواهد دریافت * ^۹ در وقت غضب خود ایشان را چون تنور آتش خواهی ساخت خداوند ایشان را در خشم خود خواهد بلعید و آتشْ ایشان را خواهد خورد * ^۱۰ ثمرهٔٔ ایشان را از زمین هلاک خواهی ساخت و ذریت ایشان را از میان بنیآدم * ^۱۱ زیرا قصد بدی برای تو کردند و مکایدی را اندیشیدند که آن را نتوانستند بجا آوَرْد * ^۱۲ زیرا که ایشان را روگردان خواهی ساخت بر زههای خود تیرها را بروی ایشان نشان خواهی گرفت *

^۱۳ ای خداوند در قوّت خود متعال شو جبروت تو را ترنم و تسبیح خواهیم خواند *

باب بیست و دوم

^۱ [برای سالار مغنیان بر غزالهٔ صبح مزمور داود] ای خدای من ای خدای من چرا مرا ترک کردهای و از نجات من و سخنان فریادم دور هستی * ^۲ ای خدای من در روز میخوانم و مرا اجابت نمیکنی در شب نیز ومرا خاموشی نیست * ^۳ و امّا تو قدوس هستی ای که بر تسبیحات اسرائیل نشستهای * ^۴ پدران ما بر تو توکل داشتند بر تو توکل داشتند و ایشان را خلاصی دادی * ^۵ نزد تو فریاد برآوردند و رهائی یافتند بر تو توکل داشتند پس خجل نشدند * ^۶ و امّا من کِرم هستم و انسان نی عار آدمیان هستم و حقیر شمرده شدهٔ قوم * ^۷ هرکه مرا بیند بمن استهزا میکند لبهای خود را باز میکنند و سرهای خود را میجنبانند [و میگویند] * ^۸ بر خداوند توکل کن پس او را خلاصی بدهد او را برهاند چونکه بوی رغبت میدارد * ^۹ زیرا که تو مرا از شکم بیرون آوردی وقتی که بر آغوش مادر خود بودم مرا مطمئن ساختی * ^۱۰ از رحم بر تو انداخته شدم از شکم مادرم خدای من تو هستی * ^۱۱ از من دور مباش زیرا تنگی نزدیک است و کسی نیست که مدد کند * ^۱۲ گاوان نرِ بسیار دور مرا گرفتهاند زورمندان باشان مرا احاطه کردهاند * ^۱۳ دهان خود را بر من باز کردند مثل شیر درندهٔ غران * ^۱۴ مثل آب ریخته شدهام و همهٔ استخوانهایم از هم گسیخته دلم مثل موم گردیده در میان احشایم گداخته شده است * ^۱۵ قوّت من مثل سفال خشک شده و زبانم بکامم چسبیده و مرا بخاک موت نهادهای * ^۱۶ زیرا سگان دور مرا گرفتهاند جماعت اشرار مرا احاطه کرده دستها و پایهای مرا سفتهاند * ^۱۷ همهٔ استخوانهای خود را میشمارم ایشان بمن چشم دوخته مینگرند * ^۱۸ رخت مرا در میان خود تقسیم کردند و بر لباس من قرعه انداختند * ^۱۹ امّا تو ای خداوند دور مباش ای قوّت من برای نصرت من شتاب کن * ^۲۰ جان مرا از شمشیر خلاص کن و یگانهٔ مرا از دست سگان * ^۲۱ مرا از دهان شیر خلاصی ده ای که از میان شاخهای گاو وحشی مرا اجابت کردهای * ^۲۲ نام تو را ببرادران خود اعلام خواهم کرد در میان جماعت تو را تسبیح خواهم خواند * ^۲۳ ای ترسندگان خداوند او را حمد گویید تمام ذریت یعقوب او را تمجید نمایید و جمیع ذریت اسرائیل از وی بترسید * ^۲۴ زیرا مسکنت مسکین را حقیر و خوار نشمرده و روی خود را از او نپوشانیده است و چون نزد وی فریاد برآورد او را اجابت فرمود * ^۲۵ تسبیح من در جماعت بزرگ از تو است نذرهای خود را بحضور ترسندگانت ادا خواهم نمود * ^۲۶ حلیمان غذا خورده سیر خواهند شد و طالبان خداوند او را تسبیح خواهند خواند و دلهای شما زیست خواهد کرد تا ابدالآباد * ^۲۷ جمیع کرانههای زمین متذکر شده بسوی خداوند بازگشت خواهند نمود و همهٔ قبایل امّتها بحضور تو سجده خواهند کرد * ^۲۸ زیرا سلطنت از آن خداوند است و او بر امّتها مسلط است * ^۲۹ همهٔ متموّلان زمین غذا خورده سجده خواهند کرد و بحضور وی هر که بخاک فرو میرود رکوع خواهد نمود و کسی جان خود را زنده نخواهد ساخت * ^۳۰ ذریتی او را عبادت خواهند کرد و دربارهٔٔ خداوند طبقهٔ بعد را اِخبار خواهند نمود * ^۳۱ ایشان خواهند آمد و از عدالت او خبر خواهند داد قومی را که متولد خواهند شد که او این کار کرده است *

باب بیست و سوم

^۱ [مزمور داود] خداوند شبان من است محتاج بهیچ چیز نخواهم بود * ^۲ در مرتعهای سبز مرا میخواباند نزد آبهای راحت مرا رهبری میکند * ^۳ جان مرا برمیگرداند و بخاطر نام خود براههای عدالت هدایتم مینماید * ^۴ چون در وادی سایهٔ موت نیز راه روم از بدی نخواهم ترسید زیرا تو با من هستی عصا و چوبدستی تو مرا تسلی خواهد داد * ^۵ سفرهای برای من بحضور دشمنانم میگسترانی سر مرا بروغن تدهین کردهای و کاسهام لبریز شده است * ^۶ هرآینه نیکویی و رحمت تمام ایام عمرم در پی من خواهد بود و در خانهٔ خداوند ساکن خواهم بود تا ابدالآباد *

باب بیست و چهارم

^۱ [مزمور داود] زمین و پُری آن از آن خداوند است ربعمسکون و ساکنان آن * ^۲ زیرا که او اساس آن را بر دریاها نهاد و آن را بر نهرها ثابت گردانید * ^۳ کیست که بکوه خداوند برآید و کیست که بمکان قدس او ساکن شود * ^۴ او که پاک دست و صافدل باشد که جان خود را ببطالت ندهد و قسم دروغ نخورد * ^۵ او برکت را از خداوند خواهد یافت و عدالت را از خدای نجات خود * ^۶ این است طبقهٔ طالبان او طالبان روی تو ای [خدای] یعقوب سِلاه * ^۷ ای دروازهها سرهای خود را برافرازید ای درهای ابدی برافراشته شوید تا پادشاه جلالداخل شود * ^۸ این پادشاه جلال کیست خداوند قدیر و جبار خداوند که در جنگ جبار است * ^۹ ای دروازهها سرهای خود را برافرازید ای درهای ابدی برافرازید تا پادشاه جلال داخل شود * ^۱۰ این پادشاه جلال کیست یَهُوَه صَبایوت پادشاه جلال اوست سلاه *

باب بیست و پنجم

^۱ [مزمور داود] ای خداوند بسوی تو جان خود را برمیافرازم ای خدای من بر تو توکل میدارم * ^۲ پس مگذار که خجل بشوم و دشمنانم بر من فخر نمایند * ^۳ بلی هر که انتظار تو میکشد خجل نخواهد شد آنانی که بیسبب خیانت میکنند خجل خواهند گردید * ^۴ ای خداوند طریقهای خود را بمن بیاموز و راههای خویش را بمن تعلیم ده * ^۵ مرا براستیِ خود سالک گردان و مرا تعلیم ده زیرا تو خدای نجات من هستی تمامی روز منتظر تو بودهام * ^۶ ای خداوند احسانات و رحمتهای خود را بیاد آور چونکه آنها از ازل بوده است * ^۷ خطایای جوانی و عصیانم را بیاد میاور ای خداوند برحمت خود و بخاطر نیکویی خویش مرا یاد کن * ^۸ خداوند نیکو و عادل است پس بگناهکاران طریق را خواهد آموخت * ^۹ مسکینان را بانصاف رهبری خواهد کرد و بمسکینان طریق خود را تعلیم خواهد داد * ^۱۰ همهٔ راههای خداوند رحمت و حق است برای آنانی که عهد و شهادات او را نگاه میدارند * ^۱۱ ای خداوند بخاطر اسم خود گناه مرا بیامرز زیرا که بزرگ است * ^۱۲ کیست آن آدمی که از خداوند میترسد او را بطریقی که اختیار کرده است خواهد آموخت * ^۱۳ جان او در نیکویی شب را بسر خواهد برد و ذریت او وارث زمین خواهند شد * ^۱۴ سرّ خداوند با ترسندگان او است و عهد او تا ایشان را تعلیم دهد * ^۱۵ چشمان من دائماً بسوی خداوند است زیرا که او پایهای مرا از دام بیرون میآورد * ^۱۶ بر من ملتفت شده رحمت بفرما زیرا که منفرد و مسکین هستم * ^۱۷ تنگیهای دل من زیاد شده است مرا از مشقتهای من بیرون آور * ^۱۸ بر مسکنت و رنج من نظر افکن و جمیع خطایایم را بیامرز * ^۱۹ بر دشمنانم نظر کن زیرا که بسیارند و بکینهٔ تلخ بمن کینه میورزند * ^۲۰ جانم را حفظ کن و مرا رهائی ده تا خجل نشوم زیرا بر تو توکل دارم * ^۲۱ کمال و راستی حافظ من باشند زیرا که منتظر تو هستم * ^۲۲ ای خدا اسرائیل را خلاصی ده از جمیع مشقتهای وی *

باب بیست و ششم

^۱ [مزمور داود] ای خداوند مرا داد بده زیرا که من در کمال خود رفتار نمودهام و بر خداوند توکل داشتهام پس نخواهم لغزید * ^۲ ای خداوند مرا امتحان کن و مرا بیازما باطن و قلب مرا مصفّی گردان * ^۳ زیرا که رحمت تو در مدّ نظر من است و در راستی تو رفتار نمودهام * ^۴ با مردان باطل ننشستهام و با منافقین داخل نخواهم شد * ^۵ از جماعت بدکاران نفرت میدارم و با طالحین نخواهم نشست * ^۶ دستهای خود را در صفا میشویم مذبح تو را ای خداوند طواف خواهم نمود * ^۷ تا آواز حمد تو را بشنوانم و عجایب تو را اخبار نمایم * ^۸ ای خداوند محل خانهٔ تو را دوست میدارم و مقام سکونت جلال تو را * ^۹ جانم را با گناهکارانجمع مکن و نه حیات مرا با مردمان خونریز * ^۱۰ که در دستهای ایشان آزار است و دست راست ایشان پر از رشوه است * ^۱۱ و امّا من در کمال خود سالک میباشم مرا خلاصی ده و بر من رحم فرما * ^۱۲ پایم در جای هموار ایستاده است خداوند را در جماعتها متبارک خواهم خواند *

باب بیست و هفتم

^۱ [مزمور داود] خداوند نور من و نجات من است از کِه بترسم خداوند ملجای جان من است از کِه هراسان شوم * ^۲ چون شریران بر من نزدیک آمدند تا گوشت مرا بخورند یعنی خصمان و دشمنانم ایشان لغزیدند و افتادند * ^۳ اگر لشکری بر من فرود آید دلم نخواهد ترسید اگر جنگ بر من برپا شود در این نیز اطمینان خواهم داشت * ^۴ یک چیز از خداوند خواستم و آن را خواهم طلبید که تمام ایام عمرم در خانهٔ خداوند ساکن باشم تا جمال خداوند را مشاهده کنم و در هیکل او تفکر نمایم * ^۵ زیرا که در روز بلا مرا در سایبان خود نهفته در پردهٔ خیمهٔٔ خود مرا مخفی خواهد داشت و مرا بر صخره بلند خواهد ساخت * ^۶ و الآن سرم بر دشمنانم گرداگردم برافراشته خواهد شد قربانیهای شادکامی را در خیمهٔٔ او خواهم گذرانید و برای خداوند سرود و تسبیح خواهم خواند * ^۷ ای خداوند چون بآواز خود میخوانم مرا بشنو و رحمت فرموده مرا مستجاب فرما * ^۸ دل من بتو میگوید [که گفتهای] روی مرا بطلبیدبلی روی تو را ای خداوند خواهم طلبید * ^۹ روی خود را از من مپوشان و بندهٔٔ خود را در خشم برمگردان تو مددکار من بودهای ای خدای نجاتم مرا رد مکن و ترک منما * ^۱۰ چون پدر و مادرم مرا ترک کنند آنگاه خداوند مرا برمیدارد * ^۱۱ ای خداوند طریق خود را بمن بیاموز و بهسبب دشمنانم مرا براه راست هدایت فرما * ^۱۲ مرا بخواهش خصمانم مسپار زیرا که شهود کذبه و دمندگان ظلم بر من برخاستهاند * ^۱۳ اگر باور نمیکردم که احسان خداوند را در زمین زندگان ببینم * ^۱۴ برای خداوند منتظر باش و قویّ شو و دلت را تقویّت خواهد داد بلی منتظر خداوند باش *

باب بیست و هشتم

^۱ [مزمور داود] ای خداوند نزد تو فریاد برمیآورمای صخرهٔ من از من خاموش مباش مبادا اگر از من خاموش شوی مثل آنانی باشم که بحفره فرو میروند * ^۲ آواز تضرع مرا بشنو چون نزد تو استغاثه میکنم و دست خود را بمحراب قدس تو برمیافرازم * ^۳ مرا با شریران و بدکاران مکش که با همسایگان خود سخن صلحآمیز میگویند و آزار در دل ایشان است * ^۴ آنها را بحسب کردار ایشان و موافق اعمال زشت ایشان بده آنها را مطابق عمل دست ایشان بده و رفتار ایشان را بخود ایشان رد نما * ^۵ چونکه در اعمال خداوند و صنعت دست وی تفکر نمیکنند ایشان را منهدم خواهی ساخت و بنا نخواهی نمود * ^۶ خداوند متبارک باد زیرا که آواز تضرع مراشنیده است * ^۷ خداوند قوّت من و سپر من است دلم بر او توکل داشت و مدد یافتهام پس دل من بوجد آمده است و بسرود خود او را حمد خواهم گفت * ^۸ خداوند قوّت ایشان است و برای مسیح خود قلعهٔ نجات * ^۹ قوم خود را نجات ده و میراث خود را مبارک فرما ایشان را رعایت کن و برافراز تا ابدالآباد *

باب بیست و نهم

^۱ [مزمور داود] ای فرزندان خدا خداوند را توصیف کنید جلال و قوّت را برای خداوند توصیف نمایید * ^۲ خداوند را بجلال اسم او تمجید نمایید خداوند را در زینت قدوسیّت سجده کنید * ^۳ آواز خداوند فوق آبها است خدای جلال رعد میدهد خداوند بالای آبهای بسیار است * ^۴ آواز خداوند با قوّت است آواز خداوند با جلال است * ^۵ آواز خداوند سروهای آزاد را میشکند خداوند سروهای آزاد لبنان را میشکند * ^۶ آنها را مثل گوساله میجهاند لبنان و سریون را مثل بچهٔ گاو وحشی * ^۷ آواز خداوند زبانههای آتش را میشکافد * ^۸ آواز خداوند صحرا را متزلزل میسازد خداوند صحرای قادِشْ را متزلزل میسازد * ^۹ آواز خداوند غزالها را بدرد زه میاندازد و جنگل را بیبرگ میگرداند و در هیکل او جمیعاً جلال را ذکر میکنند * ^۱۰ خداوند بر طوفان جلوس نموده خداوند نشسته است پادشاه تا ابدالآباد * ^۱۱ خداوند قوم خود را قوّت خواهد بخشید خداوند قوم خود را بسلامتی مبارک خواهد نمود *

باب سی ام

^۱ [سرود برای متبّرک ساختن خانه مزمور داود] ای خداوند تو را تسبیح میخوانم زیراکه مرا بالا کشیدی و دشمنانم را بر من مفتخر نساختی * ^۲ ای یهوه خدای من نزد تو استغاثه نمودم و مرا شفا دادی * ^۳ ای خداوند جانم را از حفره برآوردی مرا زنده ساختی تا بهاویه فرونروم * ^۴ ای مقدّسان خداوند او را بسرایید و بذکر قدوسیّت او حمد گویید * ^۵ زیرا که غضب او لحظهای است و در رضامندی او زندگانی شامگاه گریه نزیل میشود صبحگاهان شادی رخ مینماید * ^۶ و امّا من در کامیابی خود گفتم جنبش نخواهم خورد تا ابدالآباد * ^۷ ای خداوند برضامندی خود کوه مرا در قوّت ثابت گردانیدی و چون روی خود را پوشانیدی پریشان شدم * ^۸ ای خداوند نزد تو فریاد برمیآورم و نزد خداوند تضرع مینمایم * ^۹ در خون من چه فایده است چون بحفره فرو روم آیا خاکْ تو را حمد میگوید و راستی تو را اخبار مینماید * ^۱۰ ای خداوند بشنو و بمن کرم فرما ای خداوند مددکار من باش * ^۱۱ ماتم مرا برای من برقص مبدل ساختهای پلاس را از من بیرون کرده و کمر مرا بشادی بستهای * ^۱۲ تا جلالم ترا سرود خواند و خاموش نشود ای یهوه خدای من تو را حمد خواهم گفت تا ابدالآباد *

باب سی و یکم

^۱ [برای سالار مغنیان مزمور داود] ای خداوند بر تو توکل دارم پسخجل نشوم تا بابد در عدالت خویش مرا نجات بده * ^۲ گوش خود را بمن فراگیر و مرا بزودی برهان برایم صخرهای قوی و خانهای حصین باش تا مرا خلاصی دهی * ^۳ زیرا صخره و قلعهٔ من تو هستی بخاطر نام خود مرا هدایت و رهبری فرما * ^۴ مرا از دامی که برایم پنهان کردهاند بیرون آور * ^۵ زیرا قلعهٔ من تو هستی روح خود را بدست تو میسپارم ای یهوه خدای حق تو مرا فدیه دادی * ^۶ از آنانی که اباطیل دروغ را پیروی میکنند نفرت میکنم و امّا من بر خداوند توکل میدارم * ^۷ به رحمت تو وجد و شادی میکنم زیرا مشقت مرا دیده و جانم را در تنگیها شناختهای * ^۸ مرا بدست دشمن اسیر نساختهای پایهای مرا بجای وسیع قائم گردانیدهای * ^۹ ای خداوند بر من رحمت فرما زیرا در تنگی هستم چشم من از غصه کاهیده شد بلکه جانم و جسدم نیز * ^۱۰ زیرا که حیاتم از غم و سالهایم از ناله فانی گردیده است قوّتم از گناهم ضعیف و استخوانهایم پوسیده شد * ^۱۱ نزد همهٔ دشمنانم عار گردیدهام خصوصاً نزد همسایگان خویش و باعث خوف آشنایان شدهام هرکه مرا بیرون بیند از من میگریزد * ^۱۲ مثل مرده از خاطر فراموش شدهام و مانند ظرفِ تلف شده گردیدهام * ^۱۳ زیرا که بهتان را از بسیاری شنیدم و خوف گرداگرد من میباشد زیرا بر من با هم مشورت میکنند و در قصد جانم تفکر مینمایند * ^۱۴ و امّا من بر تو ای خداوند توکل میدارم وگفتهام خدای من تو هستی * ^۱۵ وقتهای من در دست تو میباشد مرا از دست دشمنانم و جفاکنندگانم خلاصی ده * ^۱۶ روی خود را بر بندهات تابان ساز و مرا برحمت خود نجات بخش * ^۱۷ ای خداوند خجل نشوم چونکه تو را خواندهام شریران خجل شوند و در حفره خاموش باشند * ^۱۸ لبهای دروغگو گنگ شود که بدرشتی و تکبر و استهانت بر عادلان سخن میگوید * ^۱۹ زهی عظمت احسان تو که برای ترسندگانت ذخیره کردهای و برای متوکّلانت پیش بنیآدم ظاهر ساختهای * ^۲۰ ایشان را در پردهٔ روی خود از مکاید مردم خواهی پوشانید ایشان را در خیمهای از عداوت زبانها مخفی خواهی داشت * ^۲۱ متبارک باد خداوند که رحمت عجیب خود را در شهر حصین بمن ظاهر کرده است * ^۲۲ و امّا من در حیرت خود گفتم که از نظر تو منقطع شدهام لیکن چون نزد تو فریاد کردم آواز تضرع مرا شنیدی * ^۲۳ ای جمیع مقدّسانِ خداوند او را دوست دارید خداوند اُمنا را محفوظ میدارد و متکبران را مجازات کثیر میدهد * ^۲۴ قوی باشید و دل شما را تقویت خواهد داد ای همگانی که برای خداوند انتظار میکشید *

باب سی و دوم

^۱ [قصیدهٔ داود] خوشابحال کسی که عصیان او آمرزیده شد و گناه وی مستور گردید * ^۲ خوشابحال کسی که خداوند بوی جرمی در حساب نیاوَرَد و در روح او حیلهای نمیباشد * ^۳ هنگامی که خاموش میبودم استخوانهایم پوسیده میشد از نعرهای که تمامی روز میزدم * ^۴ چونکه دست تو روز و شب بر من سنگین میبود رطوبتم بخشکیِ تابستان مبدل گردید سلاه * ^۵ به گناه خود نزد تو اعتراف کردم و جرم خود را مخفی نداشتم گفتم عصیان خود را نزد خداوند اقرار میکنم پس تو آلایش گناهم را عفو کردی سلاه * ^۶ از این رو هر مقدّسی در وقت اجابت نزد تو دعا خواهد کرد وقتی که آبهای بسیار بسَیَلان آید هرگز بدو نخواهد رسید * ^۷ تو ملجای من هستی مرا از تنگی حفظ خواهی کرد مرا بسرودهای نجات احاطه خواهی نمود سلاه * ^۸ تو را حکمت خواهم آموخت و براهی که باید رفت ارشاد خواهم نمود و تو را بچشم خود که بر تو است نصیحت خواهم فرمود * ^۹ مثل اسب و قاطر بیفهم مباشید که آنها را برای بستن بدهنه و لگام زینت میدهند والاّ نزدیک تو نخواهند آمد * ^۱۰ غمهای شریر بسیار میباشد امّا هر که بر خداوند توکل دارد رحمت او را احاطه خواهد کرد * ^۱۱ ای صالحان در خداوند شادی و وجد کنید و ای همهٔ راستدلان ترنّم نمایید *

باب سی و سوم

^۱ ای صالحان در خداوند شادی نماییدزیرا که تسبیح خواندن راستان را میشاید * ^۲ خداوند را با بربط حمد بگویید با عود ده تار او را سرود بخوانید * ^۳ سرودی تازه برای او بسرایید نیکو بنوازید با آهنگ بلند * ^۴ زیرا کلام خداوند مستقیم است و جمیع کارهای او با امانت است * ^۵ عدالت و انصاف را دوست میدارد جهان از رحمت خداوند پر است * ^۶ به کلام خداوند آسمانها ساخته شد و کل جنود آنها بنَفْخِهٔ دهان او * ^۷ آبهای دریا را مثل توده جمع میکند و لجّهها را در خزانهها ذخیره مینماید * ^۸ تمامیِ اهل زمین از خداوند بترسند جمیع سکنهٔ ربع مسکون از او بترسند * ^۹ زیرا که او گفت و شد او امر فرمود و قایم گردید * ^۱۰ خداوند مشورت امّتها را باطل میکند تدبیرهای قبائل را نیست میگرداند * ^۱۱ مشورت خداوند قائم است تا ابدالآباد تدابیر قلب او تا دهرالدّهور * ^۱۲ خوشابحال امّتی که یهوه خدای ایشان است و قومی که ایشان را برای میراث خود برگزیده است * ^۱۳ از آسمان خداوند نظر افکند و جمیع بنیآدم را نگریست * ^۱۴ از مکان سکونت خویش نظر میافکند برجمیع ساکنان جهان * ^۱۵ او که دلهای ایشان را جمیعاً سرشته است و اعمال ایشان را درک نموده است * ^۱۶ پادشاه بزیادتیِ لشکر خلاص نخواهد شد و جبار ببسیاری قوّت رهائی نخواهد یافت * ^۱۷ اسب بجهت استخلاص باطل است و بشدت قوّت خود کسی را رهائی نخواهد داد * ^۱۸ اینک چشم خداوند بر آنانی است که از او میترسند بر آنانی که انتظار رحمت او را میکشند * ^۱۹ تا جان ایشان را از موت رهائی بخشد و ایشان را در قحط زنده نگاه دارد * ^۲۰ جان ما منتظر خداوند میباشد او اعانت و سپر ما است * ^۲۱ زیرا که دل ما در او شادی میکند و در نام قدوس او توکّل میداریم *

^۲۲ ای خداوند رحمت تو بر ما باد چنانکه امیدوار تو بودهایم *

باب سی و چهارم

^۱ مزمور داود وقتی که منش خود را بحضور اَبِیمَلَک تغییر داد و از حضور او بیرون رانده شده برفت خداوند را در هر وقت متبارک خواهمگفت تسبیح او دائماً بر زبان من خواهد بود * ^۲ جان من در خداوند فخر خواهد کرد مسکینان شنیده شادی خواهند نمود * ^۳ خداوند را با من تکبیر نمایید نام او را با یکدیگر برافرازیم * ^۴ چون خداوند را طلبیدم مرا مستجاب فرمود و مرا از جمیع ترسهایم خلاصی بخشید * ^۵ بسوی او نظر کردند و منور گردیدند و رویهای ایشان خجل نشد * ^۶ این مسکین فریاد کرد و خداوند او را شنید و او را از تمامیِ تنگیهایش رهائی بخشید * ^۷ فرشتهٔ خداوند گرداگرد ترسندگان او است اردو زده ایشان را میرهاند * ^۸ بچشید و ببینید که خداوند نیکو است خوشابحال شخصی که بدو توکّل میدارد * ^۹ ای مقدّسانِ خداوند از او بترسید زیرا که ترسندگان او را هیچ کمی نیست * ^۱۰ شیربچگان بینوا شده گرسنگی میکشند و امّا طالبان خداوند را بهیچ چیز نیکو کمی نخواهد شد * ^۱۱ ای اطفال بیایید مرا بشنوید و ترس خداوند را بشما خواهم آموخت * ^۱۲ کیست آن شخصی که آرزومند حیات است و طول ایام را دوست میدارد تا نیکویی را ببیند * ^۱۳ زبانت را از بدی نگاه دار و لبهایت را از سخنان حیلهآمیز * ^۱۴ از بدی اجتناب نما و نیکویی بکن صلح را طلب نما و در پی آن بکوش * ^۱۵ چشمان خداوند بسوی صالحان است و گوشهای وی بسوی فریاد ایشان * ^۱۶ روی خداوند بسوی بدکاران است تا ذکر ایشان را از زمین منقطع سازد * ^۱۷ چون [صالحان] فریاد برآوردند خداوند ایشان را شنید و ایشان را از همهٔ تنگیهای ایشان رهائی بخشید * ^۱۸ خداوند نزدیک شکستهدلان است و روح کوفتگان را نجات خواهد داد * ^۱۹ زحمات مرد صالح بسیار است امّا خداوند او را از همهٔ آنها خواهد رهانید * ^۲۰ همهٔ استخوانهای ایشان را نگاه میدارد که یکی از آنها شکسته نخواهد شد * ^۲۱ شریر را شرارت هلاک خواهد کرد و از دشمنان مرد صالح مؤآخذه خواهد شد *

^۲۲ خداوند جان بندگان خود را فدیه خواهد داد و از آنانی که بر وی توکّل دارند مؤآخذه نخواهد شد *

باب سی و پنجم

^۱ [مزمور داود] ای خداوند با خصمان من مخاصمه نما و جنگ کن با آنانی که با من جنگ میکنند * ^۲ سپر و مِجَنّ را بگیر و باعانت من برخیز * ^۳ و نیزه را راست کن و راه را پیش روی جفاکنندگانم ببند و بجان من بگو من نجات تو هستم * ^۴ خجل و رسوا شوند آنانی که قصد جان من دارند و آنانی که بداندیش منند برگردانیده و خجل شوند * ^۵ مثل کاه پیش روی باد باشند و فرشتهٔ خداوند ایشان را براند * ^۶ راه ایشان تاریکی و لغزنده باد و فرشتهٔ خداوند ایشان را تعاقب کند * ^۷ زیرا دام خود را برای من بیسبب در حفرهای پنهان کردند که آن را برای جان من بیجهت کَنده بودند * ^۸ هلاکت ناگهانی بدو برسد و دامی که پنهان کرد خودش را بگیرد و در آن بهلاکت گرفتار گردد * ^۹ و امّا جان من در خداوند وجد خواهد کرد و در نجات او شادی خواهد نمود * ^۱۰ همهٔ استخوانهایم میگویند ای خداوند کیست مانند تو که مسکین را از شخصِ قویتر از او میرهاند و مسکین وفقیر را از تاراجکنندهٔ وی * ^۱۱ شاهدان کینهور برخاستهاند چیزهائی را که نمیدانستم از من میپرسند * ^۱۲ به عوض نیکویی بدی بمن میکنند جان مرا بیکس گردانیدهاند * ^۱۳ و امّا من چون ایشان بیمار میبودند پلاس میپوشیدم جان خود را بروزه میرنجانیدم و دعایم بسینهام برمیگشت * ^۱۴ مثل آنکه او دوست و برادرم میبود سرگردان میرفتم چون کسی که برای مادرش ماتم گیرد از حزن خم میشدم * ^۱۵ ولی چون افتادم شادیکنان جمع شدند آن فرومایگان بر من جمع شدند و کسانی که نشناخته بودم مرا دریدند و ساکت نشدند * ^۱۶ مثل فاجرانی که برای نان مسخرگی میکنند دندانهای خود را بر من میافشردند * ^۱۷ ای خداوند تا بکی نظر خواهی کرد جانم را از خرابیهای ایشان برهان و یگانهٔ مرا از شیربچگان * ^۱۸ و تو را در جماعتِ بزرگ حمد خواهم گفت ترا در میان قوم عظیم تسبیح خواهم خواند * ^۱۹ تا آنانی که بیسبب دشمن منند بر من فخر نکنند و آنانی که بر من بیسبب بغض مینمایند چشمک نزنند * ^۲۰ زیرا برای سلامتیسخن نمیگویند و بر آنانی که در زمین آرامند سخنان حیلهآمیز را تفکر میکنند * ^۲۱ و دهان خود را بر من باز کرده میگویند هَههَه چشم ما دیده است * ^۲۲ ای خداوند تو آن را دیدهای پس سکوت مفرما ای خداوند از من دور مباش * ^۲۳ خویشتن را برانگیز و برای داد من بیدار شو ای خدای من و خداوند من برای دعوی من * ^۲۴ ای یهوه خدایم مرا موافق عدل خود داد بده مبادا بر من شادی نمایند * ^۲۵ تا در دل خود نگویند اینک مراد ما تا نگویند او را بلعیدهایم * ^۲۶ و آنانی که در بدیِ من شادند با هم خجل و شرمنده شوند و آنانی که بر من تکبر میکنند بخجلت و رسوائی ملبس شوند * ^۲۷ آنانی که خواهان حق منند ترنّم و شادی نمایند و دائماً گویند خداوند بزرگ است که بسلامتیِ بندهٔٔ خود رغبت دارد * ^۲۸ و زبانم عدالت تو را بیان خواهد کرد و تسبیح تو را تمامیِ روز *

باب سی و ششم

^۱ [برای سالار مغنیان مزمور داود بندهٔٔ خداوند] معصیت شریر در اندرون دل منمیگوید که ترس خدا در مد نظر او نیست * ^۲ زیرا خویشتن را در نظر خود تملق میگوید تا گناهش ظاهر نشود و مکروه نگردد * ^۳ سخنان زبانش شرارت و حیله است از دانشمندی و نیکوکاری دست برداشته است * ^۴ شرارت را بر بستر خود تفکر میکند خود را براه ناپسند قائم کرده از بدی نفرت ندارد * ^۵ ای خداوند رحمت تو در آسمانها است وامانت تو تا افلاک * ^۶ عدالت تو مثل کوههای خداست و احکام تو لجهٔ عظیم ای خداوند انسان و بهایم را نجات میدهی * ^۷ ای خدا رحمت تو چه ارجمند است بنیآدم زیر سایهٔ بالهای تو پناه میبرند * ^۸ از چربی خانهٔ تو شاداب میشوند از نهر خوشیهای خود ایشان را مینوشانی * ^۹ زیرا که نزد تو چشمهٔ حیات است و در نور تو نور را خواهیم دید * ^۱۰ رحمت خود را برای عارفان خود مستدام فرما و عدالت خود را برای راست دلان * ^۱۱ پای تکبر بر من نیاید و دست شریران مرا گریزان نسازد *

^۱۲ در آنجا بدکرداران افتادهاند ایشان انداخته شدهاند و نمیتوانند برخاست *

باب سی و هفتم

^۱ [مزمور داود] بهسبب شریران خویشتن را مشوشمساز و بر فتنهانگیزان حسد مبر * ^۲ زیرا که مثل علف بزودی بریده میشوند و مثل علف سبز پژمرده خواهند شد * ^۳ بر خداوند توکّل نما و نیکویی بکن در زمین ساکن باش و از امانت پرورده شو * ^۴ و در خداوند تمتع ببر پس مسألت دل تو را بتو خواهد داد * ^۵ طریق خود را بخداوند بسپار و بر وی توکّل کن که آن را انجام خواهد داد * ^۶ و عدالت تو را مثل نور بیرون خواهد آورد و انصاف تو را مانند ظُهر * ^۷ نزد خداوند ساکت شو و منتظر او باش و از شخص فرخنده طریق و مرد حیلهگر خود را مشوش مساز * ^۸ از غضب برکنار شو و خشم را ترک کن خود را مشوش مساز که البته باعث گناهخواهد شد * ^۹ زیرا که شریران منقطع خواهند شد و امّا منتظران خداوند وارث زمین خواهند بود * ^۱۰ هان بعد از اندک زمانی شریر نخواهد بود در مکانش تأمل خواهی کرد و نخواهد بود * ^۱۱ و امّا حلیمان وارث زمین خواهند شد و از فراوانیِ سلامتی متلذذ خواهند گردید * ^۱۲ شریر بر مرد عادل شورا میکند و دندانهای خود را بر او میافشرد * ^۱۳ خداوند بر او خواهد خندید زیرا میبیند که روز او میآید * ^۱۴ شریران شمشیر را برهنه کرده و کمان را کشیدهاند تا مسکین و فقیر را بیندازند و راستروان را مقتول سازند * ^۱۵ شمشیر ایشان بدل خود ایشان فرو خواهد رفت و کمانهای ایشان شکسته خواهد شد * ^۱۶ نعمتِ اندکِ یک مرد صالح بهتر است از اندوختههای شریران کثیر * ^۱۷ زیرا که بازوهای شریران شکسته خواهد شد و امّا صالحان را خداوند تأیید میکند * ^۱۸ خداوند روزهای کاملان را میداند و میراث ایشان خواهد بود تا ابدالآباد * ^۱۹ در زمان بلا خجل نخواهند شد و در ایام قحط سیر خواهند بود * ^۲۰ زیرا شریران هلاک میشوند و دشمنان خداوند مثل خرّمیمرتعها فانی خواهند شد بلی مثل دُخان فانی خواهند گردید * ^۲۱ شریر قرض میگیرد و وفا نمیکند و امّا صالح رحیم و بخشنده است * ^۲۲ زیرا آنانی که از وی برکت یابند وارث زمین گردند و امّا آنانی که ملعون ویاند منقطع خواهند شد * ^۲۳ خداوند قدمهای انسان را مستحکم میسازد و در طریقهایش سرور میدارد * ^۲۴ اگر چه بیفتد افکنده نخواهد شد زیرا خداوند دستشرا میگیرد * ^۲۵ من جوان بودم و الآن پیر هستم و مرد صالح را هرگز متروک ندیدهام و نه نسلش را که گدای نان بشوند * ^۲۶ تمامی روز رئوف است و قرض دهنده و ذریت او مبارک خواهند بود * ^۲۷ از بدی برکنار شو و نیکویی بکن پس ساکن خواهی بود تا ابدالآباد * ^۲۸ زیرا خداوند انصاف را دوست میدارد و مقدّسان خود را ترک نخواهد فرمود ایشان محفوظ خواهند بود تا ابدالآباد و امّا نسل شریر منقطع خواهد شد * ^۲۹ صالحان وارث زمین خواهند بود و در آن تا بابد سکونت خواهند نمود * ^۳۰ دهان صالح حکمت را بیان میکند و زبان او انصاف را ذکر مینماید * ^۳۱ شریعت خدای وی در دل اوست پس قدمهایش نخواهد لغزید * ^۳۲ شریر برای صالح کمین میکند و قصد قتل وی میدارد * ^۳۳ خداوند او را در دستش ترک نخواهد کرد و چون بداوری آید بر وی فتوا نخواهد داد * ^۳۴ منتظر خداوند باش و طریق او را نگاه دار تا تو را بوراثت زمین برافرازد چون شریران منقطع شوند آن را خواهی دید * ^۳۵ شریر را دیدم که ظلم پیشه بود و مثل درخت بومی سبز خود را بهر سو میکشید * ^۳۶ امّا گذشت و اینک نیست گردید و او را جستجو کردم و یافت نشد * ^۳۷ مرد کامل را ملاحظه کن و مرد راست را ببین زیرا که عاقبت آن مرد سلامتی است * ^۳۸ امّا خطاکاران جمیعاً هلاک خواهند گردید و عاقبت شریران منقطع خواهد شد * ^۳۹ و نجات صالحان از خداوند است و در وقت تنگی او قلعهٔ ایشان خواهد بود * ^۴۰ و خداوند ایشان را اعانت کرده نجات خواهد داد ایشان را از شریران خلاص کرده خواهد رهانید زیرا بر او توکّل دارند *

باب سی و هشتم

^۱ [مزمور داود برای تذکر] ای خداوند مرا در غضب خود توبیخ منما و در خشم خویش تأدیبم مفرما * ^۲ زیرا که تیرهای تو در من فرو رفته و دست تو بر من فرود آمده است * ^۳ در جسد من بهسبب غضب تو صحتی نیست و در استخوانهایم بهسبب خطای خودم سلامتی نی * ^۴ زیرا گناهانم از سرم گذشته است مثل بار گران از طاقتم سنگینتر شده * ^۵ جراحات من متعفّن و مقروح شده است بهسبب حماقت من * ^۶ به خود میپیچم و بینهایت منحنی شدهام تمامی روز ماتمکنان تردد میکنم * ^۷ زیرا کمر من از سوزش پر شده است و در جسد من صحتی نیست * ^۸ من بیحس و بینهایت کوفته شدهام و از فغان دل خود نعره میزنم * ^۹ ای خداوند تمامیِ آرزوی من در مد نظر تو است و نالههای من از تو مخفی نمیباشد * ^۱۰ دل من میطپد و قوّتم از من رفته است و نور چشمانم نیز با من نیست * ^۱۱ دوستان و رفیقانم از بلای من برکنار میایستند و خویشان من دور ایستادهاند * ^۱۲ آنانی که قصد جانم دارند دام میگسترند و بداندیشانم سخنان فتنهانگیز میگویند و تمام روز حیله را تفکر میکنند * ^۱۳ و امّا من مثل کر نمیشنوم و مانند گُنگم که دهان خود را باز نکند * ^۱۴ و مثل کسی گردیدهام که نمیشنود و کسی که در زبانش حجتی نباشد * ^۱۵ زیرا که ای خداوند انتظار تو را میکشم تو ای یهوه خدایم جواب خواهی داد * ^۱۶ چونکه گفتهام مبادا بر من شادی نمایند و چون پایم بلغزد بر من تکبر کنند * ^۱۷ زیرا که برای افتادن نصب شدهام و درد من همیشه پیش روی من است * ^۱۸ زیرا گناهخود را اخبار مینمایم و از خطای خود غمگین هستم * ^۱۹ امّا دشمنانم زنده و زورآورند و آنانی که بیسبب بر من بغض مینمایند بسیارند * ^۲۰ و آنانی که بعوض نیکی بمن بدی میرسانند بر من عداوت میورزند زیرا نیکویی را پیروی میکنم * ^۲۱ ای خداوند مرا ترک منما ای خدای من از من دور مباش * ^۲۲ و برای اعانت من تعجیل فرما ای خداوندی که نجات من هستی *

باب سی و نهم

^۱ [رای یَدُوتون سالار مغنیان مزمور داود] گفتم راههای خود را حفظ خواهم کرد تا بزبانم خطا نورزم دهان خود را بلجام نگاه خواهم داشت مادامی که شریر پیش من است * ^۲ من گنگ بودم و خاموش و از نیکویی نیز سکوت کردم و درد من بحرکت آمد * ^۳ دلم در اندرونم گرم شد چون تفکر میکردم آتش افروخته گردید پس بزبان خود سخن گفتم * ^۴ ای خداوند اجل مرا بر من معلوم ساز و مقدار ایامم را که چیست تا بفهمم چه قدر فانی هستم * ^۵ اینک روزهایم را مثل یک وجب ساختهای و زندگانیام در نظر تو هیچ است یقیناً هر آدمی محض بطالت قرار داده شد سِلاه * ^۶ اینک انسان در خیال رفتار میکند و محض بطالت مضطرب میگردد ذخیره میکند و نمیداند کیست که از آن تمتع خواهد برد * ^۷ و الآن ای خداوند برای چه منتظر باشم امید من بر تو میباشد * ^۸ مرا از همهٔ گناهانم برهان و مرا نزد جاهلان عار مگردان * ^۹ من گنگ بودم وزبان خود را باز نکردم زیرا که تو این را کردهای * ^۱۰ بلای خود را از من بردار زیرا که از ضرب دست تو من تلف میشوم * ^۱۱ چون انسان را بهسبب گناهش بعتابها تأدیب میکنی نفایس او را مثل بید میگذاری یقیناً هر انسان محض بطالت است سِلاه * ^۱۲ ای خداوند دعای مرا بشنو و بفریادم گوش بده و از اشکهایم ساکت مباش زیرا که من غریب هستم در نزد تو و نزیل هستم مثل جمیع پدران خود * ^۱۳ روی [خشم] خود را از من بگردان تا فرحناک شوم قبل از آنکه رحلت کنم و نایاب گردم *

باب چهلم

^۱ [برای سالار مغنیان مزمور داود] انتظار بسیار برای خداوند کشیدهام و بمن مایل شده فریاد مرا شنید * ^۲ و مرا از چاه هلاکت برآورد و از گِلِ لجن و پایهایم را بر صخره گذاشته قدمهایم را مستحکم گردانید * ^۳ و سرودی تازه در دهانم گذارد یعنی حمد خدای ما را بسیاری چون این را بینند ترسان شده بر خداوند توکّل خواهند کرد * ^۴ خوشابحال کسی که بر خداوند توکّل دارد و بمتکبران ظالم و مرتدان دروغ مایل نشود * ^۵ ای یَهُوَه خدای ما چه بسیار است کارهای عجیب که تو کردهای و تدبیرهائی که برای ما نمودهای در نزد تو آنها را تقویم نتوان کرد اگر آنها را تقریر و بیان بکنم از حد شمار زیاده است * ^۶ در قربانی و هدیه رغبت نداشتی امّا گوشهای مرا باز کردی قربانیِ سوختنی و قربانی گناه را نخواستی * ^۷ آنگاه گفتم اینک میآیم در طومار کتاب دربارهٔٔ من نوشته شده است * ^۸ در بجا آوردن ارادهٔٔ تو ای خدای من رغبت میدارم و شریعت تو در اندرون دل من است * ^۹ در جماعت بزرگ بعدالت بشارت دادهام اینک لبهای خود را باز نخواهم داشت و تو ای خداوند میدانی * ^۱۰ عدالت تو را در دل خود مخفی نداشتهام امانت و نجات تو را بیان کردهام رحمت و راستیِ تو را از جماعت بزرگ پنهان نکردهام * ^۱۱ پس تو ای خداوند لطف خود را از من باز مدار رحمت و راستیِ تو دائماً مرا محافظت کند * ^۱۲ زیرا که بلایای بیشمار مرا احاطه میکند گناهانم دور مرا گرفته است بحدی که نمیتوانم دید از مویهای سر من زیاده است و دل من مرا ترک کرده است * ^۱۳ ای خداوند مرحمت فرموده مرا نجات بده ای خداوند باعانت من تعجیل فرما * ^۱۴ آنانی که قصد هلاکت جان من دارند جمیعاً خجل و شرمنده شوند و آنانی که در بدیِ من رغبت دارند بعقب برگردانیده و رسوا گردند * ^۱۵ آنانی که بر من هَههَه میگویند بهسبب خجالت خویش حیران شوند * ^۱۶ و امّا جمیع طالبان تو در تو وجد و شادی نمایند و آنانی که نجات تو را دوست دارند دائماً گویند که خداوند بزرگ است * ^۱۷ و امّا من مسکین و فقیر هستم و خداوند دربارهٔٔ من تفکر میکند تو معاون و نجاتدهندهٔ من هستی ای خدای من تأخیر مفرما *

باب چهل و یکم

^۱ [رای سالار مغنیان مزمور داود] خوشابحال کسی که برای فقیر تفکر میکند خداوند او را در روز بلا خلاصی خواهد داد * ^۲ خداوند او را محافظت خواهد کرد و زنده خواهد داشت او در زمین مبارک خواهد بود و او را بآرزوی دشمنانش تسلیم نخواهی کرد * ^۳ خداوند او را بر بستر بیماری تأیید خواهد نمود تمامیِ خوابگاه او را در بیماریاش خواهی گسترانید * ^۴ من گفتم ای خداوند بر من رحم نما جان مرا شفا بده زیرا بتو گناه ورزیدهام * ^۵ دشمنانم دربارهٔٔ من ببدی سخن میگویند که کی بمیرد و نام او گُم شود * ^۶ و اگر برای دیدن من بیاید سخن باطل میگوید و دلش در خود شرارت را جمع میکند چون بیرون رود آن را شایع میکند * ^۷ و جمیع خصمانم با یکدیگر بر من نمّامی میکنند و دربارهٔٔ من بدی میاندیشند * ^۸ که حادثهای مهلک بر او ریخته شده است و حال که خوابیده است دیگر نخواهد برخاست * ^۹ و آن دوست خالص من که بر او اعتماد میداشتم که نان مرا نیز میخورْد پاشنهٔ خود را بر من بلند کرد * ^۱۰ و امّا تو ای خداوند بر من رحم فرموده مرا برپا بدار تا مجازات بدیشان رسانم * ^۱۱ از این میدانم که در من رغبت داری زیرا که دشمنم بر من فخر نمینماید * ^۱۲ و مرا بهسبب کمالم مستحکم نمودهای و مرا بحضور خویش دائماً قائِم خواهی نمود * ^۱۳ یهوه خدای اسرائیل متبارک باد از ازل تا بابد آمین و آمین *

باب چهل و دوم

^۱ [رای سالار مغنیان قصیدهٔ بنیقورح] چنانکه آهو برای نهرهای آب شدت اشتیاق دارد همچنان ای خدا جان من اشتیاق شدید برای تو دارد * ^۲ جان من تشنهٔ خداست تشنهٔ خدای حیّ که کی بیایم و بحضور خدا حاضر شوم * ^۳ اشکهایم روز و شب نان من میبود چون تمامی روز مرا میگفتند خدای تو کجاست * ^۴ چون این را بیاد میآورم جان خود را بر خود میریزم چگونه با جماعت میرفتم و ایشان را بخانهٔ خدا پیشروی میکردم بآواز ترنم و تسبیح در گروه عید کنندگان * ^۵ ای جانم چرا منحنی شدهای و چرا در من پریشان گشتهای بر خدا امید دار زیرا که او را برای نجات روی او باز حمد خواهم گفت * ^۶ ای خدای من جانم در من منحنی شد بنابراین تو را از زمین اُرْدُن یاد خواهم کرد از کوههای حرمون و از جبل مِصْغَر * ^۷ لجّه بلجّه ندا میدهد از آواز آبشارهای تو جمیع خیزابها و موجهای تو بر من گذشته است * ^۸ در روزْ خداوند رحمت خود را خواهد فرمود و در شبْ سرود او با من خواهد بود و دعا نزد خدای حیات من * ^۹ به خدا گفتهام ای صخرهٔ من چرا مرا فراموش کردهای چرا بهسبب ظلم دشمن ماتمکنان تردد بکنم * ^۱۰ دشمنانم بکوبیدگی در استخوانهایم مرا ملامت میکنند چونکه همهٔ روزه مرا میگویند خدای تو کجاست * ^۱۱ ای جان من چرا منحنی شده و چرا در من پریشان گشتهای بر خدا امید دار زیرا که او را بازحمد خواهم گفت که نجات روی من و خدای من است *

باب چهل و سوم

^۱ ای خدا مرا داوری کن و دعوای مرا با قوم بیرحم فیصل فرما و از مرد حیلهگر و ظالم مرا خلاصی ده * ^۲ زیرا تو خدای قوّت من هستی چرا مرا دور انداختی چرا بهسبب ستم دشمن ماتم کنان تردد بکنم * ^۳ نور و راستیِ خود را بفرست تا مرا هدایت نمایند و مرا بکوه مقدّس تو و مسکنهای تو رسانند * ^۴ آنگاه بمذبح خدا خواهم رفت بسوی خدائی که سرور و خرمی من است و تو را ای خدا خدای من با بربط تسبیح خواهم خواند * ^۵ ای جان من چرا منحنی شدهای و چرا در من پریشان گشتهای امید بر خدا دار زیرا که او را باز حمد خواهم گفت که نجات روی من و خدای من است *

باب چهل و چهارم

^۱ [برای سالار مغنیان قصیدهٔ بنیقورح] ای خدا بگوشهای خود شنیدهایم و پدران ما ما را خبر دادهاند از کاری که در روزهای ایشان و در ایام سَلَف کردهای * ^۲ تو بدست خود امّتها را بیرون کردی امّا ایشان را غرس نمودی قومها را تباه کردی امّا ایشان را منتشر ساختی * ^۳ زیرا که بشمشیر خود زمین را تسخیر نکردند و بازوی ایشانْ ایشان را نجات نداد بلکه دست راست تو و بازو و نورِ روی تو زیرا از ایشان خرسند بودی * ^۴ ای خدا تو پادشاه من هستی پس برنجات یعقوب امر فرما * ^۵ به مدد تو دشمنان خود راخواهیم افکند و بنام تو مخالفان خویش را پایمال خواهیم ساخت * ^۶ زیرا بر کمان خود توکّل نخواهم داشت و شمشیرم مرا خلاصی نخواهد داد * ^۷ بلکه تو ما را از دشمنان ما خلاصی دادی و مُبْغِضان ما را خجل ساختی * ^۸ تمامیِ روز بر خدا فخر خواهیم کرد و نام تو را تا بابد تسبیح خواهیم خواند سلاه * ^۹ لیکن الآن تو ما را دور انداخته و رسوا ساختهای و با لشکرهای ما بیرون نمیآیی * ^۱۰ و ما را از پیش دشمن روگردان ساختهای و خصمان ما برای خویشتن تاراج میکنند * ^۱۱ ما را مثل گوسفندان برای خوراک تسلیم کردهای و ما را در میان امّتها پراکنده ساختهای * ^۱۲ قوم خود را بیبها فروختی و از قیمت ایشان نفع نبردی * ^۱۳ ما را نزد همسایگان ما عار گردانیدی اهانت و سخریّه نزد آنانی که گرداگرد مایند * ^۱۴ ما را در میان امّتها ضربالمثل ساختهای جنبانیدن سر در میان قومها * ^۱۵ و رسوائی من همهٔ روزه در نظر من است و خجالت رویم مرا پوشانیده است * ^۱۶ از آواز ملامتگو و فحّاش از روی دشمن و انتقام گیرنده * ^۱۷ این همهٔ بر ما واقع شد امّا تو را فراموش نکردیم و در عهد تو خیانت نورزیدیم * ^۱۸ دل ما بعقب برنگردید و پایهای ما از طریق تو انحراف نورزید * ^۱۹ هرچند ما را در مکان اژدرها کوبیدی و ما را بسایهٔ موت پوشانیدی * ^۲۰ نام خدای خود را هرگز فراموش نکردیم و دست خود را بخدای غیر برنیفراشتیم * ^۲۱ آیا خدا این را غوررسی نخواهد کرد زیرا او خفایای قلب را میداند * ^۲۲ هر آینه بخاطر تو تمامی روز کشتهمیشویم و مثل گوسفندان ذبح شمرده میشویم * ^۲۳ ای خداوند بیدار شو چرا خوابیدهای برخیز و ما را تا بابد دور مینداز * ^۲۴ چرا روی خود را پوشانیدی و ذلّت و تنگی ما را فراموش کردی * ^۲۵ زیرا که جان ما بخاک خم شده است و شکم ما بزمین چسبیده * ^۲۶ بجهت اعانت ما برخیز و بخاطر رحمانیّت خود ما را فدیه ده *

باب چهل و پنجم

^۱ [برای سالار مغنیان بر سوسنها قصیدهٔ بنیقورح سرود حبیبات] دل من بکلام نیکو میجوشد انشاء خود را دربارهٔٔ پادشاه میگویم زبان من قلم کاتب ماهر است * ^۲ تو جمیلتر هستی از بنیآدم و نعمت بر لبهای تو ریخته شده است بنابراین خدا تو را مبارک ساخته است تا ابدالآباد * ^۳ ای جبار شمشیر خود را بر ران خود ببند یعنی جلال و کبریائی خویش را * ^۴ و بکبریائی خود سوار شده غالب شو بجهت راستی و حلم و عدالت و دست راستت چیزهای ترسناک را بتو خواهد آموخت * ^۵ به تیرهای تیزِ تو امّتها زیر تو میافتند و بدل دشمنانِ پادشاه فرو میرود * ^۶ ای خدا تخت تو تا ابدالآباد است عصای راستی عصای سلطنت تو است * ^۷ عدالت را دوست و شرارت را دشمن داشتی بنابراین خدا خدای تو تو را بروغن شادمانی بیشتر از رفقایت مسح کرده است * ^۸ همهٔ رختهای تو مُرّ و عود و سلیخه است از قصرهای عاج که بتارها تو را خوش ساختند * ^۹ دختران پادشاهان از زناننجیب تو هستند ملکه بدست راستت در طلای اوفیر ایستاده است * ^۱۰ ای دختر بشنو و ببین و گوش خود را فرادار و قوم خود و خانهٔ پدرت را فراموش کن * ^۱۱ تا پادشاه مشتاق جمال تو بشود زیرا او خداوند تو است پس او را عبادت نما * ^۱۲ و دختر صور با ارمغانی و دولتمندان قوم رضامندیِ تو را خواهند طلبید * ^۱۳ دختر پادشاه تماماً در اندرون مجید است و رختهای او با طلا مُرَصَّع است * ^۱۴ به لباس طرازدار نزد پادشاه حاضر میشود باکرههای همراهان او در عقب وی نزد تو آورده خواهند شد * ^۱۵ به شادمانی و خوشی آورده میشوند و بقصر پادشاه داخل خواهند شد * ^۱۶ به عوض پدرانت پسرانت خواهند بود و ایشان را بر تمامیِ جهان سروران خواهی ساخت * ^۱۷ نام تو را در همهٔ دهرها ذکر خواهم کرد پس قومها تو را حمد خواهند گفت تا ابدالآباد *

باب چهل و ششم

^۱ [برای سالار مغنیان سرود بنیقورح برعلاموت] خدا ملجا و قوّت ماست و مددکاری که در تنگیها فوراً یافت میشود * ^۲ پس نخواهیم ترسید اگر چه جهان مبدل گردد و کوهها در قعر دریا بلرزش آید * ^۳ اگر چه آبهایش آشوب کنند و بجوش آیند و کوهها از سرکشیِ آن متزلزل گردند سِلاه * ^۴ نهری است که شعبههایش شهر خدا را فرحناک میسازد و مسکن قدوس حضرت اعلیٰ را * ^۵ خدا در وسط اوست پس جنبش نخواهد خورد خدا او را اعانت خواهد کرد در طلوع صبح * ^۶ امّتها نعره زدند و مملکتها متحرکگردیدند او آواز خود را داد پس جهان گداخته گردید * ^۷ یَهُوَه صبایوت با ماست و خدای یعقوب قلعهٔ بلند ما سِلاه * ^۸ بیایید کارهای خداوند را نظاره کنید که چه خرابیها در جهان پیدا نمود * ^۹ او جنگها را تا اقصای جهان تسکین میدهد کمان را میشکند و نیزه را قطع میکند و ارابهها را بآتش میسوزاند * ^۱۰ بازایستید و بدانید که من خدا هستم در میان امّتها متعال و در جهان متعال خواهم شد * ^۱۱ یهوه صبایوت با ماست و خدای یعقوب قلعهٔ بلند ما سِلاه *

باب چهل و هفتم

^۱ [برای سالار مغنیان مزمور بنیقورح] ای جمیع امّتها دستک زنید نزد خدا بآواز شادی بانگ برآورید * ^۲ زیرا خداوند متعال و مهیب است و بر تمامیِ جهان خدای بزرگ * ^۳ قومها را در زیر ما مغلوب خواهد ساخت و طایفهها را در زیر پایهای ما * ^۴ میراث ما را برای ما خواهد برگزید یعنی جلالت یعقوب را که دوست میدارد سِلاه * ^۵ خدا بآواز بلند صعود نموده است خداوند بآواز کرنا * ^۶ تسبیح بخوانید خدا را تسبیح بخوانید تسبیح بخوانید پادشاه ما را تسبیح بخوانید * ^۷ زیرا خدا پادشاه تمامیِ جهان است بخردمندی تسبیح بخوانید * ^۸ خدا بر امّتها سلطنت میکند خدا بر تخت قدس خود نشسته است * ^۹ سروران قومها با قوم خدای ابراهیم جمع شدهاند زیرا که سپرهای جهان از آن خداست او بسیار متعال میباشد *

باب چهل و هشتم

^۱ [سرود و مزمور بنیقورح] خداوند بزرگ است و بینهایت مجیددر شهر خدای ما و در کوه مقدس خویش * ^۲ جمیل در بلندیاش و شادی تمامی جهان است کوه صهیون در جوانب شمال قریهٔ پادشاه عظیم * ^۳ خدا در قصرهای آن بملجای بلند معروف است * ^۴ زیرا اینک پادشاهان جمع شدند و با هم درگذشتند * ^۵ ایشان چون دیدند متعجب گردیدند و در حیرت افتاده فرار کردند * ^۶ لرزه بر ایشان در آنجا مستولی گردید و درد شدید مثل زنی که میزاید * ^۷ تو کشتیهای ترشیش را بباد شرقی شکستی * ^۸ چنانکه شنیده بودیم همچنان دیدهایم در شهر یهوه صبایوت در شهر خدای ما خدا آن را تا ابدالآباد مستحکم خواهد ساخت سِلاه * ^۹ ای خدا در رحمت تو تفکر کردهایم در اندرون هیکل تو * ^۱۰ ای خدا چنانکه نام تو است همچنان تسبیح تو نیز تا اقصای زمین دست راست تو از عدالت پُر است * ^۱۱ کوه صهیون شادی میکند و دختران یهودا بوجد میآیند بهسبب داوریهای تو * ^۱۲ صهیون را طواف کنید و گرداگرد او بخرامید و برجهای وی را بشمارید * ^۱۳ دل خود را بحصارهایش بنهید و در قصرهایش تأمل کنید تا طبقهٔ آینده را اطلاع دهید *

^۱۴ زیرا این خدا خدای ماست تا ابدالآباد و ما را تا بموت هدایت خواهد نمود *

باب چهل و نهم

^۱ [برای سالار مغنیان مزمور بنیقورح] ای تمامیِ قومها این را بشنوید ایجمیع سَکَنهٔ ربع مسکون این را گوش گیرید * ^۲ ای عوام و خواص ای دولتمندان و فقیران جمیعاً * ^۳ زبانم بحکمت سخن میراند و تفکر دل من فطانت است * ^۴ گوش خود را بمَثَلی فرا میگیرم معمای خویش را بر بربط میگشایم * ^۵ چرا در روزهای بلا ترسان باشم چون گناهِ پاشنههایم مرا احاطه میکند * ^۶ آنانی که بر دولت خود اعتماد دارند و بر کثرت توانگری خویش فخر مینمایند * ^۷ هیچ کس هرگز برای برادر خود فدیه نخواهد داد و کفّارهٔٔ او را بخدا نخواهد بخشید * ^۸ زیرا فدیهٔ جان ایشان گرانبهاست و ابداً بدان نمیتوان رسید * ^۹ تا زنده بماند تا ابدالآباد و فساد را نبیند * ^۱۰ زیرا میبیند که حکیمان میمیرند و جاهلان و ابلهان با هم هلاک میگردند و دولتِ خود را برای دیگران ترک میکنند * ^۱۱ فکر دل ایشان این است که خانههای ایشان دائمی باشد و مسکنهای ایشان دُوربهدُور و نامهای خود را بر زمینهای خود مینهند * ^۱۲ لیکن انسان در حرمت باقی نمیماند بلکه مثل بهایم است که هلاک میشود * ^۱۳ این طریقهٔ ایشان جهالت ایشان است و اعقاب ایشان سخن ایشان را میپسندند سلاه * ^۱۴ مثل گوسفندان در هاویه رانده میشوند و موت ایشان را شبانی میکند و صبحگاهان راستان بر ایشان حکومت خواهند کرد و جمال ایشان در هاویه پوسیده خواهد شد تا مسکنی برای آن نباشد * ^۱۵ لیکن خدا جان مرا ازدست هاویه نجات خواهد داد زیرا که مرا خواهد گرفت سلاه * ^۱۶ پس ترسان مباش چون کسی دولتمند گردد و جلال خانهٔ او افزوده شود * ^۱۷ زیرا چون بمیرد چیزی از آن نخواهد برد و جلالش در عقب او فرو نخواهد رفت * ^۱۸ زیرا در حیات خود خویشتن را مبارک میخوانْد و چون بر خود احسان میکنی مردم ترا میستایند * ^۱۹ لیکن بطبقهٔ پدران خود خواهد پیوست که نور را تا بابد نخواهند دید *

^۲۰ انسانی که در حرمت است و فهم ندارد مثل بهایم است که هلاک میشود *

باب پنجاهم

^۱ [مزمور آساف] خدا خدا یهوه تکلّم میکند و زمین را از مَطْلَع آفتاب تا بمغربش میخواند * ^۲ از صهیون که کمال زیبائی است خدا تجلّی نموده است * ^۳ خدای ما میآید و سکوت نخواهد نمود آتش پیش روی او میبلعد و طوفان شدید گرداگرد وی خواهد بود * ^۴ آسمان را از بالا میخواند و زمین را تا قوم خود را داوری کند * ^۵ مقدّسانِ مرا نزد من جمع کنید که عهد را با من بقربانی بستهاند * ^۶ و آسمانها از انصاف او خبر خواهند داد زیرا خدا خود داور است سلاه * ^۷ ای قوم من بشنوتا سخن گویم و ای اسرائیل تا برایت شهادت دهم که خدا خدای تو من هستم * ^۸ دربارهٔٔ قربانیهایت تو را توبیخ نمیکنم و قربانیهای سوختنیِ تو دائماً در نظر من است * ^۹ گوسالهای از خانهٔ تو نمیگیرم و نه بزی از آغل تو * ^۱۰ زیراکه جمیع حیوانات جنگلاز آن منند و بهایمی که بر هزاران کوه میباشند * ^۱۱ همهٔ پرندگان کوهها را میشناسم و وحوش صحرا نزد من حاضرند * ^۱۲ اگر گرسنه میبودم تو را خبر نمیدادم زیرا ربع مسکون و پُری آن از آن من است * ^۱۳ آیا گوشت گاوان را بخورم و خون بزها را بنوشم * ^۱۴ برای خدا قربانی تشکر را بگذران و نذرهای خویش را بحضرت اعلی وفا نما * ^۱۵ پس در روز تنگی مرا بخوان تا تو را خلاصی دهم و مرا تمجید بنمائی * ^۱۶ و امّا بشریر خدا میگوید ترا چه کار است که فرایض مرا بیان کنی و عهد مرا بزبان خود بیاوری * ^۱۷ چونکه تو از تأدیب نفرت داشتهای و کلام مرا پشتسر خود انداختهای * ^۱۸ چون دزد را دیدی او را پسند کردی و نصیب تو با زناکاران است * ^۱۹ دهان خود را بشرارت گشودهای و زبانت حیله را اختراع میکند * ^۲۰ نشستهای تا بضد برادر خود سخن رانی و دربارهٔٔ پسر مادر خویش غیبت گویی * ^۲۱ این را کردی و من سکوت نمودم پس گمان بردی که من مثل تو هستم لیکن تو را توبیخ خواهم کرد و این را پیش نظر تو بترتیب خواهم نهاد * ^۲۲ ای فراموشکنندگان خدا در این تفکر کنید مبادا شما را بدرم و رهانندهای نباشد *

^۲۳ هر که قربانی تشکر را گذراند مرا تمجید میکند و آنکه طریق خود را راست سازد نجات خدا را بوی نشان خواهم داد *

باب پنجاه و یکم

^۱ [برای سالار مغنیان مزمور داود وقتی که ناتان نبی بعد از در آمدنش ببَتْشَبَع نزد او آمد] ای خدا بحسب رحمت خود بر منرحم فرما بحسب کثرت رأفتخویش گناهانم را محو ساز * ^۲ مرا از عصیانم بکلی شست و شو ده و از گناهم مرا طاهر کن * ^۳ زیرا که من بمعصیت خود اعتراف میکنم و گناهم همیشه در نظر من است * ^۴ به تو و بتو تنها گناه ورزیده و در نظر تو این بدی را کردهام تا در کلام خود مُصّدَق گردی و در داوری خویش مُزکّیٰ شوی * ^۵ اینک در معصیت سرشته شدم و مادرم در گناه بمن آبستن گردید * ^۶ اینک براستیِ در قلب راغب هستی پس حکمت را در باطن من بمن بیاموز * ^۷ مرا با زوفا پاک کن تا طاهر شوم مرا شست و شو کن تا از برف سفیدتر گردم * ^۸ شادی و خرمی را بمن بشنوان تا استخوانهائی که کوبیدهای بوجد آید * ^۹ روی خود را از گناهانم بپوشان و همهٔ خطایای مرا محو کن * ^۱۰ ای خدا دل طاهر در من بیافرین و روح مستقیم در باطنم تازه بساز * ^۱۱ مرا از حضور خود مینداز و روح قدوس خود را از من مگیر * ^۱۲ شادیِ نجات خود را بمن باز ده و بروح آزاد مرا تأیید فرما * ^۱۳ آنگاه طریق تو را بخطاکاران تعلیم خواهم داد و گناهکاران بسوی تو بازگشت خواهند نمود * ^۱۴ مرا از خونها نجات ده ای خدائی که خدای نجات من هستی تا زبانم بعدالت تو ترنّم نماید * ^۱۵ خداوندا لبهایم را بگشا تا زبانم تسبیح تو را اخبار نماید * ^۱۶ زیرا قربانی را دوست نداشتی والا میدادم قربانیِ سوختنی را پسند نکردی * ^۱۷ قربانیهای خدا روح شکسته است خدایا دل شکسته و کوبیده را خوار نخواهی شمرد * ^۱۸ به رضامندیِ خود بر صهیون احسان فرما وحصارهای اورشلیم را بنا نما *

^۱۹ آنگاه از قربانیهای عدالت و قربانیهای سوختنیِ تمام راضی خواهی شد و گوسالهها بر مذبح تو خواهند گذرانید *

باب پنجاه و دوم

^۱ [برای سالار مغنیان قصیدهٔ داود وقتی که دوآغ ادومی آمد و شاؤل را خبر داده گفت که داود بخانهٔ اخیمَلَک رفت] ای جبار چرا از بدی فخر میکنیرحمت خدا همیشه باقی است * ^۲ زبان تو شرارت را اختراع میکند مثل اُستُرهٔ تیز ای حیله ساز * ^۳ بدی را از نیکویی بیشتر دوست میداری و دروغ را زیادتر از راست گویی سلاه * ^۴ همهٔ سخنان مهلک را دوست میداری ای زبان حیلهباز * ^۵ خدا نیز تو را تا بابد هلاک خواهد کرد و تو را ربوده از مسکن تو خواهد کَند و ریشهٔٔ تو را از زمین زندگان سلاه * ^۶ عادلان این را دیده خواهند ترسید و بر او خواهند خندید * ^۷ هان این کسی است که خدا را قلعهٔ خویش ننمود بلکه بکثرت دولت خود توکّل کرد و از بدیِ خویش خود را زورآور ساخت * ^۸ و امّا من مثل زیتون سبز در خانهٔ خدا هستم برحمت خدا توکّل میدارم تا ابدالآباد * ^۹ تو را همیشه حمد خواهم گفت زیرا تو این را کردهای و انتظار نام تو را خواهم کشید زیرا نزد مقدّسان تو نیکوست *

باب پنجاه و سوم

^۱ [برای سالار مغنیان بر ذوات اوتار قصیدهٔ داود] احمق در دل خود میگوید که خدایینیست فاسد شده شرارت مکروه کردهاند و نیکوکاری نیست * ^۲ خدا از آسمان بر بنیآدم نظر انداخت تا ببیند که فهیم و طالب خدائی هست * ^۳ همهٔ ایشان مرتد شده با هم فاسد گردیدهاند نیکوکاری نیست یکی هم نی * ^۴ آیا گناهکاران بیمعرفت هستند که قوم مرا میخورند چنانکه نان میخورند و خدا را نمیخوانند * ^۵ آنگاه سخت ترسان شدند جائی که هیچ ترس نبود زیرا خدا استخوانهای محاصره کنندهٔ تو را از هم پاشید آنها را خجل ساختهای زیرا خدا ایشان را رد نموده است *

^۶ کاش که نجات اسرائیل از صهیون ظاهر میشد وقتی که خدا اسیریِ قوم خویش را برگردانَد یعقوب وجد خواهد نمود و اسرائیل شادی خواهد کرد *

باب پنجاه و چهارم

^۱ [برای سالار مغنیان قصیدهٔ داود بر ذوات اوتار وقتی که زیفیان نزد شاؤل آمده گفتند آیا داود نزد ما خود را پنهان نمیکند] ای خدا بنام خود مرا نجات بده و بهقوّت خویش بر من داوری نما * ^۲ ای خدا دعای مرا بشنو و سخنان زبانم را گوش بگیر * ^۳ زیرا بیگانگان بضد من برخاستهاند و ظالمان قصد جان من دارند و خدا را در مد نظر خود نگذاشتهاند سِلاه * ^۴ اینک خدا مددکار من استخداوند از تأیید کنندگان جان من است * ^۵ بدی را بر دشمنان من خواهد برگردانید براستیِ خود ریشهٔٔ ایشان را بکَن * ^۶ قربانیهای تَبَرُّعی نزد تو خواهم گذرانید و نام تو را ای خداوند حمد خواهم گفت زیرا نیکوست * ^۷ چونکه از جمیع تنگیها مرا خلاصی دادهای و چشم من بر دشمنانم نگریسته است *

باب پنجاه و پنجم

^۱ [برای سالار مغنیان قصیدهٔ داود بر ذوات اوتار] ای خدا بدعای من گوش بگیر و خود را از تضرع من پنهان مکن * ^۲ به من گوش فراگیر و مرا مستجاب فرما زیرا که در تفکر خود متحیرم و ناله میکنم * ^۳ از آواز دشمن و بهسبب ظلم شریر زیرا که ظلم بر من میاندازند وبا خشم بر من جفا میکنند * ^۴ دل من در اندرونم پیچ و تاب میکند و ترسهای موت بر من افتاده است * ^۵ ترس و لرز بمن در آمده است وحشتی هولناک مرا در گرفته است * ^۶ و گفتم کاش که مرا بالها مثل کبوتر میبود تا پرواز کرده استراحت مییافتم * ^۷ هرآینه بجای دور میپریدم و در صحرا مأوا میگزیدم سلاه * ^۸ میشتافتم بسوی پناهگاهی از باد تند و از طوفان شدید * ^۹ ای خداوند آنها را هلاک کن و زبانهایشان را تفریق نما زیرا که در شهرْ ظلم و جنگ دیدهام * ^۱۰ روز و شب بر حصارهایش گردش میکنند و شرارت و مشقت در میانش میباشد * ^۱۱ فسادها در میان وی است و جور و حیله از کوچههایش دور نمیشود * ^۱۲ زیرا دشمن نبود که مرا ملامت میکرد والاّ تحمل میکردم و خصم من نبود کهبر من سربلندی مینمود والاّ خود را از وی پنهان میساختم * ^۱۳ بلکه تو بودی ای مرد نظیر من ای یار خالص و دوست صدیق من * ^۱۴ که با یکدیگر مشورت شیرین میکردیم و بخانهٔ خدا در انبوه میخرامیدیم * ^۱۵ موت بر ایشان ناگهان آید و زنده بگور فرو روند زیرا شرارت در مسکنهای ایشان و در میان ایشان است * ^۱۶ و امّا من نزد خدا فریاد میکنم و خداوند مرا نجات خواهد داد * ^۱۷ شامگاهان و صبح و ظهر شکایت و ناله میکنم و او آواز مرا خواهد شنید * ^۱۸ جانم را از جنگی که بر من شده بود بسلامتی فدیه داده است زیرا بسیاری با من مقاومت میکردند * ^۱۹ خدا خواهد شنید و ایشان را جواب خواهد داد او که از ازل نشسته است سِلاه زیراکه در ایشان تبدیلها نیست و از خدا نمیترسند * ^۲۰ دست خود را بر صلحاندیشان خویش دراز کرده و عهد خویش را شکسته است * ^۲۱ سخنانِ چربِ زبانشْ نرم لیکن دلش جنگ است سخنانش چربتر از روغن لیکن شمشیرهای برهنه است * ^۲۲ نصیب خود را بخداوند بسپار و تو را رزق خواهد داد او تا بابد نخواهد گذاشت که مردِ عادل جنبش خورد * ^۲۳ و تو ای خدا ایشان را بچاه هلاکت فرو خواهی آورد مردمان خونریز و حیلهساز روزهای خود را نیمه نخواهند کرد لیکن من بر تو توکّل خواهم داشت *

باب پنجاه و ششم

^۱ [برای سالار مغنیان بر فاختهٔ ساکت در بلاد بعیده مکتوم داود وقتی که فلسطینیان او را در جَتّ گرفتند] ای خدا بر من رحم فرما زیرا که انسانمرا بشدت تعاقب میکند تمامی روز جنگ کرده مرا اذیت مینماید * ^۲ خصمانم تمامیِ روز مرا بشدت تعاقب میکنند زیرا که بسیاری با تکبر با من میجنگند * ^۳ هنگامی که ترسان شوم من بر تو توکّل خواهم داشت * ^۴ در خدا کلام او را خواهم ستود بر خدا توکّل کرده نخواهم ترسید انسان بمن چه میتواند کرد * ^۵ هر روزه سخنان مرا منحرف میسازند همهٔ فکرهای ایشان دربارهٔٔ من برشرارت است * ^۶ ایشان جمع شده کمین میسازند بر قدمهای من چشم دارند زیرا قصد جان من دارند * ^۷ آیا ایشان بهسبب شرارت خود نجات خواهند یافت ای خدا امّتها را در غضب خویش بینداز * ^۸ تو آوارگیهای مرا تقریر کردهای اشکهایم را در مشک خود بگذار آیا این در دفتر تو نیست * ^۹ آنگاه در روزی که تو را بخوانم دشمنانم روخواهند گردانید این را میدانم زیرا خدا با من است * ^۱۰ در خدا کلام او را خواهم ستود در خداوند کلام او را خواهم ستود * ^۱۱ بر خدا توکّل دارم پس نخواهم ترسید آدمیان بمن چه میتوانند کرد * ^۱۲ ای خدا نذرهای تو بر مناست قربانیهای حمد را نزد تو خواهم گذرانید * ^۱۳ زیرا که جانم را از موت رهانیدهای آیا پایهایم را نیز از لغزیدن نگاه نخواهی داشت تا در نور زندگان بحضور خدا سالک باشم *

باب پنجاه و هفتم

^۱ [برای سالار مغنیان برلاتهلک مکتوم داود وقتی که از حضور شاؤل بمغاره فرار کرد] ای خدا بر من رحم فرما بر من رحم فرما زیرا جانم در تو پناه میبرد و در سایهٔ بالهای تو پناه میبرم تا این بلایا بگذرد * ^۲ نزد خدای تعالی آواز خواهم داد نزد خدائی که همهچیز را برایم تمام میکند * ^۳ از آسمان فرستاده مرا خواهد رهانید زیرا تعاقب کنندهٔ سخت من ملامت میکند سلاه خدا رحمت و راستیِ خود را خواهد فرستاد * ^۴ جان من در میان شیران است در میان آتشافروزان میخوابم یعنی آدمیانی که دندانهایشان نیزهها و تیرهاست و زبان ایشان شمشیر بُرَنده است * ^۵ ای خدا بر آسمانها متعال شو و جلال تو بر تمامیِ جهان * ^۶ دامی برای پایهایم مهیا ساختند و جانم خم گردید چاهی پیش رویم کندند و خود در میانش افتادند سلاه * ^۷ دل من مستحکم است خدایا دل من مستحکم است سرود خواهم خواند و ترنم خواهم نمود * ^۸ ای جلال من بیدار شو ای بربط و عود بیدار شو صبحگاهان من بیدار خواهم شد * ^۹ ای خداوند تو را در میان امّتها حمد خواهم گفت تو را در میان قومها تسبیح خواهم خواند * ^۱۰ زیرا رحمت تو تا آسمانها عظیم است و راستیِ تو تا افلاک *

^۱۱ خدایا بر آسمانها متعال شو و جلال تو بر تمامیِ جهان *

باب پنجاه و هشتم

^۱ [برای سالار مغنیان برلاتهلک مکتوم داود] آیا فیالحقیقت بعدالتی که گنگاست سخن میگویید و ای بنیآدم آیا براستی داوری مینمایید * ^۲ بلکه در دل خود شرارتها بعمل میآورید و ظلمِ دستهای خود را در زمین از میزان درمیکنید * ^۳ شریران از رَحِم منحرف هستند از شکم مادر دروغ گفته گمراه میشوند * ^۴ ایشان را زهری است مثل زهر مار مثل افعیِ کر که گوش خود را میبندد * ^۵ که آواز افسونگران را نمیشنود هر چند بمهارت افسون میکند * ^۶ ای خدا دندانهایشان را در دهانشان بشکن ای خداوند دندانهای شیران را خرد بشکن * ^۷ گداخته شده مثل آب بگذرند چون او تیرهای خود را میاندازد در ساعت منقطع خواهند شد * ^۸ مثل حلزون که گداخته شده میگذرد مثل سِقْط زن آفتاب را نخواهند دید * ^۹ قبل از آنکه دیگهای شما آتشِ خارها را احساس کند آنها را چه تر و چه خشک خواهد رُفت * ^۱۰ مردِ عادل چون انتقام را دید شادی خواهد نمود پایهای خود را بخون شریر خواهد شست * ^۱۱ و مردم خواهند گفت هرآینه ثمرهای برای عادلان هست هر آینه خدائی هست که در جهان داوری میکند *

باب پنجاه و نهم

^۱ [برای سالار مغنیان بر لاتَهَلَک مکتوم داود وقتی که شاؤل فرستاد که خانه را کشیک بکَشَند تا او را بکُشند] ای خدایم مرا از دشمنانم برهان مرا از مقاومت کنندگانم برافراز * ^۲ مرا از گناهکاران خلاصی ده و از مردمان خونریز رهائی بخش * ^۳ زیرا اینک برای جانم کمین میسازند و زورآوران بضد من جمع شدهاند بدون تقصیر من ای خداوند و بدون گناه من * ^۴ بیقصورِ من میشتابند و خود را آماده میکنند پس برای ملاقات من بیدار شو و ببین * ^۵ امّا تو ای یهوه خدای صبایوت خدای اسرائیل بیدار شده همهٔ امّتها را مکافات برسان و بر غدارانِ بدکار شفقت مفرما سِلاه * ^۶ شامگاهان برمیگردند و مثل سگ بانگ میکنند و در شهر دور میزنند * ^۷ از دهان خود بدی را فرو میریزند در لبهای ایشان شمشیرهاست زیرا میگویند کیست که بشنود * ^۸ و امّا تو ای خداوند بر ایشان خواهی خندید و تمامیِ امّتها را استهزا خواهی نمود * ^۹ ای قوّت من بسوی تو انتظار خواهم کشید زیرا خدا قلعهٔ بلند من است * ^۱۰ خدای رحمت من پیش روی من خواهد رفت خدا مرا بردشمنانم نگران خواهد ساخت * ^۱۱ ایشان را بقتل مرسان مبادا قوم من فراموش کنند ایشان را بقوّت خود پراکنده ساخته بزیر انداز ای خداوند که سپر ما هستی * ^۱۲ بهسبب گناهِ زبان و سخنان لبهای خود در تکبر خویش گرفتار شوند و بعوض لعنت و دروغی که میگویند * ^۱۳ ایشان را فانیکن در غضب فانی کن تا نیست گردند و بدانند که خدا در یعقوب تا اقصای زمین سلطنت میکند سِلاه * ^۱۴ و شامگاهان برگردیده مثل سگ بانگ زنند و در شهر گردش کنند * ^۱۵ و برای خوراک پراکنده شوند و سیر نشده شب را بسر برند * ^۱۶ و امّا من قوّت تو را خواهم سرایید و بامدادان از رحمت تو ترنم خواهم نمود زیرا قلعهٔ بلند من هستی و در روز تنگی ملجای منی * ^۱۷ ای قوّت من برای تو سرود میخوانم زیرا خدا قلعه بلند من است و خدای رحمت من *

باب شصتم

^۱ [برای سالار مغنیان بر سوسنِ شهادت مکتوم داود برای تعلیم وقتی که با اَرَمْ نهرین و اَرَمْ صوبَه از در مقاتله بیرون آمد و یوآب برگشته دوازده هزار نفر از ادومیان را در وادی الملح کُشت] ای خدا ما را دور انداخته پراکنده ساختهای خشمناک بودی بسوی ما رجوع فرما * ^۲ زمین را متزلزل ساخته آن را شکافتهای شکستگیهایش را شفا ده زیرا بجنبش آمده است * ^۳ چیزهای مشکل را بقوم خود نشان دادهای بادهٔ سرگردانی بما نوشانیدهای * ^۴ عَلَمیبه ترسندگان خود دادهای تا آن را برای راستی برافرازند سلاه * ^۵ تا حبیبان تو نجات یابند بدست راست خود نجات ده و مرا مستجاب فرما * ^۶ خدا در قدوسیت خود سخن گفته است پس وجد خواهم نمود شکیم را تقسیم میکنم و وادی سکّوت را خواهم پیمود * ^۷ جِلْعاد از آن من است مَنَسّی از آن من افرایم خود سر مناست و یهودا عصای سلطنت من * ^۸ موآب ظرف طهارت من است و بر اَدُوم کفش خود را خواهم انداخت ای فلسطین برای من بانگ برآور * ^۹ کیست که مرا بشهر حصین درآورد و کیست که مرا بادوم رهبری کند * ^۱۰ مگر نه تو ای خدا که ما را دور انداختهای و با لشکرهای ما ای خدا بیرون نمیآیی * ^۱۱ مرا از دشمن اعانت فرما زیرا معاونت انسان باطل است * ^۱۲ با خدا ظفر خواهیم یافت زیرا اوست که دشمنان ما را پایمال خواهد کرد *

باب شصت و یکم

^۱ [برای سالار مغنیان برذوات اوتار مزمور داود] ای خدا فریاد مرا بشنو و دعای مرا اجابت فرما * ^۲ از اقصای جهان تو را خواهم خواند هنگامی که دلم بیهوش میشود مرا بصخرهای که از من بلندتر است هدایت نما * ^۳ زیرا که تو ملجای من بودهای و برج قوی از روی دشمن * ^۴ در خیمهٔٔ تو ساکن خواهم بود تا ابدالآباد زیر سایهٔ بالهای تو پناه خواهم برد سلاه * ^۵ زیرا تو ای خدا نذرهای مرا شنیدهای و میراث ترسندگان نام خود را بمن عطا کردهای * ^۶ بر عمر پادشاه روزها خواهی افزود و سالهای او تا نسلها باقی خواهد ماند * ^۷ به حضور خدا خواهد نشست تا ابدالآباد رحمت و راستی را مهیا کن تا او را محافظت کنند * ^۸ پس نام تو را تا بابد خواهم سرایید تا هر روز نذرهای خود را وفا کنم *

باب شصت و دوم

^۱ [برای یدوتون سالار مغنیان مزمور داود] جان من فقط برای خدا خاموشمیشود زیرا که نجات من از جانب اوست * ^۲ او تنها صخره و نجات من است و قلعهٔ بلند من پس بسیار جنبش نخواهم خورد * ^۳ تا بکی بر مردی هجوم میآورید تا همگی شما او را هلاک کنید مثل دیوارِ خمشده و حصارِ جنبش خورده * ^۴ در این فقط مشورت میکنند که او را از مرتبهاش بیندازند و دروغ را دوست میدارند بزبان خود برکت میدهند و در دل خود لعنت میکنند سلاه * ^۵ ای جان من فقط برای خدا خاموش شو زیرا که امید من از وی است * ^۶ او تنها صخره و نجات من است و قلعهٔ بلند من تا جنبش نخورم * ^۷ برخداست نجات و جلال من صخرهٔ قوّت من و پناه من در خداست * ^۸ ای قوم همهٔ وقت بر او توکّل کنید و دلهای خود را بحضور وی بریزید زیرا خدا ملجای ماست سِلاه * ^۹ البته بنیآدم بطالتاند و بنیبشر دروغ در ترازو بالا میروند زیرا جمیعاً از بطالت سبکترند * ^۱۰ بر ظلم توکّل مکنید و بر غارت مغرور مشوید چون دولت افزوده شود دل در آن مبندید * ^۱۱ خدا یک بار گفته است و دو بار این را شنیدهام که قوّت از آن خداست * ^۱۲ ای خداوند رحمت نیز از آن تو است زیرا بهر کس موافق عملش جزا خواهی داد *

باب شصت و سوم

^۱ [مزمور داود هنگامی که در صحرای یهودا بود] ای خدا تو خدای من هستی در سَحَر تو را خواهم طلبید جان من تشنهٔ تو است و جسدم مشتاق تو در زمینِ خشکِ تشنهٔ بیآب * ^۲ چنانکه در قدس بر تو نظر کردم تا قوّت و جلال تو را مشاهده کنم * ^۳ چونکه رحمت تو از حیات نیکوتر است پس لبهای من ترا تسبیح خواهد خواند * ^۴ از این رو تا زنده هستم تو را متبارک خواهم خواند و دستهای خود را بنام تو خواهم برافراشت * ^۵ جان من سیر خواهد شد چنانکه از مغز و پیه و زبان من بلبهای شادمانی تو را حمد خواهد گفت * ^۶ چون تو را بر بستر خود یاد میآورم و در پاسهای شب در تو تفکر میکنم * ^۷ زیرا تو مددکار من بودهای و زیر سایهٔ بالهای تو شادی خواهم کرد * ^۸ جان من بتو چسبیده است و دست راست تو مرا تأیید کرده است * ^۹ و امّا آنانی که قصد جان من دارند هلاک خواهند شد و در اسفل زمین فرو خواهند رفت * ^۱۰ ایشان بدم شمشیر سپرده میشوند و نصیب شغالها خواهند شد * ^۱۱ امّا پادشاه در خدا شادی خواهد کرد و هر که بدو قسم خورَد فخر خواهد نمود زیرا دهان دروغگویان بسته خواهد گردید *

باب شصت و چهارم

^۱ [برای سالار مغنیان مزمور داود] ای خدا وقتی که تضرع مینمایم آواز مرا بشنو و حیاتم را از خوف دشمن نگاهدار * ^۲ مرا از مشاورت شریران پنهان کن و از هنگامهٔ گناهکاران * ^۳ که زبان خود را مثل شمشیرتیز کردهاند و تیرهای خود یعنی سخنان تلخ را بر زه آراستهاند * ^۴ تا در کمینهای خود بر مرد کامل بیندازند ناگهان بر او میاندازند و نمیترسند * ^۵ خویشتن را برای کار زشت تقویّت میدهند دربارهٔٔ پنهان کردن دامها گفتگو میکنند میگویند کیست که ما را ببیند * ^۶ کارهای بد را تدبیر میکنند و میگویند تدبیر نیکو کردهایم و اندرون و قلب هر یک از ایشان عمیق است * ^۷ امّا خدا تیرها بر ایشان خواهد انداخت و ناگهان جراحتهای ایشان خواهد شد * ^۸ و زبانهای خود را برخود فرود خواهند آورد و هر که ایشان را بیند فرار خواهد کرد * ^۹ و جمیع آدمیان خواهند ترسید و کار خدا را اعلام خواهند کرد و عمل او را درک خواهند نمود * ^۱۰ و مرد صالح در خداوند شادی میکند و بر او توکّل میدارد و جمیع راستدلان فخر خواهند نمود *

باب شصت و پنجم

^۱ [برای سالار مغنیان مزمور و سرود داود] ای خدا تسبیح در صهیون منتظر توست و نذرها برای تو وفا خواهد شد * ^۲ ای که دعا میشنوی نزد تو تمامیِ بشر خواهند آمد * ^۳ گناهان بر من غالب آمده است تو تقصیرهای مرا کفّاره خواهی کرد * ^۴ خوشابحال کسی که او را برگزیده و مُقَّرَب خود ساختهای تا بدرگاههای تو ساکن شود از نیکوییِ خانهٔ تو سیر خواهیم شد و از قدوسیت هیکل تو * ^۵ به چیزهای ترسناک در عدل ما را جواب خواهی داد ای خدائی که نجات ما هستی ای که پناه تمامیِ اقصای جهان و ساکنان بعیدهٔ دریاهستی * ^۶ و کوهها را بقوّت خود مستحکم ساختهای و کمر خود را بقدرت بستهای * ^۷ و تلاطم دریا را ساکن میگردانی تلاطم امواج آن و شورش امّتها را * ^۸ ساکنان اقصای جهان از آیات تو ترسانند مَطْلَعهای صبح و شام را شادمان میسازی * ^۹ از زمین تفقد نموده آن را سیراب میکنی و آن را بسیار توانگر میگردانی نهر خدا از آب پر است غلهٔ ایشان را آماده میکنی زیرا که بدین طور تهیه کردهای * ^۱۰ پشتههایش را سیراب میکنی و مرزهایش را پست میسازی ببارشها آن را شاداب مینمائی نباتاتش را برکت میدهی * ^۱۱ به احسان خویش سال را تاجدار میسازی و راههای تو چربی را میچکاند * ^۱۲ مرتعهای صحرا نیز میچکاند و کمر تلها بشادمانی بسته شده است * ^۱۳ چمنها بگوسفندان آراسته شده است و درّهها بغله پیراسته از شادی بانگ میزنند و نیز میسرایند *

باب شصت و ششم

^۱ [برای سالار مغنیان سرود و مزمور] ای تمامیِ زمین برای خدا بانگ شادمانی بزنید * ^۲ جلال نام او را بسرایید و در تسبیح او جلال او را توصیف نمایید * ^۳ خدا را گویید چه مَهیب است کارهای تو از شدت قوّت تو دشمنانت نزد تو تذلل خواهند کرد * ^۴ تمامیِ زمین تو را پرستش خواهند کرد و تو را خواهند سرایید و بنام تو ترنم خواهند نمود سِلاه * ^۵ بیایید کارهای خدا را مشاهده کنید او درکارهای خود ببنیآدم مهیب است * ^۶ دریا را بخشکی مبدل ساخت و مردم از نهر با پا عبور کردند در آنجا بدو شادی نمودیم * ^۷ در توانائیِ خود تا بابد سلطنت میکند و چشمانش مراقب امّتها است فتنهانگیزانْ خویشتن را برنیفرازند سِلاه * ^۸ ای قومها خدای ما را متبارک خوانید و آواز تسبیح او را بشنوانید * ^۹ که جانهای ما را در حیات قرار میدهد و نمیگذارد که پایهای ما لغزش خورد * ^۱۰ زیرا ای خدا تو ما را امتحان کردهای و ما را غال گذاشتهای چنانکه نقره را غال میگذارند * ^۱۱ ما را بدام درآوردی و باری گران بر پشتهای ما نهادی * ^۱۲ مردمان را بر سر ما سوار گردانیدی و بآتش و آب در آمدیم پس ما را بجای خرم بیرون آوردی * ^۱۳ قربانیهای سوختنی بخانهٔ تو خواهم آورد نذرهای خود را بتو وفا خواهم نمود * ^۱۴ که لبهای خود را بر آنها گشودم و در زمان تنگیِ خود آنها را بزبان خود آوردم * ^۱۵ قربانیهای سوختنیِ پرواری را نزد تو خواهم گذرانید گوسالهها و بزها را با بخور قوچها ذبح خواهم کرد سلاه * ^۱۶ ای همهٔ خداترسان بیایید و بشنوید تا از آنچه او برای جان من کرده است خبر دهم * ^۱۷ به دهانم نزد او آواز خود را بلند کردم و تسبیح بلند بر زبان من بود * ^۱۸ اگر بدی را در دل خود منظور میداشتم خداوند مرا نمیشنید * ^۱۹ لیکن خدا مرا شنیده است و بآواز دعای من توجه فرموده * ^۲۰ متبارک باد خدا که دعای مرا از خود و رحمت خویش را از من برنگردانیده است *

باب شصت و هفتم

^۱ [برای سالار مغنیان مزمور و سرود برذوات اوتار] خدا بر ما رحم کند و ما را مبارک سازد و نور روی خود را بر ما متجلی فرماید سِلاه * ^۲ تا راه تو در جهان معروف گردد و نجات تو بجمیع امّتها * ^۳ ای خدا قومها تو را حمد گویند جمیع قومها تو را حمد گویند * ^۴ امّتها شادی و ترنم خواهند نمود زیرا قومها را بانصاف حکم خواهی نمود و امّتهای جهان را هدایت خواهی کرد سلاه * ^۵ ای خدا قومها تو را حمد گویند جمیع قومها تو را حمد گویند * ^۶ آنگاه زمین محصول خود را خواهد داد و خدا خدای ما ما را مبارک خواهد فرمود * ^۷ خدا ما را مبارک خواهد فرمود و تمامیِ اقصای جهان از او خواهند ترسید *

باب شصت و هشتم

^۱ [رای سالار مغنیان مزمور و سرود داود] خدا برخیزد و دشمنانش پراکندهشوند و آنانی که از او نفرت دارند از حضورش بگریزند * ^۲ چنانکه دود پراکنده میشود ایشان را پراکنده ساز و چنانکه موم پیش آتش گداخته میشود همچنان شریران بحضور خدا هلاک گردند * ^۳ امّا صالحان شادی کنند و در حضور خدا بوجد آیند و بشادمانی خرسند شوند * ^۴ برای خدا سرود بخوانید و بنام او ترنم نمایید و راهی درست کنید برای او که در صحراها سوار است نام او یهوه است بحضورش بوجد آیید * ^۵ پدر یتیمان و داور بیوه زنان خداست در مسکن قدسخود * ^۶ خدا بیکسان را ساکن خانه میگرداند و اسیران را برستگاری بیرون میآورد لیکن فتنهانگیزان در زمینِ تفتیده ساکن خواهند شد * ^۷ ای خدا هنگامی که پیش روی قوم خود بیرون رفتی هنگامی که در صحرا خرامیدی سلاه * ^۸ زمین متزلزل شد و آسمان بحضور خدا بارید این سینا نیز از حضور خدا خدای اسرائیل * ^۹ ای خدا باران نعمتها بارانیدی و میراثت را چون خسته بود مستحکم گردانیدی * ^۱۰ جماعت تو در آن ساکن شدند ای خدا بجود خویش برای مساکین تدارک دیدهای * ^۱۱ خداوند سخن را میدهد مبشرات انبوه عظیمی میشوند * ^۱۲ ملوک لشکرها فرار کرده منهزم میشوند و زنی که در خانه مانده است غارت را تقسیم میکند * ^۱۳ اگرچه در آغلها خوابیده بودید لیکن مثل بالهای فاخته شدهاید که بنقره پوشیده است و پرهایش بطلای سرخ * ^۱۴ چون قادر مطلق پادشاهان را در آن پراکنده ساخت مثل برف بر صَلْمُون درخشان گردید * ^۱۵ کوه خدا کوه باشان است کوهی با قلههای افراشته کوه باشان است * ^۱۶ ای کوههای با قلههای افراشته چرا نگرانید بر این کوهی که خدا برای مسکن خود برگزیده است هر آینه خداوند در آن تا بابد ساکن خواهد بود * ^۱۷ ارابههای خدا کرورها و هزارهاست خداوند در میان آنهاست و سینا در قدس است * ^۱۸ بر اعلیٰ علیین صعود کرده و اسیران را باسیری بردهای از آدمیان بخششها گرفتهای بلکه از فتنهانگیزان نیز تا یهوه خدا در ایشان مسکن گیرد * ^۱۹ متبارک باد خداوندی که هر روزه متحمل بارهای ما میشودو خدائی که نجات ماست سلاه * ^۲۰ خدا برای ما خدای نجات است و مَفَّرهای موت از آن خداوند یَهُوَه است * ^۲۱ هر آینه خدا سردشمنان خود را خرد خواهد کوبید و کلهٔ مویدار کسی را که در گناه خود سالک باشد * ^۲۲ خداوند گفت از باشان باز خواهم آورد از ژرفیهای دریا باز خواهم آورد * ^۲۳ تا پای خود را در خون فروبری و زبان سگان تو از دشمنانت بهرهٔ خود را بیابد * ^۲۴ ای خدا طریقهای تو را دیدهاند یعنی طریقهای خدا و پادشاه مرا در قدس * ^۲۵ در پیش رو مغنیان میخرامند و در عقب سازندگان و در وسط دوشیزگان دفّ زن * ^۲۶ خدا را در جماعتها متبارک خوانید و خداوند را از چشمهٔ اسرائیل * ^۲۷ آنجاست بنیامین صغیر حاکم ایشان و رؤسای یهودا محفل ایشان رؤسای زبولون و رؤسای نفتالی * ^۲۸ خدایت برای تو قوّت را امر فرموده است ای خدا آنچه را که برای ما کردهای استوار گردان * ^۲۹ بهسبب هیکل تو که در اورشلیم است پادشاهان هدایا نزد تو خواهند آورد * ^۳۰ و وحش نیزار را توبیخ فرما و رمهٔ گاوان را با گوسالههای قوم که با شمشهای نقره نزد تو گردن مینهند و قومهائی که جنگ را دوست میدارند پراکنده ساخته است * ^۳۱ سروران از مصر خواهند آمد و حبشه دستهای خود را نزد خدا بزودی دراز خواهد کرد * ^۳۲ ای ممالک جهان برای خدا سرود بخوانید برای خداوند سرود بخوانید سلاه * ^۳۳ برای او که بر فلکالافلاک قدیمی سوار است اینک آواز خود را میدهد آوازی که پُرقوّت است * ^۳۴ خدارا بقوّت توصیف نمایید جلال وی بر اسرائیل است و قوّت او در افلاک * ^۳۵ ای خدا از قدسهای خود مَهیب هستی خدای اسرائیل قوم خود را قوّت و عظمت میدهد متبارک باد خدا *

باب شصت و نهم

^۱ [برای سالار مغنیان بر سوسنها مزمور داود] خدایا مرا نجات ده زیرا آبها بجان من درآمده است * ^۲ در خَلاب ژرف فرو رفتهام جائی که نتوان ایستاد بآبهای عمیق درآمدهام و سیل مرا میپوشاند * ^۳ از فریاد خود خسته شدهام و گلوی من سوخته و چشمانم از انتظار خدا تار گردیده است * ^۴ آنانی که بیسبب از من نفرت دارند از مویهای سرم زیادهاند و دشمنانِ ناحقِ من که قصد هلاکت من دارند زورآورند پس آنچه نگرفته بودم رد کردم * ^۵ ای خدا تو حماقت مرا میدانی و گناهانم از تو مخفی نیست * ^۶ ای خداوند یهوه صبایوت منتظرین تو بهسبب من خجل نشوند ای خدای اسرائیل طالبان تو بهسبب من رسوا نگردند * ^۷ زیرا بخاطر تو متحمل عار گردیدهام و رسوائی روی من مرا پوشیده است * ^۸ نزد برادرانم اجنبی شدهام و نزد پسران مادر خود غریب * ^۹ زیرا غیرت خانهٔ تو مرا خورده است و ملامتهای ملامتکنندگان تو بر من طاری گردیده * ^۱۰ روزه داشته جان خود را مثل اشک ریختهام و این برای من عار گردیده است * ^۱۱ پلاس را لباس خود ساختهام و نزد ایشان ضربالمثل گردیدهام * ^۱۲ دروازه نشینان دربارهٔٔ من حرف میزنند و سرود میگساران گشتهام * ^۱۳ و امّا من ای خداوند دعای خود را در وقت اجابت نزد تو میکنم ای خدا در کثرت رحمانیت خود و راستیِ نجات خود مرا مستجاب فرما * ^۱۴ مرا از خَلاب خلاصی ده تا غرق نشوم و از نفرتکنندگانم و از ژرفیهای آب رستگار شوم * ^۱۵ مگذار که سَیَلان آب مرا بپوشاند و ژرفی مرا ببلعد و هاویه دهان خود را بر من ببندد * ^۱۶ ای خداوند مرا مستجاب فرما زیرا رحمت تو نیکوست بکثرت رحمانیتت بر من توجه نما * ^۱۷ و روی خود را از بندهات مپوشان زیرا در تنگی هستم مرا بزودی مستجاب فرما * ^۱۸ به جانم نزدیک شده آن را رستگار ساز بهسبب دشمنانم مرا فدیه ده * ^۱۹ تو عار و خجالت و رسوائی مرا میدانی و جمیع خصمانم پیش نظر تواند * ^۲۰ عار دلِ مرا شکسته است و بشدت بیمار شدهام انتظار مُشْفِقی کشیدم ولی نبود و برای تسلیدهندگان امّا نیافتم * ^۲۱ مرا برای خوراک زردآب دادند و چون تشنه بودم مرا سرکه نوشانیدند * ^۲۲ پس مائدهٔ ایشان پیش روی ایشان تله باد و چون مطمئن هستند دامی باشد * ^۲۳ چشمان ایشان تار گردد تا نبینند و کمرهای ایشان را دائماً لرزان گردان * ^۲۴ خشم خود را بر ایشان بریز و سورت غضب تو ایشان را دریابد * ^۲۵ خانههای ایشان مخروبه گردد و در خیمههای ایشان هیچکس ساکن نشود * ^۲۶ زیرا برکسی که تو زدهای جفا میکنند و دردهای کوفتگان تو را اعلان مینمایند * ^۲۷ گناه بر گناه ایشان مزید کن و در عدالت تو داخل نشوند * ^۲۸ از دفتر حیات محوشوند و با صالحین مرقوم نگردند * ^۲۹ و امّا من مسکین و دردمند هستم پس ای خدا نجات تو مرا سرافراز سازد * ^۳۰ و نام خدا را با سرود تسبیح خواهم خواند و او را با حمد تعظیم خواهم نمود * ^۳۱ و این پسندیدهٔ خدا خواهد بود زیاده از گاو و گوسالهای که شاخها و سمها دارد * ^۳۲ حلیمان این را دیده شادمان شوند و ای طالبان خدا دل شما زنده گردد * ^۳۳ زیرا خداوند فقیران را مستجاب میکند و اسیران خود را حقیر نمیشمارد * ^۳۴ آسمان و زمین او را تسبیح بخوانند آبها نیز و آنچه در آنها میجنبد * ^۳۵ زیرا خدا صهیون را نجات خواهد داد و شهرهای یهودا را بنا خواهد نمود تا در آنجا سکونت نمایند و آن را متصرف گردند * ^۳۶ و ذریت بندگانش وارث آن خواهند شد و آنانی که نام او را دوست دارند در آن ساکن خواهند گردید *

باب هفتادم

^۱ [برای سالار مغنیان مزمور داود بجهت یادگاری] خدایا برای نجات من بشتاب ای خداوند باعانت من تعجیل فرما * ^۲ آنانی که قصد جان من دارند خجل و شرمنده شوند و آنانی که در بدی من رغبت دارند رو برگردانیده و رسوا گردند * ^۳ و آنانی که هَههَه میگویند بهسبب خجالت خویش رو برگردانیده شوند * ^۴ و امّا جمیع طالبان تو در تو وجد و شادی کنند و دوست دارندگان نجات تو دائماً گویندخدا متعال باد * ^۵ و امّا من مسکین و فقیر هستم خدایا برای من تعجیل کن تو مددکار و نجاتدهندهٔٔ من هستی ای خداوند تأخیر منما *

باب هفتاد و یکم

^۱ در تو ای خداوند پناه بردهام پس تا بابد خجل نخواهم شد * ^۲ به عدالت خود مرا خلاصی ده و برهان گوش خود را بمن فراگیر و مرا نجات ده * ^۳ برای من صخرهٔ سکونت باش تا همهٔ وقت داخل آن شوم تو بنجات من امر فرمودهای زیرا صخره و قلعهٔ من تو هستی * ^۴ خدایا مرا از دست شریر برهان و از کف بدکار و ظالم * ^۵ زیرا ای خداوند یهوه تو امید من هستی و از طفولیّتم اعتماد من بودهای * ^۶ از شکم بر تو انداخته شدهام از رحم مادرم ملجای من تو بودهای و تسبیح من دائماً دربارهٔٔ تو خواهد بود * ^۷ بسیاری را آیتی عجیب شدهام لیکن تو ملجای زورآور من هستی * ^۸ دهانم از تسبیح تو پر است و از کبریائیِ تو تمامیِ روز * ^۹ در زمان پیری مرا دور مینداز چون قوّتم زایل شود مرا ترک منما * ^۱۰ زیرا دشمنانم بر من حرف میزنند و مترصّدان جانم با یکدیگر مشورت میکنند * ^۱۱ و میگویند خدا او را ترک کرده است پس او را تعاقب کرده بگیرید زیرا که رهانندهای نیست * ^۱۲ ای خدا از من دور مشو خدایا باعانت من تعجیل نما * ^۱۳ خصمان جانم خجل و فانی شوند و آنانی که برای ضرر من میکوشند بعار و رسوائی ملبس گردند * ^۱۴ و امّا من دائماً امیدوار خواهم بود و بر همهٔ تسبیح تو خواهم افزود * ^۱۵ زبانم عدالت تو را بیان خواهد کرد و نجاتت راتمامیِ روز زیرا که حد شمارهٔ آن را نمیدانم * ^۱۶ در توانائیِ خداوند یهوه خواهم آمد و از عدالت تو و بس خبر خواهم داد * ^۱۷ ای خدا از طفولیتم مرا تعلیم دادهای و تا الآن عجایب تو را اعلان کردهام * ^۱۸ پس ای خدا مرا تا زمان پیری و سفید مویی نیز ترک مکن تا این طبقه را از بازوی تو خبر دهم و جمیع آیندگان را از توانائیِ تو * ^۱۹ خدایا عدالت تو تا اعلیعلیین است تو کارهای عظیم کردهای خدایا مانند تو کیست * ^۲۰ ای که تنگیهای بسیار و سخت را بما نشان دادهای رجوع کرده باز ما را زنده خواهی ساخت و برگشته ما را از عمقهای زمین برخواهی آورد * ^۲۱ بزرگیِ مرا مزید خواهی کرد و برگشته مرا تسلی خواهی بخشید * ^۲۲ پس من نیز تو را با بربط خواهم ستود یعنی راستیِ تو را ای خدای من و تو را ای قدوس اسرائیل با عود ترنم خواهم نمود * ^۲۳ چون برای تو سرود میخوانم لبهایم بسیار شادی خواهد کرد و جانم نیز که آن را فدیه دادهای * ^۲۴ زبانم نیز تمامیِ روز عدالت تو را ذکر خواهد کرد زیرا آنانی که برای ضرر من میکوشیدند خجل و رسوا گردیدند *

باب هفتاد و دوم

^۱ [مزمور سلیمان] ای خدا انصاف خود را بپادشاه ده و عدالت خویش را بپسر پادشاه * ^۲ و او قوم تو را بعدالت داوری خواهد نمود و مساکین تو را بانصاف * ^۳ آنگاه کوهها برای قوم سلامتی را بار خواهند آورد و تلها نیز در عدالت * ^۴ مساکین قوم را دادرسی خواهد کرد و فرزندان فقیر را نجات خواهد داد و ظالمان را زبون خواهدساخت * ^۵ از تو خواهند ترسید مادامی که آفتاب باقی است و مادامی که ماه هست تا جمیع طبقات * ^۶ او مثل باران برعلفزارِ چیده شده فرود خواهد آمد و مثل بارشهائی که زمین را سیراب میکند * ^۷ در زمان او صالحان خواهند شکفت و وفور سلامتی خواهد بود مادامی که ماه نیست نگردد * ^۸ و او حکمرانی خواهد کرد از دریا تا دریا و از نهر تا اقصای جهان * ^۹ به حضور وی صحرانشینان گردن خواهند نهاد و دشمنان او خاک را خواهند لیسید * ^۱۰ پادشاهان ترشیش و جزایر هدایا خواهند آورد پادشاهان شَبا و سَبا ارمغانها خواهند رسانید * ^۱۱ جمیع سلاطین او را تعظیم خواهند کرد و جمیع امّتها او را بندگی خواهند نمود * ^۱۲ زیرا چون مسکین استغاثه کند او را رهائی خواهد داد و فقیری را که رهانندهای ندارد * ^۱۳ بر مسکین و فقیر کَرَم خواهد فرمود و جانهای مساکین را نجات خواهد بخشید * ^۱۴ جانهای ایشان را از ظلم و ستم فدیه خواهد داد و خون ایشان در نظر وی گرانبها خواهد بود * ^۱۵ و او زنده خواهد ماند و از طلای شبا بدو خواهد داد دائماً برای وی دعا خواهد کرد و تمامی روز او را مبارک خواهد خواند * ^۱۶ و فراوانیِ غله در زمین بر قلهٔ کوهها خواهد بود که ثمرهٔٔ آن مثل لُبنان جنبش خواهد کرد و اهل شهرها مثل علف زمین نشو و نما خواهند کرد * ^۱۷ نام او تا ابدالآباد باقی خواهد ماند اسم او پیش آفتاب دوام خواهد کرد آدمیان در او برای یکدیگر برکت خواهند خواست و جمیع امّتهای زمین او را خوشحال خواهند خواند * ^۱۸ متبارک باد یهوه خدا که خدای اسرائیل استکه او فقط کارهای عجیب میکند * ^۱۹ و متبارک باد نام مجید او تا ابدالآباد و تمامیِ زمین از جلال او پر بشود آمین و آمین * ^۲۰ دعاهای داود بن یسی تمام شد *

باب هفتاد و سوم

^۱ [مزمور آساف] هرآینه خدا برای اسرائیل نیکوست یعنی برای آنانی که پاکدل هستند * ^۲ و امّا من نزدیک بود که پایهایم از راه در رود و نزدیک بود که قدمهایم بلغزد * ^۳ زیرا بر متکبران حسد بردم چون سلامتیِ شریران را دیدم * ^۴ زیرا که در موت ایشان قیدها نیست و قوّت ایشان مستحکم است * ^۵ مثل مردم در زحمت نیستند و مثل آدمیان مبتلا نمیباشند * ^۶ بنابراین گردن ایشان بتکبر آراسته است و ظلم مثل لباس ایشان را میپوشاند * ^۷ چشمان ایشان از فربهی بدر آمده است و از خیالات دل خود تجاوز میکنند * ^۸ استهزا میکنند و حرفهای بد میزنند و سخنان ظلمآمیز را از جای بلند میگویند * ^۹ دهان خود را بر آسمانها گذاردهاند و زبان ایشان در جهان گردش میکند * ^۱۰ پس قوم او بدینجا برمیگردند و آبهای فراوان بدیشان نوشانیده میشود * ^۱۱ و ایشان میگویند خدا چگونه بداند و آیا حضرت اعلی علم دارد * ^۱۲ اینک اینان شریر هستند که همیشه مطمئن بوده در دولتمندی افزوده میشوند * ^۱۳ یقیناً من دل خود را عبث طاهر ساخته و دستهای خود را بپاکی شستهام * ^۱۴ و من تمامیِ روز مبتلا میشوم و تأدیب من هر بامداد حاضر است * ^۱۵ اگر میگفتم که چنین سخن گویم هر آینه بر طبقهٔ فرزندان تو خیانت میکردم * ^۱۶ چون تفکر کردم که این را بفهمم در نظر من دشوار آمد * ^۱۷ تا بقدسهای خدا داخل شدم آنگاه در آخرت ایشان تأمل کردم * ^۱۸ هر آینه ایشان را در جایهای لغزنده گذاردهای ایشان را بخرابیها خواهی انداخت * ^۱۹ چگونه بَغْتَهًٔ بهلاکت رسیدهاند تباه شده از ترسهای هولناک نیست گردیدهاند * ^۲۰ مثل خوابِ کسی چون بیدار شد ای خداوند همچنین چون برخیزی صورت ایشان را ناچیز خواهی شمرد * ^۲۱ لیکن دل من تلخ شده بود و در اندرون خود دل ریش شده بودم * ^۲۲ و من وحشی بودم و معرفت نداشتم و مثل بهایم نزد تو گردیدم * ^۲۳ ولی من دائماً با تو هستم تو دست راست مرا تأیید کردهای * ^۲۴ موافق رأی خود مرا هدایت خواهی نمود و بعد از این مرا بجلال خواهی رسانید * ^۲۵ کیست برای من در آسمان و غیر از تو هیچ چیز را در زمین نمیخواهم * ^۲۶ اگرچه جسد و دل من زائل گردد لیکن صخرهٔ دلم و حصهٔ من خداست تا ابدالآباد * ^۲۷ زیرا آنانی که از تو دورند هلاک خواهند شد و آنانی را که از تو زنا میکنند نابود خواهی ساخت * ^۲۸ و امّا مرا نیکوست که بخدا تقّرب جویم بر خداوند یهوه توکّل کردهام تا همهٔ کارهای تو را بیان کنم *

باب هفتاد و چهارم

^۱ [قصیدهٔ آساف] چرا ای خدا ما را ترک کردهای تا بابد و خشم تو بر گوسفندان مرتع خود افروخته شده است * ^۲ جماعت خود را که از قدیم خریدهای بیاد آور و آن را که فدیه دادهای تا سبط میراث تو شود و این کوه صهیون را که در آن ساکن بودهای * ^۳ قدمهای خود را بسوی خرابههای ابدی بردار زیرا دشمن هرچه را که در قدس تو بود خراب کرده است * ^۴ دشمنانت در میان جماعت تو غرّش میکنند و عَلَمهای خود را برای علامات برپا مینمایند * ^۵ و ظاهر میشوند چون کسانی که تبرها را بر درختان جنگل بلند میکنند * ^۶ و الآن همهٔ نقشهای تراشیدهٔ آن را بتبرها و چکشها خرد میشکنند * ^۷ قدسهای تو را آتش زدهاند و مسکن نام تو را تا بزمین بیحرمت کردهاند * ^۸ و در دل خود میگویند آنها را تماماً خراب میکنیم پس جمیع کنیسههای خدا را در زمین سوزانیدهاند * ^۹ آیات خود را نمیبینیم و دیگر هیچ نبی نیست و در میان ما کسی نیست که بداند تا بکی خواهد بود * ^۱۰ ای خدا دشمن تا بکی ملامت خواهد کرد و آیا خصم تا بابد نام تو را اهانت خواهد نمود * ^۱۱ چرا دست خود یعنی دست راست خویش را برگردانیدهای آن را از گریبان خود بیرون کشیده ایشان را فانی کن * ^۱۲ و خدا از قدیم پادشاه من است او در میان زمین نجاتها پدید میآورد * ^۱۳ تو بقوّت خود دریا را منشق ساختی و سرهای نهنگان را در آبهاشکستی * ^۱۴ سرهای لِویاتان را کوفته و او را خوراک صحرانشینان گردانیدهای * ^۱۵ تو چشمهها و سیلها را شکافتی و نهرهای دائمی را خشک گردانیدی * ^۱۶ روز از آنِ توست و شب نیز از آنِ تو نور و آفتاب را تو برقرار نمودهای * ^۱۷ تمامی حدود جهان را تو پایدار ساختهای تابستان و زمستان را تو ایجاد کردهای * ^۱۸ ای خداوند این را بیادآور که دشمن ملامت میکند و مردم جاهل نام تو را اهانت مینمایند * ^۱۹ جانِ فاختهٔ خود را بجانور وحشی مسپار جماعت مسکینان خود را تا بابد فراموش مکن * ^۲۰ عهد خود را ملاحظه فرما زیرا که ظلمات جهان از مسکنهای ظلم پراست * ^۲۱ مظلومان برسوائی برنگردند مساکین و فقیران نام تو را حمد گویند * ^۲۲ ای خدا برخیز و دعوای خود را برپا دار و بیادآور که احمق تمامیِ روز تو را ملامت میکند * ^۲۳ آواز دشمنان خود را فراموش مکن و غوغای مخالفان خود را که پیوسته بلند میشود *

باب هفتاد و پنجم

^۱ [برای سالار مغنیان بر لاتهلک مزمور و سرود آساف] تو را حمد میگوییم ای خدا تو را حمد میگوییم زیرا نام تو نزدیک است و مردم کارهای عجیب تو را ذکر میکنند * ^۲ هنگامی که بزمان معین برسم براستی داوری خواهم کرد * ^۳ زمین و جمیع ساکنانش گداخته شدهاند من ارکان آن را برقرار نمودهام سِلاه * ^۴ متکبران را گفتم فخر مکنید و بشریران که شاخ خود را میفرازید * ^۵ شاخهای خود را بهبلندی میفرازید و با گردنکشی سخنان تکبرآمیز مگویید * ^۶ زیرا نه از مشرق و نه از مغرب و نه از جنوب سرافرازی میآید * ^۷ لیکن خدا داور است این را بزیر میاندازد و آن را سرافراز مینماید * ^۸ زیرا در دست خداوند کاسهای است و بادهٔ آن پرجوش از شراب ممزوج پر است که از آن میریزد و امّا دُردهایش را جمیع شریران جهان افشرده خواهند نوشید * ^۹ و امّا من تا بابد ذکر خواهم کرد و برای خدای یعقوب ترنم خواهم نمود *

^۱۰ جمیع شاخهای شریران را خواهم برید و امّا شاخهای صالحین برافراشته خواهد شد *

باب هفتاد و ششم

^۱ [برای سالار مغنیان برذوات اوتار مزمور و سرود آساف] خدا در یهودا معروف است و نام او در اسرائیل عظیم * ^۲ خیمهٔٔ او است در شالیم و مسکن او در صهیون * ^۳ در آنجا برقهای کمان را شکست سپر و شمشیر و جنگ را سِلاه * ^۴ تو جلیل هستی و مجید زیاده از کوههای یغما * ^۵ قوی دلان تاراج شدهاند و خواب ایشان را درربود و همهٔ مردان زورآور دست خود را نیافتند * ^۶ از توبیخ تو ای خدای یعقوب بر ارابهها و اسبان خوابی گران مستولی گردید * ^۷ تو مهیب هستی تو و در حین غضبت کیست که بحضور تو ایستد * ^۸ از آسمان داوری را شنوانیدی پس جهان بترسید و ساکت گردید * ^۹ چون خدا برای داوری قیام فرماید تا همهٔ مساکینِ جهان را خلاصی بخشد سِلاه * ^۱۰ آنگاه خشم انسان تو را حمد خواهد گفت و باقی خشم را بر کمر خود خواهی بست * ^۱۱ نذر کنید و وفا نمایید برای یهوه خدای خود همهٔ که گرداگرد او هستند هدیه بگذرانند نزد او که مَهیب است * ^۱۲ روح رؤسا را منقطع خواهد ساخت و برای پادشاهان جهان مهیب میباشد *

باب هفتاد و هفتم

^۱ [برای سالار مغنیان بر یدوتون مزمور آساف] آواز من بسوی خداست و فریاد میکنم آواز من بسوی خداست گوش خود را بمن فرا خواهد گرفت * ^۲ در روز تنگیِ خود خداوند را طلب کردم در شب دست من دراز شده بازکشیده نگشت و جان من تسلی نپذیرفت * ^۳ خدا را یاد میکنم و پریشان میشوم تفکر مینمایم و روح من متحیر میگردد سلاه * ^۴ چشمانم را بیدار میداشتی بیتاب میشدم و سخن نمیتوانستم گفت * ^۵ دربارهٔ ایام قدیم تفکر کردهام دربارهٔٔ سالهای زمانهای سلف * ^۶ سرود شبانهٔ خود را بخاطر میآورم و در دل خود تفکر میکنم و روح من تفتیش نموده است * ^۷ مگر خدا تا بابد ترک خواهد کرد و دیگر هرگز راضی نخواهد شد * ^۸ آیا رحمت او تا بابد زایل شده است و قول او باطل گردیده تا ابدالآباد * ^۹ آیا خدا رأفت را فراموش کرده و رحمتهای خود را در غضب مسدود ساخته است سلاه * ^۱۰ پس گفتم این ضعف من است زهی سالهای دست راست حضرت اعلی * ^۱۱ کارهای خداوند را ذکر خواهم نمود زیرا کار عجیب تو را که از قدیم است بیاد خواهم آورد * ^۱۲ و در جمیعکارهای تو تأمل خواهم کرد و در صنعتهای تو تفکر خواهم نمود * ^۱۳ ای خدا طریق تو در قدوسیت است کیست خدای بزرگ مثل خدا * ^۱۴ تو خدائی هستی که کارهای عجیب میکنی و قوّت خویش را بر قومها معروف گردانیدهای * ^۱۵ قوم خود را ببازوی خویش رهانیدهای یعنی بنییعقوب و بنییوسف را سلاه * ^۱۶ آبها تو را دید ای خدا آبها تو را دیده متزلزل شد لجّهها نیز سخت مضطرب گردید * ^۱۷ ابرها آب بریخت و افلاک رعد بداد تیرهای تو نیز بهر طرف روان گردید * ^۱۸ صدای رَعد تو در گردباد بود و برقها ربع مسکون را روشن کرد پس زمین مرتعش و متزلزل گردید * ^۱۹ طریق تو در دریاست و راههای تو در آبهای فراوان و آثار تو را نتوان دانست * ^۲۰ قوم خود را مثل گوسفندان راهنمائی نمودی بدست موسی و هارون *

باب هفتاد و هشتم

^۱ [قصیدهٔ آساف] ای قوم من شریعت مرا بشنویدگوشهای خود را بسخنان دهانم فراگیرید * ^۲ دهان خود را بمَثَل باز خواهم کرد بچیزهائی که از بنای عالم مخفی بود تنطق خواهم نمود * ^۳ که آنها را شنیده و دانستهایم و پدران ما برای ما بیان کردهاند * ^۴ از فرزندان ایشان آنها را پنهان نخواهیم کرد تسبیحات خداوند را برای نسل آینده بیان میکنیم و قوّت او و اعمال عجیبی را که او کرده است * ^۵ زیرا که شهادتی در یعقوب برپا داشت و شریعتی در اسرائیل قرار دادو پدران ما را امر فرمود که آنها را بفرزندان خود تعلیم دهند * ^۶ تا نسل آینده آنها را بدانند و فرزندانی که میبایست مولود شوند تا ایشان برخیزند و آنها را بفرزندان خود بیان نمایند * ^۷ و ایشان بخدا توکّل نمایند و اعمال خدا را فراموش نکنند بلکه احکام او را نگاه دارند * ^۸ و مثل پدران خود نسلی گردنکش و فتنهانگیز نشوند نسلی که دل خود را راست نساختند و روح ایشان بسوی خدا امین نبود * ^۹ بنیافرایم که مسلح و کمانکش بودند در روز جنگ رو برتافتند * ^۱۰ عهد خدا را نگاه نداشتند و از سلوک بشریعت او ابا نمودند * ^۱۱ و اعمال و عجایب او را فراموش کردند که آنها را بدیشان ظاهر کرده بود * ^۱۲ و در نظر پدران ایشان اعمال عجیب کرده بود در زمین مصر و در دیار صوعن * ^۱۳ دریا را مُنْشَقّ ساخته ایشان را عبور داد و آبها را مثل توده برپا نمود * ^۱۴ و ایشان را در روز بابر راهنمائی کرد و تمامیِ شب بنور آتش * ^۱۵ در صحرا صخرهها را بشکافت و ایشان را گویا از لجّههای عظیم نوشانید * ^۱۶ پس سیلها را از صخره بیرون آورد و آب را مثل نهرها جاری ساخت * ^۱۷ و بار دیگر بر او گناه ورزیدند و بر حضرت اعلیٰ در صحرا فتنه انگیختند * ^۱۸ و در دلهای خود خدا را امتحان کردند چونکه برای شهوات خود غذا خواستند * ^۱۹ و بر ضد خدا تکلم کرده گفتند آیا خدا میتواند در صحرا سفرهای حاضر کند * ^۲۰ اینک صخره را زد و آبها روان شد و وادیها جاری گشت آیا میتواند نان را نیز بدهد و گوشت را برای قوم خود حاضرسازد * ^۲۱ پس خدا این را شنیده غضبناک شد و آتش در یعقوب افروخته گشت و خشم بر اسرائیل مشتعل گردید * ^۲۲ زیرا بخدا ایمان نیاوردند و بنجات او اعتماد ننمودند * ^۲۳ پس ابرها را از بالا امر فرمود و درهای آسمان را گشود * ^۲۴ و منّ را بر ایشان بارانید تا بخورند و غلهٔ آسمان را بدیشان بخشید * ^۲۵ مردمان نان زورآوران را خوردند و آذوقهای برای ایشان فرستاد تا سیر شوند * ^۲۶ باد شرقی را در آسمان وزانید و بقوّت خود باد جنوبی را آورد * ^۲۷ و گوشت را برای ایشان مثل غبار بارانید و مرغان بالدار را مثل ریگ دریا * ^۲۸ و آن را در میان اُردوی ایشان فرود آورد گرداگرد مسکنهای ایشان * ^۲۹ پس خوردند و نیکو سیر شدند و موافق شهوات ایشان بدیشان داد * ^۳۰ ایشان از شهوت خود دست نکشیدند و غذا هنوز در دهان ایشان بود * ^۳۱ که غضب خدا بر ایشان افروخته شده تنومندان ایشان را بکُشت و جوانان اسرائیل را هلاک ساخت * ^۳۲ با وجود این همهٔ باز گناه ورزیدند و باعمال عجیب او ایمان نیاوردند * ^۳۳ بنابراین روزهای ایشان را در بطالت تمام کرد و سالهای ایشان را درترس * ^۳۴ هنگامی که ایشان را کُشت او را طلبیدند و بازگشت کرده دربارهٔٔ خدا تفحص نمودند * ^۳۵ و بیاد آوردند که خدا صخرهٔ ایشان و خدای تعالی ولیّ ایشان است * ^۳۶ امّا بدهان خود او را تملّق نمودند و بزبان خویش باو دروغ گفتند * ^۳۷ زیرا که دل ایشان با او راست نبود و بعهد وی مؤتمن نبودند * ^۳۸ امّا او بحسب رحمانیتش گناه ایشان را عفو نموده ایشان را هلاک نساخت بلکه بارها غضب خود را برگردانیده تمامیِ خشم خویش را برنینگیخت * ^۳۹ و بیاد آورد که ایشان بشرند بادی که میرود و بر نمیگردد * ^۴۰ چند مرتبه در صحرا بدو فتنه انگیختند و او را در بادیه رنجانیدند * ^۴۱ و برگشته خدا را امتحان کردند و قدوس اسرائیل را اهانت نمودند * ^۴۲ و قوّت او را بخاطر نداشتند روزی که ایشان را از دشمن رهانیده بود * ^۴۳ که چگونه آیات خود را در مصر ظاهر ساخت و معجزات خود را در دیار صوعن * ^۴۴ و نهرهای ایشان را بخون مبدل نمود و رودهای ایشان را تا نتوانستند نوشید * ^۴۵ انواع پشهها در میان ایشان فرستاد که ایشان را گزیدند و غوکهائی که ایشان را تباه نمودند * ^۴۶ و محصول ایشان را بکِرم صد پا سپرد و عمل ایشان را بملخ داد * ^۴۷ تاکستان ایشان را بتگرگ خراب کرد و درختان جُمَّیِز ایشان را بتگرگهای درشت * ^۴۸ بهایم ایشان را بتگرگ سپرد و مواشی ایشان را بشعلههای برق * ^۴۹ و آتش خشم خود را بر ایشان فرستاد غضب و غیظ و ضیق را بفرستادن فرشتگان شریر * ^۵۰ و راهی برای غضب خود مهیا ساخته جان ایشان را از موت نگاه نداشت بلکه جان ایشان را بوبا تسلیم نمود * ^۵۱ و همهٔ نخستزادگان مصر را کُشت اوایل قوّت ایشان را در خیمههای حام * ^۵۲ و قوم خود را مثل گوسفندان کوچانید و ایشان را در صحرا مثل گله راهنمائی نمود * ^۵۳ وایشان را در امنیت رهبری کرد تا نترسند و دریا دشمنان ایشان را پوشانید * ^۵۴ و ایشان را بحدود مقدّس خود آورد بدین کوهی که بدست راست خود تحصیل کرده بود * ^۵۵ و امّتها را از حضور ایشان راند و میراث را برای ایشان بریسمان تقسیم کرد و اسباط اسرائیل را در خیمههای ایشان ساکن گردانید * ^۵۶ لیکن خدای تعالی را امتحان کرده بدو فتنه انگیختند و شهادات او را نگاه نداشتند * ^۵۷ و برگشته مثل پدران خود خیانت ورزیدند و مثل کمان خطا کننده منحرف شدند * ^۵۸ و بمقامهای بلند خود خشم او را بهیجان آوردند و ببتهای خویش غیرت او را جنبش دادند * ^۵۹ چون خدا این را بشنید غضبناک گردید و اسرائیل را بشدت مکروه داشت * ^۶۰ پس مسکن شیلو را ترک نمود آن خیمهای را که در میان آدمیان برپا ساخته بود * ^۶۱ و [تابوت] قوّت خود را باسیری داد و جمال خویش را بدست دشمن سپرد * ^۶۲ و قوم خود را بشمشیر تسلیم نمود و با میراث خود غضبناک گردید * ^۶۳ جوانان ایشان را آتش سوزانید و برای دوشیزگان ایشان سرودِ نکاح نشد * ^۶۴ کاهنان ایشان بدم شمشیر افتادند و بیوههای ایشان نوحهگری ننمودند * ^۶۵ آنگاه خداوند مثل کسی که خوابیده بود بیدار شد مثل جباری که از شراب میخروشد * ^۶۶ و دشمنان خود را بعقب زد و ایشان را عار ابدی گردانید * ^۶۷ و خیمهٔٔ یوسف را رد نموده سبط افرایم را برنگزید * ^۶۸ لیکن سبط یهودا رابرگزید و این کوه صهیون را که دوست میداشت * ^۶۹ و قدس خود را مثل کوههای بلند بنا کرد مثل جهان که آن را تا ابدالآباد بنیاد نهاد * ^۷۰ و بندهٔ خود داود را برگزید و او را از آغلهای گوسفندان گرفت * ^۷۱ از عقب میشهای شیرده او را آورد تا قوم او یعقوب و میراث او اسرائیل را رعایت کند * ^۷۲ پس ایشان را بحسب کمال دل خود رعایت نمود و ایشان را بمهارت دستهای خویش هدایت کرد *

باب هفتاد و نهم

^۱ [مزمور آساف] ای خدا امّتها بمیراث تو داخل شده هیکل قدس تو را بیعصمت ساختند اورشلیم را خرابهها نمودند * ^۲ لاشهای بندگانت را بمرغان هوا برای خوراک دادند و گوشت مقدّسانت را بوحوش صحرا * ^۳ خون ایشان را گرداگرد اورشلیم مثل آب ریختند و کسی نبود که ایشان را دفن کند * ^۴ نزد همسایگان خود عار گردیدهایم و نزد مجاوران خویش استهزا و سُخریّه شدهایم * ^۵ تا کی ای خداوند تا بابد خشمناک خواهی بود آیا غیرت تو مثل آتش افروخته خواهد شد تا ابدالآباد * ^۶ قهر خود را بر امّتهائی که تو را نمیشناسند بریز و بر ممالکی که نام تو را نمیخوانند * ^۷ زیرا که یعقوب را خورده و مسکن او را خراب کردهاند * ^۸ گناهان اجداد ما را بر ما بیاد میاور رحمتهای تو بزودی پیش روی ما آید زیرا که بسیار ذلیل شدهایم * ^۹ ای خدا ای نجاتدهندهٔٔ ما بخاطر جلال نام خود ما را یاری فرما و ما را نجات ده و بخاطر نام خود گناهان ما را بیامرز * ^۱۰ چرا امّتها گویند که خدای ایشان کجاست انتقام خون بندگانت که ریخته شده است بر امّتها در نظر ما معلوم شود * ^۱۱ نالهٔ اسیران بحضور تو برسد بحسب عظمت بازوی خود آنانی را که بموت سپرده شدهاند برهان * ^۱۲ و جزای هفت چندان بآغوش همسایگان ما رسان برای اهانتی که بتو کردهاند ای خداوند * ^۱۳ پس ما که قوم تو و گوسفندان مرتع تو هستیم تو را تا بابد شکر خواهیم گفت و تسبیح تو را نسلاً بعد نسل ذکر خواهیم نمود *

باب هشتادم

^۱ [برای سالار مغنیان شهادتی بر سوسنها مزمور آساف] ای شبانِ اسرائیل بشنو ای که یوسف را مثل گله رعایت میکنی ای که بر کروبیین جلوس نمودهای تجلی فرما * ^۲ به حضور افرایم و بنیامین و مَنَسی توانائی خود را برانگیز و برای نجات ما بیا * ^۳ ای خدا ما را باز آور و روی خود را روشن کن تا نجات یابیم * ^۴ ای یهوه خدای صبایوت تا بکی بدعای قوم خویش غضبناک خواهی بود * ^۵ نان ماتم را بدیشان میخورانی و اشکهای بیاندازه بدیشان مینوشانی * ^۶ ما را محل منازعهٔ همسایگان ما ساختهای و دشمنان ما در میان خویش استهزا مینمایند * ^۷ ای خدای لشکرها ما را بازآور و روی خود را روشن کن تا نجات یابیم * ^۸ مَوی را ازمصر بیرون آوردی امّتها را بیرون کرده آن را غرس نمودی * ^۹ پیش روی آن را وسعت دادی پس ریشهٔٔ خود را نیکو زده زمین را پر ساخت * ^۱۰ کوهها بسایهاش پوشانیده شد و سروهای آزاد خدا بشاخههایش * ^۱۱ شاخههای خود را تا بدریا پهن کرد و فرعهای خویش را تا بنهر * ^۱۲ پس چرا دیوارهایش را شکستهای که هر راهگذری آن را میچیند * ^۱۳ گرازهای جنگل آن را ویران میکنند و وحوش صحرا آن را میچرند * ^۱۴ ای خدای لشکرها رجوع کرده از آسمان نظر کن و ببین و از این مَوْ تفقد نما * ^۱۵ و از این نهالی که دست راست تو غرس کرده است و از آن پسری که برای خویشتن قوی ساختهای * ^۱۶ مثل هیزم در آتش سوخته شده و از عتاب روی تو تباه گردیدهاند * ^۱۷ دست تو بر مرد دست راست تو باشد و بر پسر آدم که او را برای خویشتن قوی ساختهای * ^۱۸ و ما از تو رو نخواهیم تافت ما را حیات بده تا نام تو را بخوانیم *

^۱۹ ای یهوه خدای لشکرها ما را بازآور و روی خود را روشن ساز تا نجات یابیم *

باب هشتاد و یکم

^۱ [برای سالار مغنیان برجتّیت مزمور آساف] ترنّم نمایید برای خدائی که قوّت ماست برای خدای یعقوب آواز شادمانی دهید * ^۲ سرود را بلند کنید و دف را بیاورید و بربط دلنواز را با رباب * ^۳ کَرِنّا را بنوازید در اوّل ماه در ماه تمام و در روز عید ما * ^۴ زیرا که این فریضهای است در اسرائیل و حکمی ازخدای یعقوب * ^۵ این را شهادتی در یوسف تعیین فرمود چون بر زمین مصر بیرون رفت جائی که لغتی را که نفهمیده بودم شنیدم * ^۶ دوشِ او را از بار سنگین آزاد ساختم و دستهای او از سبد رها شد * ^۷ در تنگی استدعا نمودی و تو را خلاصی دادم در سِترِ رعد تو را اجابت کردم و تو را نزد آب مَریبَه امتحان نمودم سلاه * ^۸ ای قوم من بشنو و تو را تأکید میکنم و ای اسرائیل اگر بمن گوش دهی * ^۹ در میان تو خدای غیر نباشد و نزدِ خدای بیگانه سجده منما * ^۱۰ من یَهُوَه خدای تو هستم که تو را از زمین مصر برآوردم دهان خود را نیکو باز کن و آن را پر خواهم ساخت * ^۱۱ لیکن قوم من سخن مرا نشنیدند و اسرائیل مرا ابا نمودند * ^۱۲ پس ایشان را بسختیِ دلشان ترک کردم که بمشورتهای خود سلوک نمایند * ^۱۳ ای کاش که قوم من بمن گوش میگرفتند و اسرائیل در طریقهای من سالک میبودند * ^۱۴ آنگاه دشمنان ایشان را بزودی بزیر میانداختم و دست خود را برخصمان ایشان برمیگردانیدم * ^۱۵ آنانی که از خداوند نفرت دارند بدو گردن مینهادند امّا زمان ایشان باقی میبود تا ابدالآباد * ^۱۶ ایشان را بنیکوترین گندم میپرورد و تو را بعسل از صخره سیر میکردم *

باب هشتاد و دوم

^۱ [مزمور آساف] خدا در جماعت خدا ایستاده است در میان خدایان داوری میکند * ^۲ تا بکی ببیانصافی داوری خواهید کرد و شریران راطرفداری خواهید نمود سِلاه * ^۳ فقیران و یتیمان را دادرسی بکنید مظلومان و مسکینان را انصاف دهید * ^۴ مظلومان و فقیران را برهانید و ایشان را از دست شریران خلاصی دهید * ^۵ نمیدانند و نمیفهمند و در تاریکی راه میروند و جمیع اساس زمین متزلزل میباشد * ^۶ من گفتم که شما خدایانید و جمیع شما فرزندان حضرت اعلی * ^۷ لیکن مثل آدمیان خواهید مرد و چون یکی از سروران خواهید افتاد * ^۸ ای خدا برخیز و جهان را داوری فرما زیرا که تو تمامیِ امّتها را متصرف خواهی شد *

باب هشتاد و سوم

^۱ [سرود و مزمور آساف] ای خدا تو را خاموشی نباشد ای خدا ساکت مباش و میارام * ^۲ زیرا اینک دشمنانت شورش میکنند و آنانی که از تو نفرت دارند سر خود را برافراشتهاند * ^۳ بر قوم تو مکاید میاندیشند وبر پناهآوردگان تو مشورت میکنند * ^۴ و میگویند بیایید ایشان را هلاک کنیم تا قومی نباشند و نام اسرائیل دیگر مذکور نشود * ^۵ زیرا بیک دل با هم مشورت میکنند و بر ضد تو عهد بستهاند * ^۶ خیمههای اَدُوم و اسماعیلیان و موآب و هاجریان * ^۷ جَبال و عَمّون و عَمالیق و فَلَسْطین با ساکنان صور * ^۸ آشور نیز با ایشان متفق شدند و بازویی برای بنیلوط گردیدند سلاه * ^۹ بدیشان عمل نما چنانکه بمدیان کردی چنانکه بسیسرا و یابین در وادی قیشون * ^۱۰ که در عَینْدوُر هلاک شدند و سرگین برای زمین گردیدند * ^۱۱ سرورانِ ایشان را مثل غُراب و ذِئب گردان و جمیع امرای ایشان را مثل ذَبَحْ و صَلْمُنّاع * ^۱۲ که میگفتند مساکن خدا را برای خویشتن تصرف نماییم * ^۱۳ ای خدای من ایشان را چون غبارِ گردباد بساز و مانند کاه پیش روی باد * ^۱۴ مثل آتشی که جنگل را میسوزاند و مثل شعلهای که کوهها را مشتعل میسازد * ^۱۵ همچنان ایشان را بتند باد خود بران و بطوفان خویش ایشان را آشفته گردان * ^۱۶ رویهای ایشان را بذلت پر کن تا نام تو را ای خداوند بطلبند * ^۱۷ خجل و پریشان بشوند تا ابدالآباد و شرمنده و هلاک گردند *

^۱۸ و بدانند تو که اسمت یهوه میباشد بتنها بر تمامیِ زمین متعال هستی *

باب هشتاد و چهارم

^۱ [برای سالار مغنیان برجتّیت مزمور بنیقورح] ای یَهُوَه صبایوت چه دلپذیر است مسکنهای تو * ^۲ جان من مشتاق بلکه کاهیده شده است برای صحنهای خداوند دلم و جسدم برای خدای حی صیحه میزند * ^۳ گنجشک نیز برای خود خانهای پیدا کرده است و پرستوک برای خویشتن آشیانهای تا بچههای خود را در آن بگذارد در مذبحهای تو ای یهوه صبایوت که پادشاه من و خدای من هستی * ^۴ خوشابحال آنانی که در خانهٔ تو ساکنند که تو را دائماً تسبیح میخوانند سِلاه * ^۵ خوشابحال مردمانی که قوّت ایشان در تو است و طریقهای تو در دلهای ایشان * ^۶ چون از وادیِ بکا عبور میکنند آن را چشمه میسازند و بارانْ آن را بهبرکات میپوشاند * ^۷ از قوّت تا قوّت میخرامند و هر یک از ایشان در صهیون نزد خدا حاضر میشوند * ^۸ ای یهوه خدای لشکرها دعای مرا بشنو ای خدای یعقوب گوش خود را فراگیر سلاه * ^۹ ای خدائی که سپر ما هستی ببین و بروی مسیح خود نظر انداز * ^۱۰ زیرا یک روز در صحنهای تو بهتر است از هزار ایستادن بر آستانهٔ خانهٔ خدای خود را بیشتر میپسندم از ساکن شدن در خیمههای اشرار * ^۱۱ زیرا که یهوه خدا آفتاب و سپر است خداوند فیض و جلال خواهد داد و هیچ چیز نیکو را منع نخواهد کرد از آنانی که براستی سالک باشند * ^۱۲ ای یهوه صبایوت خوشابحال کسی که بر تو توکّل دارد *

باب هشتاد و پنجم

^۱ [برای سالار مغنیان مزمور بنیقورح] ای خداوند از زمین خود راضی شدهای اسیریِ یعقوب را باز آوردهای * ^۲ عصیان قوم خود را عفو کردهای تمامیِ گناهان ایشان را پوشانیدهای سلاه * ^۳ تمامیِ غضب خود را برداشته و از حدت خشم خویش رجوع کردهای * ^۴ ای خدای نجات ما ما را برگردان و غیظ خود را از ما بردار * ^۵ آیا تا بابد با ما غضبناک خواهی بود و خشم خویش را نسلاً بعد نسل طول خواهی داد * ^۶ آیا برگشته ما را حیات نخواهی داد تا قوم تو در تو شادی نمایند * ^۷ ای خداوند رحمت خود را بر ما ظاهر کن و نجات خویش را بما عطا فرما * ^۸ آنچه خدا یهوهمیگوید خواهم شنید زیرا بقوم خود و بمقدّسان خویش بسلامتی خواهد گفت تا بسوی جهالت برنگردند * ^۹ یقیناً نجات او بترسندگان او نزدیک است تا جلال در زمین ما ساکن شود * ^۱۰ رحمت و راستی با هم ملاقات کردهاند عدالت و سلامتی یکدیگر را بوسیدهاند * ^۱۱ راستی از زمین خواهد رویید و عدالت از آسمان خواهد نگریست * ^۱۲ خداوند نیز چیزهای نیکو را خواهد بخشید و زمین ما محصول خود را خواهد داد * ^۱۳ عدالت پیش روی او خواهد خرامید و آثار خود را طریقی خواهد ساخت *

باب هشتاد و ششم

^۱ [دعای داود] ای خداوند گوش خود را فراگرفته مرا مستجاب فرما زیرا مسکین و نیازمند هستم * ^۲ جان مرا نگاه دار زیرا من متقّی هستم ای خدای من بندهٔٔ خود را که بر تو توکّل دارد نجات بده * ^۳ ای خداوند بر من کرم فرما زیرا که تمامیِ روز تو را میخوانم * ^۴ جان بندهٔٔ خود را شادمان گردان زیرا ای خداوند جان خود را نزد تو برمیدارم * ^۵ زیرا تو ای خداوند نیکو و غفار هستی و بسیار رحیم برای آنانی که تو را میخوانند * ^۶ ای خداوند دعای مرا اجابت فرما و بآواز تضّرع من توجه نما * ^۷ در روز تنگی خود تو را خواهم خواند زیرا که مرا مستجاب خواهی فرمود * ^۸ ای خداوند در میان خدایان مثل تو نیست و کاری مثل کارهای تو نی * ^۹ ای خداوند همهٔ امّتهائی که آفریدهای آمده بحضور تو سجده خواهند کرد و نام تو را تمجید خواهند نمود * ^۱۰ زیرا که تو بزرگ هستی و کارهای عجیب میکنی تو تنها خدا هستی * ^۱۱ ای خداوند طریق خود را بمن بیاموز تا در راستی تو سالک شوم دل مرا واحد ساز تا از نام تو ترسان باشم * ^۱۲ ای خداوند خدای من تو را بتمامی دِل حمد خواهم گفت و نام تو را تمجید خواهم کرد تا ابدالآباد * ^۱۳ زیرا که رحمت تو بمن عظیم است و جان مرا از هاویهٔ اسفل رهانیدهای * ^۱۴ ای خدا متکبّران بر من برخاستهاند و گروهی از ظالمان قصد جان من دارند و تو را در مد نظر خود نمیآورند * ^۱۵ و تو ای خداوند خدای رحیم و کریم هستی دیر غضب و پُر از رحمت و راستی * ^۱۶ بسوی من التفات کن و بر من کرم فرما قوّت خود را ببندهات بده و پسر کنیز خود را نجاتبخش * ^۱۷ علامت خوبی را بمن بنما تا آنانی که از من نفرت دارند آن را دیده خجل شوند زیرا که تو ای خداوند مرا اعانت کرده و تسلّی دادهای *

باب هشتاد و هفتم

^۱ [مزمور و سرود بنیقورح] اساس او در کوههای مقدّس است * ^۲ 2 خداوند دروازههای صهیون را دوست میدارد بیشتر از جمیع مسکنهای یعقوب * ^۳ سخنهای مجید دربارهٔٔ تو گفته میشود ای شهر خدا سِلاه * ^۴ رَهَبْ و بابل را از شناسندگان خود ذکر خواهم کرد اینک فلسطین و صور و حبش این در آنجا متولد شده است * ^۵ و دربارهٔٔ صهیون گفته خواهد شد که این و آن در آن متولد شدهاند و خود حضرت اعلی آن را استوارخواهد نمود * ^۶ خداوند چون امّتها را مینویسد ثبت خواهد کرد که این در آنجا متولد شده است سِلاه * ^۷ مغنیان و رقصکنندگان نیز جمیع چشمههای من در تو است *

باب هشتاد و هشتم

^۱ [سرود و مزمور بنیقورح برای سالار مغنیان بر مَحْلَتْ لَعَّنوتْ قصیدهٔ هیمانِ اَزْراحی] ای یَهُوَه خدای نجات من شب و روز نزد تو فریاد کردهام * ^۲ دعای من بحضور تو برسد بنالهٔ من گوش خود را فراگیر * ^۳ زیرا که جان من از بلایا پر شده است و زندگانیام بقبر نزدیک گردیده * ^۴ از فروروندگان بهاویه شمرده شدهام و مثل مرد بیقوّت گشتهام * ^۵ در میان مردگان منفرد شده مثل کُشتگان که در قبر خوابیدهاند که ایشان را دیگر بیاد نخواهی آورد و از دست تو منقطع شدهاند * ^۶ مرا در هاویهٔ اسفل گذاشتهای در ظلمت در ژرفیها * ^۷ خشم تو بر من سنگین شده است و بهمهٔ امواج خود مرا مبتلا ساختهای سِلاه * ^۸ آشنایانم را از من دور کرده و مرا مکروه ایشان گردانیدهای محبوس شده بیرون نمیتوانم آمد * ^۹ چشمانم از مذلت کاهیده شد ای خداوند نزد تو فریاد کردهام تمامیِ روز دستهای خود را بتو دراز کردهام * ^۱۰ آیا برای مردگان کاری عجیب خواهی کرد مگر مردگان برخاسته تو را حمد خواهند گفت سلاه * ^۱۱ آیا رحمت تو در قبر مذکور خواهد شد و امانت تو در هلاکت * ^۱۲ آیا کار عجیب تو در ظلمت اعلام میشود و عدالت تو در زمین فراموشی * ^۱۳ و امّا من نزد تو ای خداوند فریاد برآوردهام و بامدادان دعای من در پیش تومیآید * ^۱۴ ای خداوند چرا جان مرا ترک کرده و روی خود را از من پنهان نمودهای * ^۱۵ من مستمند و از طفولیت مشرف بر موت شدهام ترسهای تو را متحّمل شده متحیر گردیدهام * ^۱۶ حدّت خشم تو بر من گذشته است و خوفهای تو مرا هلاک ساخته * ^۱۷ مثل آب دور مرا گرفته است تمامیِ روز و مرا از هر سو احاطه نموده * ^۱۸ یاران و دوستان را از من دور کردهای و آشنایانم را در تاریکی *

باب هشتاد و نهم

^۱ [قصیدهٔ ایتانِ ازراحی] رحمتهای خداوند را تا بابد خواهم سرایید امانت تو را بدهان خود نسلاً بعد نسل اعلام خواهم کرد * ^۲ زیرا گفتم رحمت بنا خواهد شد تا ابدالآباد و امانت خویش را در افلاک پایدار خواهی ساخت * ^۳ با برگزیدهٔ خود عهد بستهام برای بندهٔ خویش داود قسم خوردهام * ^۴ که ذریّت تو را پایدار خواهم ساخت تا ابدالآباد و تخت تو را نسلاً بعد نسل بنا خواهم نمود سلاه * ^۵ و آسمانها کارهای عجیب تو را ای خداوند تمجید خواهند کرد و امانت تو را در جماعت مقدّسان * ^۶ زیرا کیست در آسمانها که با خداوند برابری تواند کرد و از فرزندان زورآوران کِه را با خداوند تشبیه توان نمود * ^۷ خدا بینهایت مهیب است در جماعت مقدّسان و ترسناک است بر آنانی که گرداگرد او هستند * ^۸ ای یهوه خدای لشکرها کیست ای یاه قدیر مانند تو و امانت توتو را احاطه میکند * ^۹ بر تکبر دریا تو مسلط هستی چون امواجش بلند میشود آنها را ساکن میگردانی * ^۱۰ رهب را مثل کشته شده خرد شکستهای ببازوی زورآور خویش دشمنانت را پراکنده نمودهای * ^۱۱ آسمان از آن تو است و زمین نیز از آن تو ربع مسکون و پری آن را تو بنیاد نهادهای * ^۱۲ شمال و جنوب را تو آفریدهای تابور و حرمون بنام تو شادی میکنند * ^۱۳ بازوی تو با قوّت است دست تو زورآور است و دست راست تو متعال * ^۱۴ عدالت و انصاف اساس تخت تو است رحمت و راستی پیش روی تو میخرامند * ^۱۵ خوشابحال قومی که آواز شادمانی را میدانند در نور روی تو ای خداوند خواهند خرامید * ^۱۶ در نام تو شادمان خواهند شد تمامیِ روز و در عدالت تو سرافراشته خواهند گردید * ^۱۷ زیرا که فخر قوّت ایشان تو هستی و برضامندیِ تو شاخ ما مرتفع خواهد شد * ^۱۸ زیرا که سپر ما از آن خداوند است و پادشاه ما از آن قدوس اسرائیل * ^۱۹ آنگاه در عالم رؤیا بمقدّس خود خطاب کرده گفتی که نصرت را بر مردی زورآور نهادم و برگزیدهای از قوم را ممتاز کردم * ^۲۰ بندهٔ خود داود را یافتم و او را بروغن مقدّس خود مسح کردم * ^۲۱ که دست من با او استوار خواهد شد بازوی من نیز او را قوی خواهد گردانید * ^۲۲ دشمنی بر او ستم نخواهد کرد و هیچ پسر ظلم بدو اذیت نخواهد رسانید * ^۲۳ و خصمان او را پیش روی وی خواهم گرفت و آنانی را که از او نفرت دارند مبتلا خواهم گردانید * ^۲۴ و امانت ورحمت من با وی خواهد بود و در نام من شاخ او مرتفع خواهد شد * ^۲۵ دست او را بر دریا مستولی خواهم ساخت و دست راست او را بر نهرها * ^۲۶ او مرا خواهد خواند که تو پدر من هستی خدای من و صخرهٔ نجات من * ^۲۷ من نیز او را نخستزاده خود خواهم ساخت بلندتر از پادشاهان جهان * ^۲۸ رحمت خویش را برای وی نگاه خواهم داشت تا ابدالآباد و عهد من با او استوار خواهد بود * ^۲۹ و ذریّت وی را باقی خواهم داشت تا ابدالآباد و تخت او را مثل روزهای آسمان * ^۳۰ اگر فرزندانش شریعت مرا ترک کنند و در احکام من سلوک ننمایند * ^۳۱ اگر فرایض مرا بشکنند و اوامر مرا نگاه ندارند * ^۳۲ آنگاه معصیت ایشان را بعصا تأدیب خواهم نمود و گناه ایشان را بتازیانهها * ^۳۳ لیکن رحمت خود را از او برنخواهم داشت و امانت خویش را باطل نخواهم ساخت * ^۳۴ عهد خود را نخواهم شکست و آنچه را از دهانم صادر شد تغییر نخواهم داد * ^۳۵ یک چیز را بقدوسیت خود قسم خوردم و بداود هرگز دروغ نخواهم گفت * ^۳۶ که ذریّت او باقی خواهد بود تا ابدالآباد و تخت او بحضور من مثل آفتاب * ^۳۷ مثل ماه ثابت خواهد بود تا ابدالآباد و مثل شاهد امین در آسمان سلاه * ^۳۸ لیکن تو ترک کردهای و دور انداختهای و با مسیح خود غضبناک شدهای * ^۳۹ عهد بندهٔ خود را باطل ساختهای و تاج او را بر زمین انداخته بیعصمت کردهای * ^۴۰ جمیع حصارهایش را شکسته و قلعههای او را خراب نمودهای * ^۴۱ همهٔ راه گذران او را تاراج میکنند و او نزد همسایگانخود عار گردیده است * ^۴۲ دست راست خصمان او را برافراشته و همهٔ دشمنانش را مسرور ساختهای * ^۴۳ دم شمشیر او را نیز برگردانیدهای و او را در جنگ پایدار نساختهای * ^۴۴ جلال او را باطل ساخته و تخت او را بزمین انداختهای * ^۴۵ ایام شبابش را کوتاه کرده و او را بخجالت پوشانیدهای سلاه * ^۴۶ تا بکی ای خداوند خود را تا بابد پنهان خواهی کرد و غضب تو مثل آتش افروخته خواهد شد * ^۴۷ به یاد آور که ایام حیاتم چه کم است چرا تمامیِ بنیآدم را برای بطالت آفریدهای * ^۴۸ کدام آدمی زنده است که موت را نخواهد دید و جان خویش را از دست قبر خلاص خواهد ساخت سلاه * ^۴۹ ای خداوند رحمتهای قدیم تو کجاست که برای داود بامانت خود قسم خوردی * ^۵۰ ای خداوند ملامت بندهٔ خود را بیاد آور که آن را از قومهای بسیار در سینه خود متحمل میباشم * ^۵۱ که دشمنان تو ای خداوند ملامت کردهاند یعنی آثار مسیح تو را ملامت نمودهاند * ^۵۲ خداوند متبارک باد تا ابدالآباد آمین و آمین *

باب نودم

^۱ [دعای موسی مرد خدا] ای خداوند مسکن ما تو بودهای در جمیع نسلها * ^۲ قبل از آنکه کوهها بوجود آید و زمین و ربع مسکون را بیافرینی از ازل تا بابد تو خدا هستی * ^۳ انسان را بغباربرمیگردانی و میگویی ای بنیآدم رجوع نمایید * ^۴ زیرا که هزار سال در نظر تو مثل دیروز است که گذشته باشد و مثل پاسی از شب * ^۵ مثل سیلاب ایشان را رُفتْهای و مثل خواب شدهاند بامدادان مثل گیاهی که میروید * ^۶ بامدادان میشکُفَدْ و میروید شامگاهان بریده و پژمرده میشود * ^۷ زیرا که در غضب تو کاهیده میشویم و در خشم تو پریشان میگردیم * ^۸ چونکه گناهان ما را در نظر خود گذاردهای و خفایای ما را در نور روی خویش * ^۹ زیرا که تمام روزهای ما در خشم تو سپری شد و سالهای خود را مثل خیالی بسر بردهایم * ^۱۰ ایّام عمر ما هفتاد سال است و اگر از بُنیه هشتاد سال باشد لیکن فخر آنها محنت و بطالت است زیرا بزودی تمام شده پرواز میکنیم * ^۱۱ کیست که شدت خشم تو را میداند و غضب تو را چنانکه از تو میباید ترسید * ^۱۲ ما را تعلیم ده تا ایام خود را بشماریم تا دل خردمندی را حاصل نماییم * ^۱۳ رجوع کن ای خداوند تا بکی و بر بندگان خود شفقت فرما * ^۱۴ صبحگاهان ما را از رحمت خود سیر کن تا تمامیِ عمر خود ترنم و شادی نماییم * ^۱۵ ما را شادمان گردان بعوض ایّامی که ما را مبتلا ساختی و سالهائی که بدی را دیدهایم * ^۱۶ اعمال تو بر بندگانت ظاهر بشود و کبریائی تو بر فرزندان ایشان * ^۱۷ جمال خداوند خدای ما بر ما باد و عمل دستهای ما را بر ما استوار ساز عمل دستهای ما را استوار گردان *

باب نود و یکم

^۱ آنکه در ستر حضرت اعلی نشستهاست زیر سایهٔ قادرمطلق ساکن خواهد بود * ^۲ دربارهٔ خداوند میگویم که او ملجا و قلعه من است و خدای من که بر او توکّل دارم * ^۳ زیرا که او تو را از دام صیاد خواهد رهانید و از وبای خبیث * ^۴ به پرهای خود تو را خواهد پوشانید و زیر بالهایش پناه خواهی گرفت راستیِ او تو را مِجَّن و سپر خواهد بود * ^۵ از خوفی در شب نخواهی ترسید و نه از تیری که در روز میپرد * ^۶ و نه از وبائی که در تاریکی میخرامد و نه از طاعونی که وقت ظهر فساد میکند * ^۷ هزار نفر بجانب تو خواهند افتاد و دههزار بدست راست تو لیکن نزد تو نخواهد رسید * ^۸ فقط بچشمان خود خواهی نگریست و پاداش شریران را خواهی دید * ^۹ زیرا گفتی تو ای خداوند ملجای من هستی و حضرت اعلی را مأوای خویش گردانیدهای * ^۱۰ هیچ بدی بر تو واقع نخواهد شد و بلائی نزد خیمهٔ تو نخواهد رسید * ^۱۱ زیرا که فرشتگان خود را دربارهٔٔ تو امر خواهد فرمود تا در تمامیِ راههایت تو را حفظ نمایند * ^۱۲ تو را بر دستهای خود برخواهند داشت مبادا پای خود را بسنگ بزنی * ^۱۳ بر شیر و افعی پای خواهی نهاد شیربچه و اژدها را پایمال خواهی کرد * ^۱۴ چونکه بمن رغبت دارد او را خواهم رهانید و چونکه باسم من عارف است او را سرافراز خواهم ساخت * ^۱۵ چون مرا خواند او را اجابت خواهم کرد من در تنگی با او خواهم بود واو را نجات داده مُعَزَّز خواهم ساخت * ^۱۶ به طول ایام او را سیر میگردانم و نجات خویش را بدو نشان خواهم داد *

باب نود و دوم

^۱ [مزمور و سرود برای روز سَبَّت] خداوند را حمد گفتن نیکو است و بنام تو تسبیح خواندن ای حضرت اعلیٰ * ^۲ بامدادان رحمت تو را اعلام نمودن و در هر شب امانت تو را * ^۳ بر ذات ده اوتار و بر رباب و بنغمه هجایون و بربط * ^۴ زیرا که ای خداوند مرا بکارهای خودت شادمان ساختهای بهسبب اعمال دستهای تو ترنم خواهم نمود * ^۵ ای خداوند اعمال تو چه عظیم است و فکرهای تو بینهایت عمیق * ^۶ مرد وحشی این را نمیداند و جاهل در این تأمل نمیکند * ^۷ وقتی که شریران مثل علف میرویند و جمیع بدکاران میشکفند برای این است که تا بابد هلاک گردند * ^۸ لیکن تو ای خداوند بر اعلیٰ علیین هستی تا ابدالآباد * ^۹ زیرا اینک دشمنان تو ای خداوند هان دشمنان تو هلاک خواهند شد و جمیع بدکاران پراکنده خواهند شد * ^۱۰ و امّا شاخ مرا مثل شاخ گاو وحشی بلند کردهای و بروغن تازه مسح شدهام * ^۱۱ و چشم من بر دشمنانم خواهد نگریست و گوشهای من از شریرانی که با من مقاومت میکنند خواهد شنید * ^۱۲ عادل مثل درخت خرما خواهد شکفت و مثل سرو آزاد در لبنان نمو خواهد کرد * ^۱۳ آنانی که در خانهٔ خداوند غرس شدهاند در صحنهای خدای ما خواهند شکفت * ^۱۴ در وقت پیری نیز میوه خواهند آورد و تر و تازه و سبز خواهند بود * ^۱۵ تا اعلام کنند که خداوند راست است اوصخره من است و در وی هیچ بیانصافی نیست *

باب نود و سوم

^۱ خداوند سلطنت را گرفته و خود را بهجلال آراسته است خداوند خود را آراسته و کمر خود را بقوّت بسته است ربع مسکون نیز پایدار گردیده است و جنبش نخواهد خورد * ^۲ تخت تو از ازل پایدار شده است و تو از قدیم هستی * ^۳ ای خداوند سیلابها برافراشتهاند سیلابها آواز خود را برافراشتهاند سیلابها خروش خود را برافراشتهاند * ^۴ فوق آواز آبهای بسیار فوق امواج زورآور دریا خداوند در اعلی اعلیین زورآورتر است * ^۵ شهادات تو بینهایت امین است ای خداوند قدوسیّتْ خانهٔ تو را میزیبد تا ابدالآباد *

باب نود و چهارم

^۱ ای یَهُوَه خدای ذوالانتقام ای خدای ذوالانتقام تجلّی فرما * ^۲ ای داور جهان متعال شو و بر متکبّران مکافات برسان * ^۳ ای خداوند تا بکی شریران تا بکی شریران فخر خواهند نمود * ^۴ حرفها میزنند و سخنان ستمآمیز میگویند جمیع بدکاران لاف میزنند * ^۵ ای خداوند قوم تو را میشکنند و میراث تو را ذلیل میسازند * ^۶ بیوه زنان و غریبان را میکشند و یتیمان را بقتل میرسانند * ^۷ و میگویند یاه نمیبیند و خدای یعقوب ملاحظه نمینماید * ^۸ ای احمقان قوم بفهمید و ای ابلهان کی تعقل خواهید نمود * ^۹ او که گوش را غرس نمود آیا نمیشنود او که چشم را ساخت آیا نمیبیند * ^۱۰ او که امّتها را تأدیب میکند آیاتوبیخ نخواهد نمود او که معرفت را بانسان میآموزد * ^۱۱ خداوند فکرهای انسان را میداند که محض بطالت است * ^۱۲ ای یاه خوشابحال شخصی که او را تأدیب مینمائی و از شریعت خود او را تعلیم میدهی * ^۱۳ تا او را از روزهای بلا راحت بخشی مادامی که حفره برای شریران کنده شود * ^۱۴ زیرا خداوند قوم خود را رد نخواهد کرد و میراث خویش را ترک نخواهد نمود * ^۱۵ زیرا که داوری بانصاف رجوع خواهد کرد و همهٔ راست دلان پیروی آن را خواهند نمود * ^۱۶ کیست که برای من با شریران مقاومت خواهد کرد و کیست که با بدکاران مقابله خواهد نمود * ^۱۷ اگر خداوند مددکار من نمیبود جان من بزودی در خاموشی ساکن میشد * ^۱۸ چون گفتم که پای من میلغزد پس رحمت تو ای خداوند مرا تأیید نمود * ^۱۹ در کثرت اندیشههای دل من تسلیهای تو جانم را آسایش بخشید * ^۲۰ آیا کرسی شرارت با تو رفاقت تواند نمود که فساد را بقانون اختراع میکند * ^۲۱ بر جان مرد صَدیق با هم جمع میشوند و بر خون بیگناه فتوا میدهند * ^۲۲ لیکن خداوند برای من قلعه بلند است و خدایم صخره ملجای من است * ^۲۳ و گناه ایشان را بر ایشان راجع خواهد کرد و ایشان را در شرارت ایشان فانی خواهد ساخت یَهوه خدای ما ایشان را فانی خواهد نمود *

باب نود و پنجم

^۱ بیایید خداوند را بسراییم و صخره نجات خود را آواز شادمانی دهیم * ^۲ به حضور او با حمد نزدیک بشویم و با مزامیر او را آواز شادمانی دهیم * ^۳ زیرا که یهوه خدای بزرگ است * ^۴ و پادشاه عظیم بر جمیع خدایان نشیبهای زمین در دست وی است و فرازهای کوهها از آن او * ^۵ دریا از آن اوست او آن را بساخت و دستهای وی خشکی را مصور نمود * ^۶ بیایید عبادت و سجده نماییم و بحضور آفریننده خود خداوند زانو زنیم * ^۷ زیرا که او خدای ما است و ما قوم مرتع و گلهٔ دست او میباشیم امروز کاش آواز او را میشنیدید * ^۸ دل خود را سخت مسازید مثل مریبا مانند یوم مسّا در صحرا * ^۹ چون اجداد شما مرا آزمودند و تجربه کردند و اعمال مرا دیدند * ^۱۰ چهل سال از آن قوم محزون بودم و گفتم قوم گمراه دل هستند که طُرُق مرا نشناختند * ^۱۱ پس در غضب خود قسم خوردم که بآرامیِ من داخل نخواهند شد *

باب نود و ششم

^۱ زمین خداوند را بسرایید * ^۲ خداوند را بسرایید و نام او را متبارک خوانید روز بروز نجات او را اعلام نمایید * ^۳ در میان امّتها جلال او را ذکر کنید و کارهای عجیب او را در جمیع قومها * ^۴ زیرا خداوند عظیم است و بینهایت حمید و او مهیب است بر جمیع خدایان * ^۵ زیراجمیع خدایانِ امّتها بتهایند لیکن یهوه آسمانها را آفرید * ^۶ مجد و جلال بحضور وی است و قوّت و جمال در قدس وی * ^۷ ای قبایل قوم ها خداوند را توصیف نمایید خداوند را بجلال و قوّت توصیف نمایید * ^۸ خداوند را بجلال اسم او توصیف نمایید هدیه بیاورید و بصحنهای او بیایید * ^۹ خداوند را در زینت قدوسیّت بپرستید ای تمامی زمین از حضور وی بلرزید * ^۱۰ در میان امّتها گویید خداوند سلطنت گرفته است ربع مسکون نیز پایدار شد و جنبش نخواهد خورد قومها را بانصاف داوری خواهد نمود * ^۱۱ آسمان شادی کند و زمین مسرور گردد دریا و پری آن غرش نماید * ^۱۲ صحرا و هر چه در آن است بوجد آید آنگاه تمام درختان جنگل ترنم خواهند نمود * ^۱۳ به حضور خداوند زیرا که میآید زیرا که برای داوری جهان میآید ربع مسکون را بانصاف داوری خواهد کرد و قومها را بامانت خود *

باب نود و هفتم

^۱ خداوند سلطنت گرفته است پس زمینشادی کند و جزیرههای بسیار مسرور گردند * ^۲ ابرها و ظلمتِ غلیظ گرداگرد اوست عدل و انصاف قاعده تخت اوست * ^۳ آتش پیش روی وی میرود و دشمنانِ او را باطرافش میسوزاند * ^۴ برقهایش ربع مسکون را روشن میسازد زمین این را بدید و بلرزید * ^۵ کوهها از حضور خداوند مثل موم گداخته میشود از حضور خداوند تمامی جهان * ^۶ آسمانها عدالتاو را اعلام میکنند و جمیع قومها جلال او را میبینند * ^۷ همهٔ پرستندگان بتهای تراشیده خجل میشوند که ببتها فخر مینمایند ای جمیع خدایان او را بپرستید * ^۸ صهیون شنید و شادمان شد و دختران یهودا مسرور گردیدند ای خداوند بهسبب داوریهای تو * ^۹ زیرا که تو ای خداوند بر تمامی روی زمین متعال هستی بر جمیع خدایان بسیار اعلیٰ هستی * ^۱۰ ای شما که خداوند را دوست میدارید از بدی نفرت کنید او حافظ جانهای مقدّسان خود است ایشان را از دست شریران میرهاند * ^۱۱ نور برای عادلان کاشته شده است و شادمانی برای راستدلان * ^۱۲ ای عادلان در خداوند شادمان باشید و ذکر قدّوسیّت او را حمد بگویید *

باب نود و هشتم

^۱ [مزمور] برای خداوند سرود تازه بسرایید زیرا کارهای عجیب کرده است دست راست و بازوی قدّوس او او را مظّفر ساخته است * ^۲ خداوند نجات خود را اعلام نموده و عدالتش را بنظر امّتها مکشوف کرده است * ^۳ رحمت و امانت خود را با خاندان اسرائیل بیاد آورد همهٔ اقصای زمین نجات خدای ما را دیدهاند * ^۴ ای تمامی زمین خداوند را آواز شادمانی دهید بانگ زنید و ترنّم نمایید و بسرایید * ^۵ خداوند را با بربط بسرایید با بربط و با آواز نغمات * ^۶ با کَرِنّاها و آواز سرنا بحضور یهوهپادشاه آواز شادمانی دهید * ^۷ دریا و پری آن بخروشد ربع مسکون و ساکنان آن * ^۸ نهرها دستک بزنند و کوهها با هم ترنّم نمایند * ^۹ به حضور خداوند زیرا بداوری جهان میآید ربع مسکون را بانصاف داوری خواهد کرد و قومها را براستی *

باب نود و نهم

^۱ خداوند سلطنت گرفته است پس قومها بلرزند بر کروبییّن جلوس میفرماید زمین متزلزل گردد * ^۲ خداوند در صیهون عظیم است و او بر جمیع قومها متعال است * ^۳ اسم عظیم و مهیب تو را حمد بگویند که او قدّوس است * ^۴ و قّوت پادشاه انصاف را دوست میدارد تو راستی را پایدار کرده و انصاف و عدالت را در یعقوب بعمل آوردهای * ^۵ یهوه خدای ما را تکریم نمایید و نزد قدمگاه او عبادت کنید که او قدّوس است * ^۶ موسی و هارون از کاهنانش و سموئیل از خوانندگان نام او یهوه را خواندند و او ایشان را اجابت فرمود * ^۷ در ستون ابر بدیشان سخن گفت شهادات او و فریضهای را که بدیشان داد نگاه داشتند * ^۸ ای یهوه خدای ما تو ایشان را اجابت فرمودی ایشان را خدای غفور بودی امّا از اعمال ایشان انتقام کشیدی * ^۹ یهوه خدای ما را متعال بخوانید و نزد کوه مقدّس او عبادت کنید زیرا یهوه خدای ما قّدوس است *

باب صدم

^۱ ای تمامی روی زمین خداوند را آواز شادمانی دهید * ^۲ خداوند را با شادی عبادت نمایید و بحضور او با ترنّم بیایید * ^۳ بدانید که یهوه خداست او ما را آفرید ما قوم او هستیم و گوسفندان مرتع او * ^۴ به دروازههای او با حمد بیایید و بصحنهای او با تسبیح او را حمد گویید و نام او را متبارک خوانید *

^۵ زیرا که خداوند نیکوست و رحمت او ابدی و امانت وی تا ابدالآباد *

باب صد و یکم

^۱ [مزمور داود] رحمت و انصاف را خواهم سراییدنزد تو ای خداوند تسبیح خواهم خواند * ^۲ در طریق کامل بخردمندی رفتار خواهم نمود نزد من کی خواهی آمد در خانهٔ خود با دل سلیم سالک خواهم شد * ^۳ چیزی بد را پیش نظر خود نخواهم گذاشت کار کج روان را مکروه میدارم بمن نخواهد چسبید * ^۴ دل کج از من دور خواهد شد شخص شریر را نخواهم شناخت * ^۵ کسی را که در خُفیَه بهمسایهٔ خود غیبت گوید هلاک خواهم کرد کسی را که چشم بلند و دل متکبر دارد تحّمل نخواهم کرد * ^۶ چشمانم بر امنای زمین است تا با من ساکن شوند کسی که بطریق کامل سالک باشد خادم من خواهد بود * ^۷ حیله گر در خانهٔ من ساکن نخواهد شد دروغگو پیش نظر من نخواهد ماند * ^۸ همهٔ شریران زمین را صبحگاهان هلاک خواهم کرد تا جمیع بدکاران را از شهر خداوند منقطع سازم *

باب صد و دوم

^۱ [دعای مسکین وقتیکه پریشان حال شده ناله خود را بحضور یهوّه میریزد] ای خداوند دعای مرا بشنو و فریاد من نزد تو برسد * ^۲ در روز تنگیام روی خود را از من مپوشان گوش خود را بمن فراگیر و روزی که بخوانم مرا بزودی اجابت فرما * ^۳ زیرا روزهایم مثل دود تلف شد و استخوانهایم مثل هیزم سوخته گردید * ^۴ دل من مثل گیاه زده شده و خشک گردیده است زیرا خوردن غذای خود را فراموش میکنم * ^۵ بهسبب آواز ناله خود استخوانهایم بگوشت من چسبیده است * ^۶ مانند مرغ سقّای صحرا شده و مثل بوم خرابهها گردیدهام * ^۷ پاسبانی میکنم و مثل گنجشک بر پشتبام منفرد گشتهام * ^۸ تمامی روز دشمنانم مرا سرزنش میکنند و آنانی که بر من دیوانه شدهاند مرا لعنت مینمایند * ^۹ زیرا خاکستر را مثل نان خوردهام و مشروب خود را با اشک آمیختهام * ^۱۰ بهسبب غضب و خشم تو زیرا که مرا برافراشته و بزیر افکندهای * ^۱۱ روزهایم مثل سایه زوال پذیر گردیده و من مثل گیاه پژمرده شدهام * ^۱۲ لیکن تو ای خداوند جلوس فرمودهای تا ابدالآباد و ذکر تو تا جمیع نسلهاست * ^۱۳ تو برخاسته بر صهیون ترحم خواهی نمود زیرا وقتی است که بر او رأفت کنی و زمان معّین رسیدهاست * ^۱۴ چونکه بندگان تو در سنگهای وی رغبت دارند و بر خاک او شفقت مینمایند * ^۱۵ پس امّتها از نام خداوند خواهند ترسید و جمیع پادشاهان جهان از کبریائی تو * ^۱۶ زیرا خداوند صهیون را بنا نموده و در جلال خود ظهور فرموده است * ^۱۷ به دعای مسکینان توجه نموده و دعای ایشان را خوار نشمرده است * ^۱۸ این برای نسل آینده نوشته میشود تا قومی که آفریده خواهند شد خداوند را تسبیح بخوانند * ^۱۹ زیرا که از بلندی قدس خود نگریسته خداوند از آسمان بر زمین نظر افکنده است * ^۲۰ تا ناله اسیران را بشنود و آنانی را که بموت سپرده شدهاند آزاد نماید * ^۲۱ تا نام خداوند را در صیهون ذکر نمایند و تسبیح او را در اورشلیم * ^۲۲ هنگامیکه قومها با هم جمع شوند و ممالک نیز تا خداوند را عبادت نمایند * ^۲۳ توانائی مرا در راه ناتوان ساخت و روزهای مرا کوتاه گردانید * ^۲۴ گفتم ای خدای من مرا در نصف روزهایم برمدار سالهای تو تا جمیع نسلها است * ^۲۵ از قدیم بنیاد زمین را نهادی و آسمانها عمل دستهای تو است * ^۲۶ آنها فانی میشوند لیکن تو باقی هستی و جمیع آنها مثل جامه مندرس خواهند شد و مثل ردا آنها را تبدیل خواهی کرد و مبدّل خواهند شد * ^۲۷ لیکن تو همان هستی و سالهای تو تمام نخواهد گردید * ^۲۸ فرزندان بندگانت باقی خواهند ماند و ذرّیت ایشان در حضور تو پایدار خواهند بود *

باب صد و سوم

^۱ [مزمور داود] ای جان من خداوند را متبارک بخوان و هرچه در درون من است نام قدّوس او را متبارک خواند * ^۲ ای جان من خداوند را متبارک بخوان و جمیع احسانهای او را فراموش مکن * ^۳ که تمام گناهانت را میآمرزد و همهٔ مرضهای تو را شفا میبخشد * ^۴ که حیات تو را از هاویه فدیه میدهد و تاج رحمت و رأفت را بر سر تو مینهد * ^۵ که جان تو را بچیزهای نیکو سیر میکند تا جوانی تو مثل عقاب تازه شود * ^۶ خداوند عدالت را بجا میآورد و انصاف را برای جمیع مظلومان * ^۷ طریقهای خویش را بموسی تعلیم داد و عملهای خود را ببنی اسرائیل * ^۸ خداوند رحمان و کریم است دیر غضب و بسیار رحیم * ^۹ تا بابد محاکمه نخواهد نمود و خشم را همیشه نگاه نخواهد داشت * ^۱۰ با ما موافق گناهان ما عمل ننموده و بما بحسب خطایای ما جزا نداده است * ^۱۱ زیرا آنقدر که آسمان از زمین بلندتر است بهمان قدر رحمت او بر ترسندگانش عظیم است * ^۱۲ به اندازهای که مشرق از مغرب دور است بهمان اندازه گناهان ما را از ما دور کرده است * ^۱۳ چنانکه پدر بر فرزندان خود رئوف است همچنان خداوند بر ترسندگان خود رأفت مینماید * ^۱۴ زیرا جبلّت ما را میداند و یاد میدارد که ما خاک هستیم * ^۱۵ و امّا انسان ایّام او مثل گیاه است مثل گل صحرا همچنان میشکفد * ^۱۶ زیرا که باد بر آن میوزد و نابود میگردد و مکانش دیگر آن را نمیشناسد * ^۱۷ لیکن رحمت خداوند بر ترسندگانش از ازل تا ابدالآباد است و عدالت او بر فرزندانِ فرزندان * ^۱۸ بر آنانی که عهد او را حفظ میکنند و فرایض او را یاد میدارند تا آنها را بجا آورند * ^۱۹ خداوند تخت خود را بر آسمانها استوار نموده و سلطنت او بر همهٔ مسلّط است * ^۲۰ خداوند را متبارک خوانید ای فرشتگان او که در قوّت زورآورید و کلام او را بجا میآورید و آواز کلام او را گوش میگیرید * ^۲۱ ای جمیع لشکرهای او خداوند را متبارک خوانید و ای خادمان او که ارادهٔ او را بجا میآورید * ^۲۲ ای همهٔ کارهای خداوند او را متبارک خوانید در همهٔ مکانهای سلطنت او ای جان من خداوند را متبارک بخوان *

باب صد و چهارم

^۱ ای جان من خداوند را متبارکبخوان ای یهوه خدای من تو بینهایت عظیم هستی بعزّت و جلال ملبّس هستی * ^۲ خویشتن را بنور مثل ردا پوشانیدهای آسمانها را مثل پرده پهن ساختهای * ^۳ آن که غرفات خود را بر آبها بنا کرده است و ابرها را مرکب خود نموده و بر بالهای باد میخرامد * ^۴ فرشتگان خود را بادها میگرداند و خادمان خود را آتش مشتعل * ^۵ که زمین را بر اساسش استوار کرده تا جنبش نخورد تا ابدالآباد * ^۶ آن را بلجّهها مثل ردا پوشانیدهای که آبها بر کوهها ایستادهاند * ^۷ از عتاب تو میگریزند از آواز رعد تو پراکنده میشوند * ^۸ به فراز کوهها برمیآیند و بهمواریها فرود میآیند بمکانی که برای آنهامهیّا ساختهای * ^۹ حدی برای آنها قرار دادهای که از آن نگذرند و برنگردند تا زمین را بپوشانند * ^۱۰ که چشمهها را در وادیها جاری میسازد تا در میان کوهها روان بشوند * ^۱۱ تمام حیوانات صحرا را سیراب میسازند تا گورخران تشنگی خود را فرو نشانند * ^۱۲ بر آنها مرغان هوا ساکن میشوند و از میان شاخهها آواز خود را میدهند * ^۱۳ او از غرفات خود کوهها را سیراب میکند و از ثمرات اعمال تو زمین سیر میشود * ^۱۴ نباتات را برای بهایم میرویاند و سبزهها را برای خدمت انسان و نان را از زمین بیرون میآورد * ^۱۵ و شراب را که دل انسان را شادمان میکند و چهره او را بروغن شاداب میسازد و دل انسان را بنان قوی میگرداند * ^۱۶ درختان خداوند شادابند یعنی سروهای آزاد لبنان که غرس کرده است * ^۱۷ که در آنها مرغان آشیانهای خود را میگیرند و امّا صنوبر خانهٔ لقلق میباشد * ^۱۸ کوههای بلند برای بزهای کوهی و صخرهها برای یربوع ملجاء است * ^۱۹ ماه را برای موسمها ساخت و آفتاب مغرب خود را میداند * ^۲۰ تاریکی میسازی و شب میشود که در آن همهٔ حیوانات جنگلی راه میروند * ^۲۱ شیر بچگان برای شکار خود غرّش میکنند و خوراک خویش را از خدا میجویند * ^۲۲ چون آفتاب طلوع میکند جمع میشوند و در بیشههای خود میخوابند * ^۲۳ انسان برای عمل خود بیرون میآید و بجهت شغل خویش تا شامگاه * ^۲۴ ای خداوند اعمال تو چه بسیار است جمیع آنها را بحکمت کردهای زمین از دولت تو پر است * ^۲۵ و آن دریای بزرگ و وسیعالاطراف نیز که در آن حشرات از حدّ شماره زیادهاند و حیوانات خرد و بزرگ * ^۲۶ و در آن کشتیها راه میروند و آن لویاتان که بجهت بازی کردن در آن آفریدهای * ^۲۷ جمیع اینها از تو انتظار میکشند تا خوراک آنها را در وقتش برسانی * ^۲۸ آنچه را که بآنها میدهی فرا میگیرند دست خود را باز میکنی پس از چیزهای نیکو سیر میشوند * ^۲۹ روی خود را میپوشانی پس مضطرب میگردند روح آنها را قبض میکنی پس میمیرند و بخاک خود برمیگردند * ^۳۰ چون روح خود را میفرستی آفریده میشوند و روی زمین را تازه میگردانی * ^۳۱ جلال خداوند تا ابدالآباد است خداوند از اعمال خود راضی خواهد بود * ^۳۲ که بزمین نگاه میکند و آن میلرزد کوهها را لمس میکند پس آتشفشان میشوند * ^۳۳ خداوند را خواهم سرایید تا زنده میباشم برای خدای خود تسبیح خواهم خواند تا وجود دارم * ^۳۴ تفکّر من او را لذیذ بشود و من در خداوند شادمان خواهم بود * ^۳۵ گناهکاران از زمین نابود گردند و شریران دیگر یافت نشوند ای جان من خداوند را متبارک بخوان هلّلویاه *

باب صد و پنجم

^۱ یهوه را حمد گویید و نام او را بخوانید اعمال او را در میان قومها اعلام نمایید * ^۲ او را بسرایید برای او تسبیح بخوانید در تمام کارهای عجیب او تفکر نمایید * ^۳ در نام قدّوس او فخر کنید دل طالبان خداوند شادمان باشد * ^۴ خداوند و قوّت او را بطلبیدروی او را پیوسته طالب باشید * ^۵ کارهای عجیب را که او کرده است بیاد آورید آیات او و داوریهای دهان او را * ^۶ ای ذریّت بندهٔ او ابراهیم ای فرزندان یعقوب برگزیده او * ^۷ یهوه خدای ماست داوریهای او در تمامی جهان است * ^۸ عهد خود را یاد میدارد تا ابدالآباد و کلامی را که بر هزاران پشت فرموده است * ^۹ آن عهدی را که با ابراهیم بسته و قسمی را که برای اسحاق خورده است * ^۱۰ و آن را برای یعقوب فریضهای استوار ساخت و برای اسرائیل عهد جاودانی * ^۱۱ و گفت که زمین کنعان را بتو خواهم داد تا حصّه میراث شما شود * ^۱۲ هنگامی که عددی معدود بودند قلیلالعدد و غربا در آنجا * ^۱۳ و از امّتی تا امّتی سرگردان میبودند و از یک مملکت تا قوم دیگر * ^۱۴ او نگذاشت که کسی بر ایشان ظلم کند بلکه پادشاهان را بخاطر ایشان توبیخ نمود * ^۱۵ که بر مسیحان من دست مگذارید و انبیای مرا ضرر مرسانید * ^۱۶ پس قحطی را بر آن زمین خواند و تمامی قوام نان را شکست * ^۱۷ و مردی پیش روی ایشان فرستاد یعنی یوسف را که او را بغلامی فروختند * ^۱۸ پایهای وی را بزنجیرها خستند و جان او در آهن بسته شد * ^۱۹ تا وقتی که سخن او واقع شد و کلام خداوند او را امتحان نمود * ^۲۰ آنگاه پادشاه فرستاده بندهای او را گشاد و سلطان قومها او را آزاد ساخت * ^۲۱ او را بر خانهٔخود حاکم قرار داد و مختار بر تمام مایملک خویش * ^۲۲ تا بارادهٔ خود سروران او را بند نماید و مشایخ او را حکمت آموزد * ^۲۳ پس اسرائیل بمصر درآمدند و یعقوب در زمین حام غربت پذیرفت * ^۲۴ و او قوم خود را بغایت بارور گردانید و ایشان را از دشمنان ایشان قویتر ساخت * ^۲۵ لیکن دل ایشان را برگردانید تا بر قوم او کینه ورزند و بر بندگان وی حیله نمایند * ^۲۶ بندهٔ خود موسی را فرستاد و هارون را که برگزیده بود * ^۲۷ کلمات و آیات او را در میان ایشان اقامه کردند و عجایب او را در زمین حام * ^۲۸ ظلمت را فرستاد که تاریک گردید پس بکلام او مخالفت نورزیدند * ^۲۹ آبهای ایشان را بخون مبدل ساخت و ماهیان ایشان را میرانید * ^۳۰ زمین ایشان غوکها را بازدحام پیدا نمود حتّی در حرمهای پادشاهان ایشان * ^۳۱ او گفت و انواع مگسها پدید آمد و پشهها در همهٔ حدود ایشان * ^۳۲ تگرگ را بعوض باران بارانید و آتش مشتعل را در زمین ایشان * ^۳۳ موها و انجیرهای ایشان را زد و درختان محّال ایشان را بشکست * ^۳۴ او گفت و ملخ پدید آمد و کرمها از حّد شماره افزون * ^۳۵ و هر سهم را در زمین ایشان بخوردند و میوههای زمین ایشان را خوردند * ^۳۶ و جمیع نخستزادگان را در زمین ایشان زد اوایل تمامی قوّت ایشان را * ^۳۷ و ایشان را با طلا و نقره بیرون آورد که در اسباط ایشان یکی ضعیف نبود * ^۳۸ مصریان از بیرون رفتن ایشان شاد بودند زیرا که خوف ایشان بر آنها مستولی گردیده بود * ^۳۹ ابری برای پوشش گسترانید و آتشی که شامگاه روشنائی دهد * ^۴۰ سؤال کردند پس سَلْوی برای ایشان فرستاد و ایشان را از نان آسمان سیر گردانید * ^۴۱ صخره را بشکافت و آب جاری شد در جایهای خشک مثل نهر روان گردید * ^۴۲ زیرا کلام مقدّس خود را بیاد آورد و بندهٔ خویش ابراهیم را * ^۴۳ و قوم خود را با شادمانی بیرون آورد و برگزیدگان خویش را با ترنّم * ^۴۴ و زمینهای امّتها را بدیشان داد و زحمت قومها را وارث شدند * ^۴۵ تا آنکه فرایض او را نگاه دارند و شریعت او را حفظ نمایند هللویاه *

باب صد و ششم

^۱ هللویاه خداوند را حمد بگویید زیرا که او نیکو است و رحمت او تا ابدالآباد * ^۲ کیست که اعمال عظیم خداوند را بگوید و همهٔ تسبیحات او را بشنواند * ^۳ خوشابحال آنانیکه انصاف را نگاه دارند و آن که عدالت را در همهٔ وقت بعمل آورد * ^۴ ای خداوند مرا یاد کن برضامندییی که با قوم خود میداری و بنجات خود از من تفقّد نما * ^۵ تا سعادت برگزیدگان تو را ببینم و بشادمانی قوم تو مسرور شوم و با میراث تو فخر نمایم * ^۶ با پدران خود گناه نمودهایم و عصیان ورزیده شرارت کردهایم * ^۷ پدران ما کارهای عجیب تو را در مصر نفهمیدند و کثرت رحمت تو را بیاد نیاوردند بلکه نزد دریا یعنی بحر قلزم فتنه انگیختند * ^۸ لیکن بخاطر اسم خود ایشان را نجات داد تا توانائی خود را اعلان نماید * ^۹ و بحر قُلْزُم را عتاب کرد که خشک گردید پس ایشان را در لجّهها مثل بیابان رهبری فرمود * ^۱۰ و ایشان را از دست دشمن نجات داد و از دست خصم رهائی بخشید * ^۱۱ و آب دشمنان ایشان را پوشانید که یکی از ایشان باقی نماند * ^۱۲ آنگاه بکلام او ایمان آوردند و حمد او را سراییدند * ^۱۳ لیکن اعمال او را بزودی فراموش کردند و مشورت او را انتظار نکشیدند * ^۱۴ بلکه شهوتپرستی نمودند در بادیه و خدا را امتحان کردند در هامون * ^۱۵ و مسألت ایشان را بدیشان داد لیکن لاغری در جانهای ایشان فرستاد * ^۱۶ پس بموسی در اردو حسد بردند و بهارون مقدّس یهوّه * ^۱۷ و زمین شکافته شده داتان را فرو برد و جماعت ابیرام را پوشانید * ^۱۸ و آتش در جماعت ایشان افروخته شده شعلهٔ آتش شریران را سوزانید * ^۱۹ گوسالهای در حوریب ساختند و بتی ریخته شده را پرستش نمودند * ^۲۰ و جلال خود را تبدیل نمودند بمثال گاوی که علف میخورد * ^۲۱ و خدای نجات دهنده خود را فراموش کردند که کارهای عظیم در مصر کرده بود * ^۲۲ و اعمال عجیبه را در زمین حام و کارهای ترسناک را در بحر قلزم * ^۲۳ آنگاه گفت که ایشان را هلاک بکند اگر برگزیده اوموسی در شکاف بحضور وی نمیایستاد تا غضب او را از هلاکتِ ایشان برگرداند * ^۲۴ و زمین مرغوب را خوار شمردند و بکلام وی ایمان نیاوردند * ^۲۵ و در خیمههای خود همهمه کردند و قول خداوند را استماع ننمودند * ^۲۶ له'ذا دست خود را برایشان برافراشت که ایشان را در صحرا از پا درآوَرَدْ * ^۲۷ و ذریّت ایشان را در میان امّتها بیندازد و ایشان را در زمینها پراکنده کند * ^۲۸ پس ببعل فغور پیوستند و قربانیهای مردگان را خوردند * ^۲۹ و بکارهای خود خشم او را بهیجان آوردند و وبا بر ایشان سخت آمد * ^۳۰ آنگاه فینحاس بر پا ایستاده داوری نمود و وبا برداشته شد * ^۳۱ و این برای او بعدالت محسوب گردید نسلاً بعد نسل تا ابدالآباد * ^۳۲ و او را نزد آب مریبه غضبناک نمودند حتی موسی را بخاطر ایشان آزاری عارض گردید * ^۳۳ زیرا که روح او را تلخ ساختند تا از لبهای خود ناسزا گفت * ^۳۴ و آن قومها را هلاک نکردند که دربارهٔ ایشان خداوند امر فرموده بود * ^۳۵ بلکه خویشتن را با امّتها آمیختند و کارهای ایشان را آموختند * ^۳۶ و بتهای ایشان را پرستش نمودند تا آنکه برای ایشان دام گردید * ^۳۷ و پسران و دختران خویش را برای دیوها قربانی گذرانیدند * ^۳۸ و خون بیگناه را ریختند یعنی خون پسران و دختران خود را که آن را برای بتهای کنعان ذبح کردند و زمین از خون ملوّث گردید * ^۳۹ و از کارهای خود نجس شدند و در افعال خویش زناکار گردیدند * ^۴۰ له'ذا خشم خداوند بر قوم خود افروخته شد و میراث خویش را مکروه داشت * ^۴۱ و ایشان را بدست امّتها تسلیم نمود تا آنانی که از ایشان نفرت داشتند بر ایشان حکمرانی کردند * ^۴۲ و دشمنان ایشان بر ایشان ظلم نمودند و زیر دست ایشان ذلیل گردیدند * ^۴۳ بارهای بسیار ایشان را خلاصی داد لیکن بمشورتهای خویش براو فتنه کردند و بهسبب گناه خویش خوار گردیدند * ^۴۴ با وجود این بر تنگی ایشان نظر کرد وقتی که فریاد ایشان را شنید * ^۴۵ و بخاطر ایشان عهد خود را بیاد آورد و در کثرت رحمت خویش بازگشت نمود * ^۴۶ و ایشان را حرمت داد در نظر جمیع اسیرکنندگان ایشان * ^۴۷ ای یهوّه خدای ما ما را نجات ده و ما را از میان امّتها جمع کن تا نام قدّوس تو را حمد گوییم و در تسبیح تو فخر نماییم * ^۴۸ یهوّه خدای اسرائیل متبارک باد از ازل تا ابدالآباد و تمامی قوم بگویند آمین هلّلویاه *

باب صد و هفتم

^۱ خداوند را حمد بگویید زیرا که او نیکو است و رحمت او باقی است تا ابدالآباد * ^۲ فدیه شدگان خداوند این را بگویند که ایشان را از دست دشمن فدیه داده است * ^۳ و ایشان را از بُلدان جمع کرده از مشرق و مغرب و از شمال و جنوب * ^۴ در صحرا آواره شدند و دربادیهای بیطریق و شهری برای سکونت نیافتند * ^۵ گرسنه و تشنه نیز شدند و جان ایشان در ایشان مستمند گردید * ^۶ آنگاه در تنگی خود نزد خداوند فریاد برآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهائی بخشید * ^۷ و ایشان را براه مستقیم رهبری نمود تا بشهری مسکون درآمدند * ^۸ پس خداوند را بهسبب رحمتش تشکّر نمایند و بهسبب کارهای عجیب وی با بنیآدم * ^۹ زیرا که جان آرزومند را سیر گردانید و جان گرسنه را از چیزهای نیکو پر ساخت * ^۱۰ آنانی که در تاریکی و سایه موت نشسته بودند که در مذلّت و آهن بسته شده بودند * ^۱۱ زیرا بکلام خدا مخالفت نمودند و بنصیحت حضرت اعلی اهانت کردند * ^۱۲ و او دل ایشان را بمشقّت ذلیل ساخت بلغزیدند و مدد کنندهای نبود * ^۱۳ آنگاه در تنگی خود نزد خداوند فریاد برآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهائی بخشید * ^۱۴ ایشان را از تاریکی و سایه موت بیرون آورد و بندهای ایشان را بگسست * ^۱۵ پس خداوند را بهسبب رحمتش تشکّر نمایند و بهسبب کارهای عجیب او با بنیآدم * ^۱۶ زیرا که دروازههای برنجین را شکسته و بندهای آهنین را پاره کرده است * ^۱۷ احمقان بهسبب طریق شریرانه خود و بهسبب گناهان خویش خود را ذلیل ساختند * ^۱۸ جان ایشان هر قسم خوراک را مکروه داشت و بدروازههای موت نزدیک شدند * ^۱۹ آنگاه در تنگی خود نزد خداوند فریاد برآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهائی بخشید * ^۲۰ کلام خود را فرستاده ایشان را شفا بخشید و ایشان را از هلاکتهای ایشان رهانید * ^۲۱ پس خداوند را بهسبب رحمتش تشکرنمایند و بهسبب کارهای عجیب او با بنیآدم * ^۲۲ و قربانیهای تشکّر را بگذرانند و اعمال وی را بترّنم ذکر کنند * ^۲۳ آنانی که در کشتیها بدریا رفتند و در آبهای کثیر شغل کردند * ^۲۴ اینان کارهای خداوند را دیدند و اعمال عجیب او را در لجّهها * ^۲۵ او گفت پس باد تند را وزانید و امواج آن را برافراشت * ^۲۶ به آسمانها بالا رفتند و بلجّهها فرود شدند و جان ایشان از سختی گداخته گردید * ^۲۷ سرگردان گشته مثل مستان افتان و خیزان شدند و عقل ایشان تماماً حیران گردید * ^۲۸ آنگاه در تنگی خود نزد خداوند فریاد برآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهائی بخشید * ^۲۹ طوفان را بآرامی ساکت ساخت که موجهایش ساکن گردید * ^۳۰ پس مسرور شدند زیرا که آسایش یافتند و ایشان را ببندرِ مرادِ ایشان رسانید * ^۳۱ پس خداوند را بهسبب رحمتش تشکّر نمایند و بهسبب کارهای عجیب او با بنیآدم * ^۳۲ و او را در مجمع قوم متعال بخوانند و در مجلس مشایخ او را تسبیح بگویند * ^۳۳ او نهرها را ببادیه مبدّل کرد و چشمههای آب را بزمین تشنه * ^۳۴ و زمین بارور را نیز بشورهزار بهسبب شرارت ساکنان آن * ^۳۵ بادیه را بدریاچه آب مبدّل کرد و زمین خشک را بچشمههای آب * ^۳۶ و گرسنگان را در آنجا ساکن ساخت تا شهری برای سکونت بنا نمودند * ^۳۷ و مزرعهها کاشتند و تاکستانها غرس نمودند و حاصل غلّه بعمل آوردند * ^۳۸ و ایشان را برکت داد تا بغایت کثیر شدند و بهایم ایشان را نگذارد کم شوند * ^۳۹ و باز کم گشتند و ذلیل شدند از ظلم و شقاوت و حزن * ^۴۰ ذلّت را بر رؤسا میریزد و ایشان را در بادیهای که راه ندارد آواره میسازد * ^۴۱ امّا مسکین را ازمشقّتش برمیافرازد و قبیلهها را مثل گلهها برایش پیدا میکند * ^۴۲ صالحان این را دیده شادمان میشوند و تمامی شرارت دهان خود را خواهد بست * ^۴۳ کیست خردمند تا بدین چیزها تفکّر نماید که ایشان رحمتهای خداوند را خواهند فهمید *

باب صد و هشتم

^۱ [سرود و مزمور داود] ای خدا دل من مستحکم است من خواهم سرایید و ترنّم خواهم نمود و جلال من نیز * ^۲ ای عود و بربط بیدار شوید من نیز در سحرگاه بیدار خواهم شد * ^۳ ای خداوند تو را در میان قومها حمد خواهم گفت و در میان طایفهها تو را خواهم سرایید * ^۴ زیرا که رحمت تو عظیم است فوق آسمانها و راستی تو تا افلاک میرسد * ^۵ ای خدا بر فوق آسمانها متعال باش و جلال تو بر تمامی زمین * ^۶ تا محبوبان تو خلاصی یابند بدست راست خود نجات ده و مرا اجابت فرما * ^۷ خدا در قدّوسیت خود سخن گفته است پس وجد خواهم نمود شکیم را تقسیم میکنم و وادی سکّوت را خواهم پیمود * ^۸ جلعاد از آن من است و منسّی از آن من و افرایم خود سر من و یهودا عصای سلطنت من * ^۹ موآب ظرف شست و شوی من است و بر ادوم نعلین خود را خواهم انداخت و بر فلسطین فخر خواهم نمود * ^۱۰ کیست که مرا بشهر حصین درآورد کیست که مرا بادوم رهبری نماید * ^۱۱ آیا نه تو ای خدا که ما را ترک کردهای و تو ای خدا که بالشکرهای ما بیرون نمیآیی * ^۱۲ ما را بر دشمن امداد فرما زیرا که مدد انسان باطل است *

^۱۳ در خدا با شجاعت کار خواهیم کرد و او دشمنان ما را پایمال خواهد نمود *

باب صد و نهم

^۱ [برای سالار مغنیان مزمور داود] ای خدای تسبیح من خاموش مباش * ^۲ زیرا که دهانِ شرارت و دهانِ فریب را بر من گشودهاند و بزبان دروغ بر من سخن گفتهاند * ^۳ به سخنان کینه مرا احاطه کردهاند و بیسبب با من جنگ نمودهاند * ^۴ به عوض محبّتِ من با من مخالفت میکنند و امّا من دعا * ^۵ و بعوض نیکویی بمن بدی کردهاند و بعوض محبّت عداوت نموده * ^۶ مردی شریر را بر او بگمار و دشمن بدست راست او بایستد * ^۷ هنگامی که در محاکمه بیاید خطا کار بیرون آید و دعای او گناه بشود * ^۸ ایّام عمرش کم شود و منصب او را دیگری ضبط نماید * ^۹ فرزندان او یتیم بشوند و زوجه وی بیوه گردد * ^۱۰ و فرزندان او آواره شده گدائی بکنند و از خرابههای خود قوّت را بجویند * ^۱۱ طلبکار تمامی مایملک او را ضبط نماید و اجنبیان محنت او را تاراج کنند * ^۱۲ کسی نباشد که بر او رحمت کند و بر یتیمانِ وی احدی رأفت ننماید * ^۱۳ ذرّیت وی منقطع گردند و در طبقه بعد نام ایشان محو شود * ^۱۴ عصیان پدرانش نزد خداوند بیاد آورده شود و گناه مادرش محو نگردد * ^۱۵ و آنها در مدّ نظر خداوند دائماً بماند تا یادگاری ایشان را از زمین ببُرَد * ^۱۶ زیرا که رحمت نمودن را بیاد نیاوَرْد بلکه بر فقیر و مسکین جفا کرد و بر شکسته دل تا او را بقتل رساند * ^۱۷ چون که لعنت را دوست میداشت بدو رسیده و چون که برکت را نمیخواست از او دور شده است * ^۱۸ و لعنت را مثل ردای خود در بر گرفت و مثل آب بشکمش درآمد و مثل روغن در استخوانهای وی * ^۱۹ پس مثل جامهای که او را میپوشاند و چون کمربندی که بآن همیشه بسته میشود خواهد بود * ^۲۰ این است اجرت مخالفانم از جانب خداوند و برای آنانی که بر جان من بدی میگویند * ^۲۱ امّا تو ای یهوّه خداوند بخاطر نام خود با من عمل نما چون که رحمت تو نیکوست مرا خلاصی ده * ^۲۲ زیرا که من فقیر و مسکین هستم و دل من در اندرونم مجروح است * ^۲۳ مثل سایهای که در زوال باشد رفتهام و مثل ملخ رانده شدهام * ^۲۴ زانوهایم از روزه داشتن میلرزد و گوشتم از فربهی کاهیده میشود * ^۲۵ و من نزد ایشان عار گردیدهام چون مرا میبینند سر خود را میجنبانند * ^۲۶ ای یهوه خدای من مرا اعانت فرما و بحسب رحمت خود مرا نجات ده * ^۲۷ تا بدانند که این است دست تو و تو ای خداوند این را کردهای * ^۲۸ ایشان لعنت بکنند امّا تو برکت بده ایشان برخیزند و خجل گردند و امّا بندهٔ تو شادمان شود * ^۲۹ جفا کنندگانم برسوائی ملبّس شوند و خجالت خویش را مثل ردا بپوشند * ^۳۰ خداوند را بزبان خود بسیار تشکّر خواهم کرد و او را در جماعت کثیر حمد خواهم گفت * ^۳۱ زیرا که بدست راست مسکین خواهد ایستادتا او را از آنانی که بر جان او فتوا میدهند برهاند *

باب صد و دهم

^۱ [مزمور داود] یهوه بخداوند من گفت بدست راست من بنشین تا دشمنانت را پای انداز تو سازم * ^۲ خداوند عصای قوّت تو را از صهیون خواهد فرستاد در میان دشمنان خود حکمرانی کن * ^۳ قوم تو در روزِ قوّتِ تو هدایای تبرّعی میباشند در زینتهای قدّوسیت شبنمِ جوانیِ تو از رَحِم صحرگاه برای توست * ^۴ خداوند قسم خورده است و پشیمان نخواهد شد که تو کاهن هستی تا ابدالآباد برتبه ملکیصدق * ^۵ خداوند که بدست راست توست در روز غضب خود پادشاهان را شکست خواهد داد * ^۶ در میان امّتها داوری خواهد کرد از لاشها پر خواهد ساخت و سر آنها را در زمین وسیع خواهد کوبید * ^۷ از نهرِ سرِ راه خواهد نوشید بنابراین سر خود را بر خواهد افراشت *

باب صد و یازدهم

^۱ هلّلویاه خداوند را بتمامی دل حمد خواهم گفت در مجلس راستان و در جماعت * ^۲ کارهای خداوند عظیم است و همگانی که بآنها رغبت دارند در آنها تفتیش میکنند * ^۳ کار او جلال و کبریائی است و عدالت وی پایدار تا ابدالآباد * ^۴ یادگاری برای کارهای عجیب خود ساخته است خداوند کریم و رحیم است * ^۵ ترسندگان خود را رزقی نیکوداده است عهد خویش را بیاد خواهد داشت تا ابدالآباد * ^۶ قوّت اعمال خود را برای قوم خود بیان کرده است تا میراث امّتها را بدیشان عطا فرماید * ^۷ کارهای دستهایش راستی و انصاف است و جمیع فرایض وی امین * ^۸ آنها پایدار است تا ابدالآباد در راستی و استقامت کرده شده * ^۹ فدیهای برای قوم خود فرستاد و عهد خویش را تا ابد امر فرمود نام او قدّوس و مهیب است * ^۱۰ ترس خداوند ابتدای حکمت است همهٔ عاملین آنها را خردمندی نیکو است حمد او پایدار است تا ابدالآباد *

باب صد و دوازدهم

^۱ هللویاه خوشابحال کسی که از خداوند میترسد و در وصایای او بسیار رغبت دارد * ^۲ ذرّیتش در زمین زورآور خواهند بود طبقه راستان مبارک خواهند شد * ^۳ توانگری و دولت در خانهٔ او خواهد بود و عدالتش تا بابد پایدار است * ^۴ نور برای راستان در تاریکی طلوع میکند او کریم و رحیم و عادل است * ^۵ فرخنده است شخصی که رئوف و قرض دهنده باشد او کارهای خود را بانصاف استوار میدارد * ^۶ زیرا که تا بابد جنبش نخواهد خورد مرد عادل تا بابد مذکور خواهد بود * ^۷ از خبر بد نخواهد ترسید دل او پایدار است و بر خداوند توکّل دارد * ^۸ دل او استوار است و نخواهد ترسید تا آرزوی خویش را بر دشمنان خود ببیند * ^۹ بذل نموده بفقرا بخشیده است عدالتش تا بابد پایدار است شاخ او با عزّت افراشته خواهد شد * ^۱۰ شریر این را دیده غضبناک خواهد شد دندانهای خود را فشرده گداخته خواهد گشت آرزوی شریران زایل خواهد گردید *

باب صد و سیزدهم

^۱ هلّلویاه ای بندگان خداوند تسبیح بخوانید نام خداوند را تسبیح بخوانید * ^۲ نام خداوند متبارک باد از الآن و تا ابدالآباد * ^۳ از مَطْلَع آفتاب تا مغرب آن نام خداوند تسبیح خوانده شود * ^۴ خداوند بر جمیع امّتها متعال است و جلال وی فوق آسمانها * ^۵ کیست مانند یهوّه خدای ما که بر اعلی علّیین نشسته است * ^۶ و متواضع میشود تا نظر نماید بر آسمانها و بر زمین * ^۷ که مسکین را از خاک برمیدارد و فقیر را از مزبله برمیافرازد * ^۸ تا او را با بزرگان بنشاند یعنی با بزرگان قوم خویش *

^۹ زن نازاد را خانهنشین میسازد و مادر فرحناک فرزندان هلّلویاه *

باب صد و چهاردهم

^۱ وقتيكه اسرائیل از مصر بیرون آمدند و خاندان یعقوب از قوم اجنبی زبان * ^۲ یهودا مَقْدَس او بود و اسرائیل محّل سلطنت وی * ^۳ دریا این را بدید و گریخت و اردن بعقب برگشت * ^۴ کوهها مثل قوچها بجستن درآمدند و تلها مثل برههای گله * ^۵ ای دریا تو را چه شد که گریختی و ای اردن که بعقب برگشتی * ^۶ ای کوهها که مثل قوچها بجستن درآمدید و ای تلها که مثل برههای گله * ^۷ ای زمیناز حضور خداوند متزلزل شو و از حضور خدای یعقوب * ^۸ که صخره را دریاچه آب گردانید و سنگ خارا را چشمه آب *

باب صد و پانزدهم

^۱ ما را نی ای خداوند ما را نی بلکه نام خود را جلال ده بهسبب رحمتت و بهسبب راستی خویش * ^۲ امّتها چرا بگویند که خدای ایشان الآن کجاست * ^۳ امّا خدای ما در آسمانهاست آنچه را که اراده نمود بعمل آورده است * ^۴ بتهای ایشان نقره و طلاست از صنعت دستهای انسان * ^۵ آنها را دهان است و سخن نمیگویند آنها را چشمهاست و نمیبینند * ^۶ آنها را گوشهاست و نمیشنوند آنها را بینی است و نمیبویند * ^۷ دستها دارند و لمس نمیکنند و پایها و راه نمیروند و بگلوی خود تنطّق نمینمایند * ^۸ سازندگان آنها مثل آنها هستند و هر که بر آنها توکّل دارد * ^۹ ای اسرائیل بر خداوند توکّل نما او معاون و سپر ایشان است * ^۱۰ ای خاندانِ هارون بر خداوند توکّل نمایید او معاون و سپر ایشان است * ^۱۱ ای ترسندگانِ خداوند بر خداوند توکّل نمایید او معاون و سپر ایشان است * ^۱۲ خداوند ما را بیاد آورده برکت میدهد خاندان اسرائیل را برکت خواهد داد و خاندان هارون را برکت خواهد داد * ^۱۳ ترسندگان خداوند را برکت خواهد داد چه کوچک و چه بزرگ * ^۱۴ خداوند شما را ترقی خواهد داد شما و فرزندان شما را * ^۱۵ شما مبارک خداوند هستید که آسمان و زمین را آفرید * ^۱۶ آسمانها آسمانهای خداوند است و امّا زمین را ببنیآدم عطا فرمود * ^۱۷ مردگان نیستند که یاه را تسبیح میخوانند و نه آنانی که بخاموشی فرو میروند * ^۱۸ لیکن ما یاه را متبارک خواهیم خواند از الآن و تا ابدالآباد هلّلویاه *

باب صد و شانزدهم

^۱ خداوند را محبّت مینمایم زیرا که آواز من و تضّرع مرا شنیده است * ^۲ زیرا که گوش خود را بمن فرا داشته است پس مدّت حیات خود او را خواهم خواند * ^۳ ریسمانهای موت مرا احاطه کرد و تنگیهای هاویه مرا دریافت تنگی و غم پیدا کردم * ^۴ آنگاه نام خداوند را خواندم آه ای خداوند جان مرا رهائی ده * ^۵ خداوند رئوف و عادل است و خدای ما رحیم است * ^۶ خداوند ساده دلان را محافظت میکند ذلیل بودم و مرا نجات داد * ^۷ ای جان من بآرامی خود برگرد زیرا خداوند بتو احسان نموده است * ^۸ زیرا که جان مرا از موت خلاصی دادی و چشمانم را از اشک و پایهایم را از لغزیدن * ^۹ به حضور خداوند سالک خواهم بود در زمین زندگان * ^۱۰ ایمان آوردم پس سخن گفتم من بسیار مستمند شدم * ^۱۱ در پریشانی خود گفتم که جمیع آدمیان دروغگویند * ^۱۲ خداوند را چه ادا کنم برای همهٔ احسانهائی که بمن نموده است * ^۱۳ پیاله نجات را خواهم گرفت و نام خداوند را خواهم خواند * ^۱۴ نذرهای خود را بخداوند ادا خواهم کرد بحضور تمامی قوم او * ^۱۵ موت مقدّسان خداوند در نظر وی گرانبها است * ^۱۶ آه ای خداوند من بندهٔ تو هستم من بندهٔ تو و پسر کنیز تو هستم بندهای مرا گشودهای * ^۱۷ قربانیهای تشکر نزد تو خواهم گذرانید و نام خداوند را خواهم خواند * ^۱۸ نذرهای خود را بخداوند ادا خواهم کرد بحضور تمامی قوم وی * ^۱۹ در صحنهای خانهٔ خداوند در اندرون تو ای اورشلیم هلّلویاه *

باب صد و هفدهم

^۱ ای جمیع امّتها خداوند را تسبیحبخوانید ای تمامی قبایل او را حمد گویید *

^۲ زیرا که رحمت او بر ما عظیم است و راستی خداوند تا ابدالآباد هلّلویاه *

باب صد و هجدهم

^۱ خداوند را حمد گویید زیرا که نیکوست و رحمت او تا ابدالآباد است * ^۲ اسرائیل بگویند که رحمت او تا ابدالآباد است * ^۳ خاندان هارون بگویند که رحمت او تا ابدالآباد است * ^۴ ترسندگان خداوند بگویند که رحمت او تا ابدالآباد است * ^۵ در تنگی یاه را خواندم یاه مرا اجابت فرموده در جای وسیع آورد * ^۶ خداوند با من است پس نخواهم ترسید انسان بمن چه تواند کرد * ^۷ خداوند برایم از مددکاران من است پس من بر نفرت کنندگان خود آرزوی خویش را خواهم دید * ^۸ به خداوند پناه بردن بهتر است از توکّل نمودن بر آدمیان * ^۹ به خداوند پناه بردن بهتراست از توکّل نمودن بر امیران * ^۱۰ جمیع امّتها مرا احاطه کردند لیکن بنام خداوند ایشان را هلاک خواهم کرد * ^۱۱ مرا احاطه کردند و دور مرا گرفتند لیکن بنام خداوند ایشان را هلاک خواهم کرد * ^۱۲ مثل زنبورها مرا احاطه کردند و مثل آتش خارها خاموش شدند زیرا که بنام خداوند ایشان را هلاک خواهم کرد * ^۱۳ بر من سخت هجوم آوردی تا بیفتم لیکن خداوند مرا اعانت نمود * ^۱۴ خداوند قوّت و سرود من است و نجات من شده است * ^۱۵ آواز ترنّم و نجات در خیمههای عادلان است دست راست خداوند با شجاعت عمل میکند * ^۱۶ دست راست خداوند متعال است دست راست خداوند با شجاعت عمل میکند * ^۱۷ نمیمیرم بلکه زیست خواهم کرد و کارهای یاه را ذکر خواهم نمود * ^۱۸ یاه مرا بشدت تنبیه نموده لیکن مرا بموت نسپرده است * ^۱۹ دروازههای عدالت را برای من بگشایید بآنها داخل شده یاه را حمد خواهم گفت * ^۲۰ دروازه خداوند این است عادلان بدان داخل خواهند شد * ^۲۱ تو را حمد میگویم زیرا که مرا اجابت فرموده و نجات من شدهای * ^۲۲ سنگی را که معماران رد کردند همان سر زاویه شده است * ^۲۳ این از جانب خداوند شده و در نظر ما عجیب است * ^۲۴ این است روزی که خداوند ظاهر کرده است درآن وجد و شادی خواهیم نمود * ^۲۵ آه ای خداوند نجات ببخش آه ای خداوند سعادتعطا فرما * ^۲۶ متبارک باد او که بنام خداوند میآید شما را از خانهٔ خداوند برکت میدهیم * ^۲۷ یهوّه خدائی است که ما را روشن ساخته است ذبیحه را بریسمانها بر شاخهای قربانگاه ببندید * ^۲۸ تو خدای من هستی تو پس تو را حمد میگویم خدای من تو را متعال خواهم خواند * ^۲۹ خداوند را حمد گویید زیرا که نیکوست و رحمت او تا ابدالآباد است *

باب صد و نوزدهم

^۱ [ا] خوشا بحال کاملان طریق که بشریعت خداوند سالکند * ^۲ خوشا بحال آنانی که شهادات او را حفظ میکنند و بتمامیِ دل او را میطلبند * ^۳ کج روی نیز نمیکنند و بطریقهای وی سلوک مینمایند * ^۴ تو وصایای خود را امر فرمودهای تا آنها را تماماً نگاه داریم * ^۵ کاش که راههای من مستحکم شود تا فرایض تو را حفظ کنم * ^۶ آنگاه خجل نخواهم شد چون تمام اوامر تو را در مدّ نظر خود دارم * ^۷ تو را براستی دل حمد خواهم گفت چون داوریهای عدالت تو را آموخته شوم * ^۸ فرایض تو را نگاه میدارم مرا بالکلّیه ترک منما * ^۹ [ب] بچه چیز مرد جوان راه خود را پاک میسازد بنگاه داشتنش موافق کلام تو * ^۱۰ به تمامیِ دل تو را طلبیدم مگذار که از اوامر تو گمراه شوم * ^۱۱ کلام تو را در دل خود مخفی داشتم که مبادا بتو گناه ورزم * ^۱۲ ای خداوند تو متبارک هستی فرایض خود را بمن بیاموز * ^۱۳ به لبهای خود بیان کردم تمامیِ داوریهای دهان تو را * ^۱۴ در طریق شهادات تو شادمانم * ^۱۵ چنانکه در هر قسم توانگری در وصایای تو تفکّر میکنم و بطریقهای تو نگران خواهم بود * ^۱۶ از فرایض تو لذّت میبرم پس کلام تو را فراموش نخواهم کرد * ^۱۷ [ج] ببندهٔ خود احسان بنما تا زنده شوم و کلام تو را حفظ نمایم * ^۱۸ چشمان مرا بگشا تا از شریعت تو چیزهای عجیب بینم * ^۱۹ من در زمین غریب هستم اوامر خود را از من مخفی مدار * ^۲۰ جان من شکسته میشود از اشتیاق داوریهای تو در هر وقت * ^۲۱ متکبران ملعون را توبیخ نمودی که از اوامر تو گمراه میشوند * ^۲۲ ننگ و رسوائی را از من بگردان زیرا که شهادات تو را حفظ کردهام * ^۲۳ سروران نیز نشسته بضدّ من سخن گفتند لیکن بندهٔ تو در فرایض تو تفکّر میکند * ^۲۴ شهادات تو نیز ابتهاج من و مشورت دهندگان من بودهاند * ^۲۵ [د] جان من بخاک چسبیده است مرا موافق کلام خود زنده ساز * ^۲۶ راههای خود را ذکر کردم و مرا اجابت نمودی پس فرایض خویش را بمن بیاموز * ^۲۷ طریق وصایای خود را بمن بفهمان و در کارهای عجیب تو تفکّر خواهم نمود * ^۲۸ جان من از حزن گداخته میشود مرا موافق کلام خود برپا بدار * ^۲۹ راه دروغ را از من دور کن و شریعت خود را بمن عنایت فرما * ^۳۰ طریق راستی را اختیار کردم و داوریهای تو را پیش خود گذاشتم * ^۳۱ به شهادات تو چسبیدم ای خداوند مرا خجل مساز * ^۳۲ در طریق اوامر تو دوان خواهم رفت وقتی که دل مرا وسعت دادی * ^۳۳ [ه] ای خداوند طریق فرایض خود را بمن بیاموز پس آنها را تا بآخر نگاه خواهم داشت * ^۳۴ مرا فهم بده و شریعت تو را نگاه خواهم داشت و آن را بتمامی دل خود حفظ خواهم نمود * ^۳۵ مرا در سبیل اوامر خود سالک گردان زیرا که در آن رغبت دارم * ^۳۶ دل مرا بشهادات خود مایل گردان و نه بسوی طمع * ^۳۷ چشمانم را از دیدن بطالت برگردان و در طریق خود مرا زنده ساز * ^۳۸ کلام خود را بر بندهٔ خویش استوار کن که بترس تو سپرده شده است * ^۳۹ ننگ مرا که از آن میترسم از من دور کن زیرا که داوریهای تو نیکو است * ^۴۰ هان بوصایای تو اشتیاق دارم بحسب عدالت خود مرا زنده ساز * ^۴۱ [و] ای خداوند رحمهای تو بمن برسد و نجات تو بحسب کلام تو * ^۴۲ تا بتوانم ملامت کنندهٔ خود را جواب دهم زیرا بر کلام تو توکّل دارم * ^۴۳ و کلام راستی را از دهانم بالّکل مگیر زیرا که بداوریهای تو امیدوارم * ^۴۴ و شریعت تو را دائماً نگاه خواهم داشت تا ابدالآباد * ^۴۵ و بآزادی راه خواهم رفت زیرا که وصایای تو را طلبیدهام * ^۴۶ و در شهادات تو بحضور پادشاهان سخن خواهم گفت و خجل نخواهم شد * ^۴۷ و از وصایای تو تلذّذ خواهم یافت که آنها را دوستمیدارم * ^۴۸ و دستهای خود را باوامر تو که دوست میدارم بر خواهم افراشت و در فرایض تو تفکّر خواهم نمود * ^۴۹ [ز] کلام خود را با بندهٔ خویش بیاد آور که مرا بر آن امیدوار گردانیدی * ^۵۰ این در مصیبتم تسلّی من است زیرا قول تو مرا زنده ساخت * ^۵۱ متکبّران مرا بسیار استهزا کردند لیکن از شریعت تو رو نگردانیدم * ^۵۲ ای خداوند داوریهای تو را از قدیم بیاد آوردم و خویشتن را تسلّی دادم * ^۵۳ حدّت خشمْ مرا در گرفته است بهسبب شریرانی که شریعت تو را ترک کردهاند * ^۵۴ فرایض تو سرودهای من گردید در خانهٔ غربت من * ^۵۵ ای خداوند نام تو را در شب بیاد آوردم و شریعت تو را نگاه داشتم * ^۵۶ این بهره من گردید زیرا که وصایای تو را نگاه داشتم * ^۵۷ [ح] خداوند نصیب من است گفتم که کلام تو را نگاه خواهم داشت * ^۵۸ رضامندیِ تو را بتمامیِ دل خود طلبیدم بحسب کلام خود بر من رحم فرما * ^۵۹ در راههای خود تفکّر کردم و پایهای خود را بشهادات تو مایل ساختم * ^۶۰ شتابیدم و درنگ نکردم تا اوامر تو را نگاه دارم * ^۶۱ ریسمانهای شریران مرا احاطه کرد لیکن شریعت تو را فراموش نکردم * ^۶۲ در نصف شب برخاستم تا تو را حمد گویم برای داوریهای عدالت تو * ^۶۳ من همهٔ ترسندگانت را رفیق هستم و آنانی را که وصایای تو را نگاه میدارند * ^۶۴ ای خداوند زمین از رحمت تو پر است فرایض خود را بمن بیاموز * ^۶۵ [ط] با بندهٔ خود احسان نمودی ای خداوند موافق کلام خویش * ^۶۶ خردمندیِ نیکو و معرفت را بمن بیاموز زیرا که باوامر تو ایمان آوردم * ^۶۷ قبل از آنکه مصیبت را ببینم من گمراه شدم لیکن الآن کلام تو را نگاه داشتم * ^۶۸ تو نیکو هستی و نیکویی میکنی فرایض خود را بمن بیاموز * ^۶۹ متکبّران بر من دروغ بستند و امّا من بتمامی دل وصایای تو را نگاه داشتم * ^۷۰ دل ایشان مثل پیه فربه است و امّا من در شریعت تو تلذّذ مییابم * ^۷۱ مرا نیکو است که مصیبت را دیدم تا فرایض تو را بیاموزم * ^۷۲ شریعت دهان تو برای من بهتر است از هزاران طلا و نقره * ^۷۳ دستهای تو مرا ساخته و آفریده است مرا فهیم گردان تا اوامر تو را بیاموزم * ^۷۴ ترسندگان تو چون مرا بینند شادمان گردند زیرا بکلام تو امیدوار هستم * ^۷۵ ای خداوند دانستهام که داوریهای تو عدل است و بر حقّ مرا مصیبت دادهای * ^۷۶ پس رحمت تو برای تسلّی من بشود موافق کلام تو با بندهٔ خویش * ^۷۷ رحمتهای تو بمن برسد تا زنده شوم زیرا که شریعت تو تلذّذ من است * ^۷۸ متکبّران خجل شوند زیرا بدروغ مرا اذیّت رسانیدند و امّا من در وصایای تو تفکّر میکنم * ^۷۹ ترسندگان تو بمن رجوع کنند و آنانی که شهادات تو را میدانند * ^۸۰ دل من در فرایض تو کامل شود تا خجل نشوم * ^۸۱ [ک] جان من برای نجات تو کاهیده میشود لیکن بکلام تو امیدوار هستم * ^۸۲ چشمان منبرای کلام تو تار گردیده است و میگویم کی مرا تسلّی خواهی داد * ^۸۳ زیرا که مثل مشک در دود گردیدهام لیکن فرایض تو را فراموش نکردهام * ^۸۴ چند است روزهای بندهٔ تو و کی بر جفا کنندگانم داوری خواهی نمود * ^۸۵ متکبّران برای من حفرهها زدند زیرا که موافق شریعت تو نیستند * ^۸۶ تمامی اوامر تو امین است بر من ناحق جفا کردند پس مرا امداد فرما * ^۸۷ نزدیک بود که مرا از زمین نابود سازند امّا من وصایای تو را ترک نکردم * ^۸۸ به حسب رحمت خود مرا زنده ساز تا شهادات دهان تو را نگاه دارم * ^۸۹ [ل] ای خداوند کلام تو تا ابدالآباد در آسمانها پایدار است * ^۹۰ امانت تو نسلاً بعد نسل است زمین را آفریدهای و پایدار میماند * ^۹۱ برای داوریهای تو تا امروز ایستادهاند زیرا که همهٔ بندهٔ تو هستند * ^۹۲ اگر شریعت تو تلذّذ من نمیبود هرآینه در مذلّت خود هلاک میشدم * ^۹۳ وصایای تو را تا بابد فراموش نخواهم کرد زیرا بآنها مرا زنده ساختهای * ^۹۴ من از آن تو هستم مرا نجات ده زیرا که وصایای تو را طلبیدم * ^۹۵ شریران برای من انتظار کشیدند تا مرا هلاک کنند لیکن در شهادات تو تأمّل میکنم * ^۹۶ برای هر کمالی انتهائی دیدم لیکن حکم تو بینهایت وسیع است * ^۹۷ [م] شریعت تو را چقدر دوست میدارم تمامی روز تفکّر من است * ^۹۸ اوامر تو مرا از دشمنانم حکیمتر ساخته است زیرا که همیشه نزد من میباشد * ^۹۹ از جمیع معلمان خود فهیمترشدم زیرا که شهادات تو تفکّر من است * ^۱۰۰ از مشایخ خردمندتر شدم زیرا که وصایای تو را نگاه داشتم * ^۱۰۱ پایهای خود را از هر راه بد نگاه داشتم تا آن که کلام تو را حفظ کنم * ^۱۰۲ از داوریهای تو رو برنگردانیدم زیرا که تو مرا تعلیم دادی * ^۱۰۳ کلام تو بمذاق من چه شیرین است و بدهانم از عسل شیرینتر * ^۱۰۴ از وصایای تو فطانت را تحصیل کردم بنابراین هر راه دروغ را مکروه میدارم * ^۱۰۵ [ن] کلام تو برای پایهای من چراغ و برای راههای من نور است * ^۱۰۶ قسم خوردم و آن را وفا خواهم نمود که داوریهای عدالت تو را نگاه خواهم داشت * ^۱۰۷ بسیار ذلیل شدهام ای خداوند موافق کلام خود مرا زنده ساز * ^۱۰۸ ای خداوند هدایای تَبَرُّعی دهان مرا منظور فرما و داوریهای خود را بمن بیاموز * ^۱۰۹ جان من همیشه در کف من است لیکن شریعت تو را فراموش نمیکنم * ^۱۱۰ شریران برای من دام گذاشتهاند امّا از وصایای تو گمراه نشدم * ^۱۱۱ شهادات تو را تا بابد میراث خود ساختهام زیرا که آنها شادمانی دل من است * ^۱۱۲ دل خود را برای بجا آوردن فرایض تو مایل ساختم تا ابدالآباد و تا نهایت * ^۱۱۳ [س] مردمانِ دو رو را مکروه داشتهام لیکن شریعت تو را دوست میدارم * ^۱۱۴ ستر و سپر من تو هستی بکلام تو انتظار میکشم * ^۱۱۵ ای بدکاران از من دور شوید و اوامر خدای خویش را نگاه خواهم داشت * ^۱۱۶ مرا بحسب کلامخود تأیید کن تا زنده شوم و از امید خود خجل نگردم * ^۱۱۷ مرا تقویّت کن تا رستگار گردم و بر فرایض تو دائماً نظر نمایم * ^۱۱۸ همهٔ کسانی را که از فرایض تو گمراه شدهاند حقیر شمردهای زیرا که مکر ایشان دروغ است * ^۱۱۹ جمیع شریران زمین را مثل دُرد هلاک میکنی بنابراین شهادات تو را دوست میدارم * ^۱۲۰ موی بدن من از خوف تو برخاسته است و از داوریهای تو ترسیدم * ^۱۲۱ [ع] داد و عدالت را بجا آوردم مرا بظلمکنندگانم تسلیم منما * ^۱۲۲ برای سعادت بندهٔ خود ضامن شو تا متکبّران بر من ظلم نکنند * ^۱۲۳ چشمانم برای نجات تو تار شده است و برای کلام عدالت تو * ^۱۲۴ با بندهٔ خویش موافق رحمانیّتت عمل نما و فرایض خود را بمن بیاموز * ^۱۲۵ من بندهٔ تو هستم مرا فهیم گردان تا شهادات تو را دانسته باشم * ^۱۲۶ وقت است که خداوند عمل کند زیرا که شریعت تو را باطل نمودهاند * ^۱۲۷ بنابراین اوامر تو را دوست میدارم زیادتر از طلا و زر خالص * ^۱۲۸ بنابراین همهٔ وصایای تو را در هر چیزْ راست میدانم و هر راه دروغ را مکروه میدارم * ^۱۲۹ [ف] شهادات تو عجیب است ازین سبب جان من آنها را نگاه میدارد * ^۱۳۰ کشف کلام تو نور میبخشد و ساده دلان را فهیم میگرداند * ^۱۳۱ دهان خود را نیکو باز کرده نفس زدم زیرا که مشتاق وصایای تو بودم * ^۱۳۲ بر من نظر کن و کَرَم فرما برحسب عادت تو بآنانی که نام تو را دوست میدارند * ^۱۳۳ قدمهای مرا در کلامخودت پایدار ساز تا هیچ بدی بر من تسلط نیابد * ^۱۳۴ مرا از ظلم انسان خلاصی ده تا وصایای تو را نگاه دارم * ^۱۳۵ روی خود را بر بندهٔ خود روشن ساز و فرایض خود را بمن بیاموز * ^۱۳۶ نهرهای آب از چشمانم جاری است زیرا که شریعت تو را نگاه نمیدارند * ^۱۳۷ [ص] ای خداوند تو عادل هستی و داوریهای تو راست است * ^۱۳۸ شهادات خود را براستی امر فرمودی و بامانت الی نهایت * ^۱۳۹ غیرت من مرا هلاک کرده است زیرا که دشمنان من کلام تو را فراموش کردهاند * ^۱۴۰ کلام تو بینهایت مصفّیٰ است و بندهٔ تو آن را دوست میدارد * ^۱۴۱ من کوچک و حقیر هستم امّا وصایای تو را فراموش نکردم * ^۱۴۲ عدالت تو عدل است تا ابدالآباد و شریعت تو راست است * ^۱۴۳ تنگی و ضیق مرا در گرفته است امّا اوامر تو تَلَذُّذ من است * ^۱۴۴ شهادات تو عادل است تا ابدالآباد مرا فهیم گردان تا زنده شوم * ^۱۴۵ [ق] بتمامیِ دل خواندهام ای خداوند مرا جواب ده تا فرایض تو را نگاه دارم * ^۱۴۶ تو را خواندهام پس مرا نجات ده و شهادات تو را نگاه خواهم داشت * ^۱۴۷ بر طلوع فجر سبقت جسته استغاثه کردم و کلام تو را انتظار کشیدم * ^۱۴۸ چشمانم بر پاسهای شب سبقت جست تا در کلام تو تفکّر بنمایم * ^۱۴۹ به حسب رحمت خود آواز مرا بشنو ای خداوند موافق داوریهای خود مرا زنده ساز * ^۱۵۰ آنانی که در پی خباثت میروند نزدیک میآیند و از شریعت تو دورمیباشند * ^۱۵۱ ای خداوند تو نزدیک هستی و جمیع اوامر تو راست است * ^۱۵۲ شهادات تو را از زمان پیش دانستهام که آنها را بنیان کردهای تا ابدالآباد * ^۱۵۳ [ر] بر مذلّت من نظر کن و مرا خلاصی ده زیرا که شریعت تو را فراموش نکردهام * ^۱۵۴ در دعوای من دادرسی فرموده مرا نجات ده و بحسب کلام خویش مرا زنده ساز * ^۱۵۵ نجات از شریران دور است زیرا که فرایض تو را نمیطلبند * ^۱۵۶ ای خداوند رحمتهای تو بسیار است بحسب داوریهای خود مرا زنده ساز * ^۱۵۷ جفاکنندگان و خصمانِ من بسیارند امّا از شهادات تو رو برنگردانیدم * ^۱۵۸ خیانتکاران را دیدم و مکروه داشتم زیرا کلام تو را نگاه نمیدارند * ^۱۵۹ ببین که وصایای تو را دوست میدارم ای خداوند بحسب رحمت خود مرا زنده ساز * ^۱۶۰ جمله کلام تو راستی است و تمامیِ داوریِ عدالت تو تا ابدالآباد است * ^۱۶۱ [ش] سروران بیجهت بر من جفا کردند امّا دل من از کلام تو ترسان است * ^۱۶۲ من در کلام تو شادمان هستم مثل کسی که غنیمت وافر پیدا نموده باشد * ^۱۶۳ از دروغ کراهت و نفرت دارم امّا شریعت تو را دوست میدارم * ^۱۶۴ هر روز تو را هفت مرتبه تسبیح میخوانم برای داوریهای عدالت تو * ^۱۶۵ آنانی را که شریعت تو را دوست میدارند سلامتیِ عظیم است و هیچ چیز باعث لغزش ایشان نخواهد شد * ^۱۶۶ ای خداوند برای نجات تو امیدوار هستم و اوامر تو را بجا میآورم * ^۱۶۷ جان من شهادات تو را نگاه داشته است و آنها را بینهایت دوست میدارم * ^۱۶۸ وصایا و شهادات تو را نگاه داشتهام زیرا که تمام طریقهای من در مدّ نظر تو است * ^۱۶۹ [ت] ای خداوند فریاد من بحضور تو برسد بحسب کلام خود مرا فهیم گردان * ^۱۷۰ مناجات من بحضور تو برسد بحسب کلام خود مرا خلاصی ده * ^۱۷۱ لبهای من حمد تو را جاری کند زیرا فرایض خود را بمن آموختهای * ^۱۷۲ زبان من کلام تو را بسراید زیرا که تمام اوامر تو عدل است * ^۱۷۳ دست تو برای اعانت من بشود زیرا که وصایای تو را برگزیدهام * ^۱۷۴ ای خداوند برای نجات تو مشتاق بودهام و شریعت تو تلذّذ من است * ^۱۷۵ جان من زنده شود تا تو را تسبیح بخواند و داوریهای تو معاون من باشد * ^۱۷۶ مثل گوسفندِ گم شده آواره گشتم بندهٔ خود را طلب نما زیرا که اوامر تو را فراموش نکردم *

باب صد و بیستم

^۱ [سرود درجات] نزد خداوند در تنگی خود فریاد کردم و مرا اجابت فرمود * ^۲ ای خداوند جان مرا خلاصی ده از لب دروغ و از زبان حیلهگر * ^۳ چه چیز بتو داده شود و چه چیز بر تو افزوده گردد ای زبان حیلهگر * ^۴ تیرهای تیز جبّاران با اخگرهای طاق * ^۵ وای بر من که در ماشک مأوا گزیدهام و در خیمههای قیدار ساکن شدهام * ^۶ چه طویل شد سکونت جان من با کسی که سلامتی را دشمن میدارد * ^۷ من از اهل سلامتی هستم لیکن چونسخن میگویم ایشان آماده جنگ میباشند *

باب صد و بیست و یکم

^۱ [سرود درجات] چشمان خود را بسوی کوهها برمیافرازم که از آنجا اعانت من میآید * ^۲ اعانت من از جانب خداوند است که آسمان و زمین را آفرید * ^۳ او نخواهد گذاشت که پای تو لغزش خورد او که حافظ توست نخواهد خوابید * ^۴ اینک او که حافظ اسرائیل است نمیخوابد و بخواب نمیرود * ^۵ خداوند حافظ تو میباشد خداوند بدست راستت سایه تو است * ^۶ آفتاب در روز بتو اذّیت نخواهد رسانید و نه ماهتاب در شب * ^۷ خداوند تو را از هر بدی نگاه میدارد او جان تو را حفظ خواهد کرد * ^۸ خداوند خروج و دخولت را نگاه خواهد داشت از الآن و تا ابدالآباد *

باب صد و بیست و دوم

^۱ [سرود درجات از داود] شادمان میشدم چون بمن میگفتند بخانهٔ خداوند برویم * ^۲ پایهای ما خواهد ایستاد باندرون دروازههای تو ای اورشلیم * ^۳ ای اورشلیم که بنا شدهای مثل شهری که تماماً با هم پیوسته باشد * ^۴ که بدانجا اسباط بالا میروند یعنی اسباط یاه تا شهادت باشد برای اسرائیل و تا نام یهوّه را تسبیح بخوانند * ^۵ زیرا که در آنجا کرسیهای داوری بر پا شده است یعنی کرسیهای خاندان داود * ^۶ 6 برای سلامتی اورشلیم مسألت کنید آنانیکه تو را دوست میدارند خجسته حال خواهند شد * ^۷ سلامتی در بارههای تو باشد و رفاهیّت در قصرهای تو * ^۸ به خاطر برادران و یاران خویش میگویم که سلامتی بر تو باد * ^۹ به خاطرخانهٔ یهوّه خدای ما سعادت تو را خواهم طلبید *

باب صد و بیست و سوم

^۱ [سرود درجات] بسوی تو چشمان خود را برمیافرازم ای که بر آسمانها جلوس فرمودهای * ^۲ اینک مثل چشمان غلامان بسوی آقایان خود و مثل چشمان کنیزی بسوی خاتون خویش همچنان چشمان ما بسوی یهوّه خدای ماست تا بر ما کرم بفرماید * ^۳ ای خداوند بر ما کرم فرما بر ما کرم فرما زیرا چه بسیار از اهانت پر شدهایم * ^۴ چه بسیار جان ما پر شده است از استهزای مُستَریحان و اهانت متکبّران *

باب صد و بیست و چهارم

^۱ [سرود درجات از داود] اگر خداوند با ما نمیبود اسرائیل الآن بگوید * ^۲ اگر خداوند با ما نمیبود وقتیکه آدمیان با ما مقاومت نمودند * ^۳ آنگاه هر آینه ما را زنده فرو میبردند چون خشم ایشان بر ما افروخته بود * ^۴ آنگاه آبها ما را غرق میکرد و نهرها بر جان ما میگذشت * ^۵ آنگاه آبهای پر زور از جان ما میگذشت * ^۶ متبارک باد خداوند که ما را شکار برای دندانهای ایشان نساخت * ^۷ جان ما مثل مرغ از دام صیّادان خلاص شد دام گسسته شد و ما خلاصییافتیم * ^۸ اعانت ما بنام یهوّه است که آسمان و زمین را آفرید *

باب صد و بیست و پنجم

^۱ [سرود درجات] آنانی که بر خداوند توکّل دارندمثل کوه صهیوناند که جنبش نمیخورد و پایدار است تا ابدالآباد * ^۲ کوهها گرداگرد اورشلیم است و خداوند گرداگرد قوم خود از الآن و تا ابدالآباد است * ^۳ زیرا که عصای شریران بر نصیب عادلان قرار نخواهد گرفت مبادا عادلان دست خود را بگناه دراز کنند * ^۴ ای خداوند بصالحان احسان فرما و بآنانی که راست دل میباشند * ^۵ و امّا آنانی که براههای کج خود مایل میباشند خداوند ایشان را با بدکاران رهبری خواهد نمود سلامتی بر اسرائیل باد *

باب صد و بیست و ششم

^۱ [سرود درجات] چون خداوند اسیران صهیون را باز آورد مثل خواب بینندگان شدیم * ^۲ آنگاه دهان ما از خنده پر شد و زبان ما از ترنّم آنگاه در میان امّتها گفتند که خداوند با ایشان کارهای عظیم کرده است * ^۳ خداوند برای ما کارهای عظیم کرده است که از آنها شادمان هستیم * ^۴ ای خداوند اسیران ما را باز آور مثل نهرها در جنوب * ^۵ آنانی که با اشکها میکارند با ترنّم درو خواهند نمود *

^۶ آنکه با گریه بیرون میرود و تخم برای زراعت میبرد هر آینه با ترنّم خواهد برگشت و بافههای خویش را خواهد آورد *

باب صد و بیست و هفتم

^۱ [سرود درجات از سلیمان] اگر خداوند خانه را بنا نکندبنّایانش زحمت بیفایده میکشند اگر خداوند شهر را پاسبانی نکند پاسبانان بیفایده پاسبانی میکنند * ^۲ بیفایده است که شما صبح زود برمیخیزید و شب دیر میخوابید و نان مشقّت را میخورید همچنان محبوبان خویش را خواب میبخشد * ^۳ اینک پسرانْ میراث از جانب خداوند میباشند و ثمرهٔ رَحِم اجرتی از اوست * ^۴ مثل تیرها در دست مرد زور آور همچنان هستند پسران جوانی * ^۵ خوشابحال کسی که ترکش خود را از ایشان پر کرده است خجل نخواهند شد بلکه با دشمنان در دروازه سخن خواهند راند *

باب صد و بیست و هشتم

^۱ [سرود درجات] خوشابحال هر که از خداوند میترسد و بر طریقهای او سالک میباشد * ^۲ عمل دستهای خود را خواهی خورد خوشابحال تو و سعادت با تو خواهد بود * ^۳ زن تو مثل مو بارآور باطراف خانهٔ تو خواهد بود و پسرانت مثل نهالهای زیتون گرداگرد سفرهٔ تو * ^۴ اینک همچنین مبارک خواهد بود کسی که از خداوند میترسد * ^۵ خداوند تو را از صهیون برکت خواهد داد و در تمام ایّام عمرت سعادت اورشلیم را خواهی دید * ^۶ پسرانِ پسران خود را خواهی دید سلامتی بر اسرائیل باد *

باب صد و بیست و نهم

^۱ [سرود درجات] چه بسیار از طفولیّتم مرا اذیّت رسانیدند اسرائیل الآن بگویند * ^۲ چه بسیار از طفولیّتم مرا اذیّت رسانیدند لیکن بر من غالب نیامدند * ^۳ شیار کنندگان بر پشت من شیار کردند و شیارهای خود را دراز نمودند * ^۴ امّا خداوند عادل است و بندهای شریران را گسیخت * ^۵ خجل و برگردانیده شوند همهٔ کسانی که از صهیون نفرت دارند * ^۶ مثل گیاه بر پشتبامها باشند که پیش از آن که آن را بچینند میخشکد * ^۷ که درونده دست خود را از آن پر نمیکند و نه دسته بند آغوش خود را * ^۸ و راهگذران نمیگویند برکت خداوند بر شما باد شما را بنام خداوند مبارک میخوانیم *

باب صد و سی ام

^۱ [سرود درجات] ای خداوند از عمقها نزد تو فریاد برآوردم * ^۲ ای خداوند آواز مرا بشنو و گوشهای تو بآواز تضرّع من ملتفت شود * ^۳ ای یاه اگر گناهان را بنظر آوری کیست ای خداوند که بحضور تو بایستد * ^۴ لیکن مغفرت نزد توست تا از تو بترسند * ^۵ منتظر خداوند هستم جان من منتظر است و بکلام او امیدوارم * ^۶ جان من منتظر خداوند است زیاده از منتظران صبح بلی زیاده از منتظران صبح * ^۷ اسرائیل برای خداوند امیدوار باشند زیرا که رحمت نزد خداوند است و نزد اوست نجات فراوان * ^۸ و او اسرائیل را فدیه خواهد داد از جمیع گناهان وی *

باب صد و سی و یکم

^۱ [سرود درجات از داود] ای خداوند دل من متکبّر نیست و نه چشمانم برافراشته و خویشتن را بکارهای بزرگ مشغول نساختم و نه بکارهائی که از عقل من بعید است * ^۲ بلکه جان خود را آرام و ساکت ساختم مثل بچهای از شیر باز داشته شده نزد مادر خود جانم در من بود مثل بچه از شیر بازداشته شده * ^۳ اسرائیل بر خداوند امیدوار باشند از الآن و تا ابدالآباد *

باب صد و سی و دوم

^۱ [سرود درجات] ای خداوند برای داود بیاد آورهمهٔ مذلّتهای او را * ^۲ چگونه برای خداوند قسم خورد و برای قادر مطلق یعقوب نذر نمود * ^۳ که بخیمهٔٔ خانهٔ خود هرگز داخل نخواهم شد و بر بستر تختخواب خود برنخواهم آمد * ^۴ خواب بچشمان خود نخواهم داد و نه پینکی بمژگان خویش * ^۵ تا مکانی برای خداوند پیدا کنم و مسکنی برای قادر مطلق یعقوب * ^۶ اینک ذکر آن را در افراته شنیدیم و آن را در صحرای یعاریم یافتیم * ^۷ به مسکنهای او داخل شویم و نزد قدمگاه وی پرستش نماییم * ^۸ ای خداوند بآرامگاه خود برخیز و بیا تو و تابوت قوّت تو * ^۹ کاهنانِ تو بعدالت ملبّس شوند و مقّدسانت ترنّم نمایند * ^۱۰ به خاطر بندهٔ خود داود روی مسیح خود را برمگردان * ^۱۱ خداوند برای داود براستی قسم خورد و از آن برنخواهد گشت که از ثمرهٔ صُلب تو بر تخت تو خواهم گذاشت * ^۱۲ اگر پسران تو عهد مرا نگاه دارند و شهاداتم را که بدیشان میآموزم پسران ایشان نیز بر کرسی تو تا بابد خواهند نشست * ^۱۳ زیرا که خداوند صهیون را برگزیده است و آن را برای مسکن خویش مرغوب فرموده * ^۱۴ این است آرامگاه من تا ابدالآباد اینجا ساکن خواهم بود زیرا در این رغبت دارم * ^۱۵ آذوقه آن را هرآینه برکت خواهم داد و فقیرانش را بنان سیر خواهم ساخت * ^۱۶ و کاهنانش را بنجات ملبّس خواهم ساخت و مقدّسانش هرآینه ترنّم خواهند نمود * ^۱۷ در آنجا شاخ داود را خواهم رویانید و چراغی برای مسیح خود آماده خواهم ساخت * ^۱۸ دشمنان او را بخجالت ملبّس خواهم ساخت و تاج او بر وی شکوفه خواهد آورد *

باب صد و سی و سوم

^۱ [سرود درجات از داود] اینک چه خوش و چه دلپسند است که برادران بیکدلی با هم ساکن شوند * ^۲ مثل روغنِ نیکو بر سر است که بریش فرود میآید یعنی بریش هارون که بدامن ردایش فرود میآید * ^۳ و مثل شبنم حرمون است که بر کوههای صهیون فرود میآید زیرا که در آنجا خداوند برکت خود را فرموده است یعنی حیات را تا ابدالآباد *

باب صد و سی و چهارم

^۱ [سرود درجات] هان خداوند را متبارک خوانید ای جمیع بندگان خداوند که شبانگاه در خانهٔ خداوند میایستید * ^۲ دستهای خود را بقدس برافرازید و خداوند را متبارک خوانید *

^۳ خداوند که آسمان و زمین را آفرید تو را از صهیون برکت خواهد داد *

باب صد و سی و پنجم

^۱ هلّلویاه نام خداوند را تسبیح بخوانید ای بندگان خداوند تسبیح بخوانید * ^۲ ای شما که در خانهٔ خداوند میایستید در صحنهای خانهٔ خدای ما * ^۳ هلّلویاه زیرا خداوند نیکو است نام او را بسرایید زیرا که دلپسند است * ^۴ زیرا که خداوند یعقوب را برای خود برگزید و اسرائیل را بجهت ملکِ خاصِّ خویش * ^۵ زیرا میدانم که خداوند بزرگ است و خداوند ما برتر است از جمیع خدایان * ^۶ هر آنچه خداوند خواست آن را کرد در آسمان و در زمین و در دریا و در همهٔ لجّهها * ^۷ ابرها را از اقصای زمین برمیآوَرَد و برقها را برای باران میسازد و بادها را از مخزنهای خویش بیرون میآورد * ^۸ که نخستزادگان مصر را کشت هم از انسان هم از بهایم * ^۹ آیات و معجزات را در وسط تو ای مصر فرستاد بر فرعون و بر جمیع بندگان وی * ^۱۰ که امّتهای بسیار را زد و پادشاهان عظیم را کشت * ^۱۱ سیحون پادشاه اموریان و عوج پادشاه باشان وجمیع ممالک کنعان را * ^۱۲ و زمین ایشان را بمیراث داد یعنی بمیراث قوم خود اسرائیل * ^۱۳ ای خداوند نام توست تا ابدالآباد و ای خداوند یادگاری توست تا جمیع طبقات * ^۱۴ زیرا خداوند قوم خود را داوری خواهد نمود و بر بندگان خویش شفقت خواهد فرمود * ^۱۵ بتهای امّتها طلا و نقره میباشند عمل دستهای انسان * ^۱۶ دهنها دارند و سخن نمیگویند چشمان دارند و نمیبینند * ^۱۷ گوشها دارند و نمیشنوند بلکه در دهان ایشان هیچ نَفَس نیست * ^۱۸ سازندگان آنها مثل آنها میباشند و هرکه بر آنها توکّل دارد * ^۱۹ ای خاندان اسرائیل خداوند را متبارک خوانید ای خاندان هارون خداوند را متبارک خوانید * ^۲۰ ای خاندان لاوی خداوند را متبارک خوانید ای ترسندگان خداوند خداوند را متبارک خوانید * ^۲۱ خداوند از صهیون متبارک باد که در اورشلیم ساکن است هلّلویاه *

باب صد و سی و ششم

^۱ خداوند را حمد گویید زیرا که نیکو است و رحمت او تا ابدالآباد است * ^۲ خدای خدایان را حمد گویید زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است * ^۳ ربّ الارباب را حمد گویید زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است * ^۴ او را که تنها کارهای عجیب عظیم میکند زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است * ^۵ او را که آسمانها را بحکمت آفرید زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است * ^۶ او را که زمین را بر آبها گسترانید زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است * ^۷ او را که نیّرهای بزرگ آفرید زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است * ^۸ آفتاب را برای سلطنت روز زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است * ^۹ ماه و ستارگان را برای سلطنت شب زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است * ^۱۰ که مصر را در نخستزادگانش زد زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است * ^۱۱ و اسرائیل را از میان ایشان بیرون آورد زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است * ^۱۲ با دست قویّ و بازوی دراز زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است * ^۱۳ او را که بحر قلزم را بدو بهره تقسیم کرد زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است * ^۱۴ و اسرائیل را از میان آن گذرانید زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است * ^۱۵ و فرعون و لشکر او را در بحرقلزم انداخت زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است * ^۱۶ او را که قوم خویش را در صحرا رهبری نمود زیرا که رحمت او تاابدالآباد است * ^۱۷ او را که پادشاهان بزرگ را زد زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است * ^۱۸ و پادشاهان ناموَر را کشت زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است * ^۱۹ سیحون پادشاه اموریان را زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است * ^۲۰ و عوج پادشاه باشان را زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است * ^۲۱ و زمین ایشان را بارثیّت داد زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است * ^۲۲ یعنی بارثیّت بندهٔ خویش اسرائیل زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است * ^۲۳ و ما را در مذلّت ما بیاد آورد زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است * ^۲۴ و مارا از دشمنان ما رهائی داد زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است * ^۲۵ که همهٔ بشر را روزی میدهد زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است * ^۲۶ خدای آسمانها را حمد گویید زیرا که رحمت او تا ابدالآباد است *

باب صد و سی و هفتم

^۱ نزد نهرهای بابل آنجا نشستیم و گریه نیز کردیم چون صهیون را بیاد آوردیم * ^۲ بربطهای خود را آویختیم بر درختان بید که در میان آنها بود * ^۳ زیرا آنانی که ما را باسیری برده بودند در آنجا از ما سرود خواستند و آنانی که ما را تاراج کرده بودند شادمانی [خواستند] که یکی از سرودهای صهیون را برای ما بسرایید * ^۴ چگونه سرود خداوند را در زمین بیگانه بخوانیم * ^۵ اگر تو را ای اورشلیم فراموش کنم آنگاه دست راست من فراموش کند * ^۶ اگر تو را بیاد نیاورم آنگاه زبانم بکامم بچسبد اگر اورشلیم را بر همهٔ شادمانی خود ترجیح ندهم * ^۷ ای خداوند روز اورشلیم را برای بنیادوم بیاد آور که گفتند منهدم سازید تا بنیادش منهدم سازید * ^۸ ای دختر بابل که خراب خواهی شد خوشابحال آنکه بتو جزا دهد چنانکه تو بما جزا دادی * ^۹ خوشابحال آنکه اطفال تو را بگیرد و ایشان را بصخرهها بزند *

باب صد و سی و هشتم

^۱ [مزمور داود] تو را بتمامیِ دل خود حمد خواهم گفت بحضور خدایان تو را حمد خواهم گفت * ^۲ به سوی هیکل قدس تو عبادت خواهم کرد و نام تو را حمد خواهم گفت بهسبب رحمت و راستیِ تو زیرا کلام خویش را بر تمام اسم خود تمجید نمودهای * ^۳ در روزی که تو را خواندم مرا اجابت فرمودی و مرا با قوّت در جانم شجاع ساختی * ^۴ ای خداوند تمام پادشاهان جهان تو را حمد خواهند گفت چون کلام دهان تو را بشنوند * ^۵ و طریقهای خداوند را خواهند سرایید زیرا که جلال خداوند عظیم است * ^۶ زیراکه خداوند متعال است لیکن بر فروتنان نظر میکند و امّا متکبّران را از دور میشناسد * ^۷ اگر چه در میان تنگی راه میروم مرا زنده خواهی کرد دست خود را بر خشم دشمنانم دراز میکنی و دست راستت مرا نجات خواهد داد * ^۸ خداوند کار مرا بکمال خواهد رسانید ای خداوند رحمت تو تا ابدالآباد است کارهای دست خویش را ترک منما *

باب صد و سی و نهم

^۱ [برای سالار مغنّیان مزمور داود] ای خداوند مرا آزموده و شناختهای * ^۲ تو نشستن و برخاستن مرا میدانی و فکرهای مرا از دور فهمیدهای * ^۳ راه و خوابگاه مرا تفتیش کردهای و همهٔ طریقهای مرا دانستهای * ^۴ زیرا که سخنی بر زبان من نیست جز اینکه تو ای خداوند آن را تماماً دانستهای * ^۵ از عقب و از پیش مرا احاطه کردهای و دست خویش را بر من نهادهای * ^۶ این گونه معرفت برایم زیاده عجیب است و بلند است که بدان نمیتوانم رسید * ^۷ از روح تو کجا بروم و از حضور تو کجا بگریزم * ^۸ اگر بآسمان صعود کنم تو آنجا هستی و اگر در هاویه بستر بگسترانم اینک تو آنجا هستی * ^۹ اگر بالهای سحر را بگیرم و در اقصای دریا ساکن شوم * ^۱۰ در آنجا نیز دست تو مرا رهبری خواهد نمود و دست راست تو مرا خواهد گرفت * ^۱۱ و گفتم یقیناً تاریکی مرا خواهد پوشانید که در حال شب گرداگرد من روشنائی گردید * ^۱۲ تاریکی نیز نزد تو تاریک نیست و شب مثل روز روشن است و تاریکی و روشنائی یکی است * ^۱۳ زیرا که تو بر دل من مالک هستی مرا در رحم مادرم نقش بستی * ^۱۴ تو را حمد خواهم گفت زیرا که بطور مَهیب و عجیب ساخته شدهام کارهای تو عجیب است و جان من این را نیکو میداند * ^۱۵ استخوانهایم از تو پنهان نبود وقتی که در نهان ساخته میشدم و در اسفل زمین نقشبندی میگشتم * ^۱۶ چشمان تو جنین مرا دیدهاست و در دفتر تو همهٔ اعضای من نوشته شده در روزهائی که ساخته میشد وقتی که یکی از آنها وجود نداشت * ^۱۷ ای خدا فکرهای تو نزد من چه قدر گرامی است و جمله آنها چه عظیم است * ^۱۸ اگر آنها را بشمارم از ریگ زیاده است وقتیکه بیدار میشوم هنوز نزد تو حاضر هستم * ^۱۹ یقیناً ای خدا شریران را خواهی کشت پس ای مردمان خون ریز از من دور شوید * ^۲۰ زیرا سخنان مکرآمیز دربارهٔ تو میگویند و دشمنانت نام تو را بباطل میبرند * ^۲۱ ای خداوند آیا نفرت نمیدارم از آنانی که تو را نفرت میدارند و آیا مخالفان تو را مکروه نمیشمارم * ^۲۲ ایشان را بنفرت تام نفرت میدارم ایشان را دشمنان خویشتن میشمارم * ^۲۳ ای خدا مرا تفتیش کن و دل مرا بشناس مرا بیازما و فکرهای مرا بدان * ^۲۴ و ببین که آیا در من راه فساد است و مرا بطریق جاودانی هدایت فرما *

باب صد و چهلم

^۱ [برای سالار مغنّیان مزمور داود] ای خداوند مرا از مرد شریر رهائی ده و از مرد ظالم مرا محفوظ فرما * ^۲ که در دلهای خود در شرارت تفکّر میکنند و تمامی روز برای جنگ جمع میشوند * ^۳ دندانهای خود را مثل مار تیز میکنند و زهر افعی زیر لب ایشان است سلاه * ^۴ ای خداوند مرا از دست شریر نگاه دار از مرد ظالم مرا محافظت فرما که تدبیر میکنند تا پایهای مرا بلغزانند * ^۵ متکبّران برای من تله و ریسمانها پنهان کرده و دام بسر راه گسترده و کمندها برای من نهادهاند سلاه * ^۶ به خداوند گفتم تو خدای من هستی ای خداوند آواز تضرّع مرا بشنو * ^۷ ای یهوّه خداوند که قوّت نجات من هستی تو سر مرا در روز جنگ پوشانیدهای * ^۸ ای خداوند آرزوهای شریر را برایش برمیاور و تدابیر ایشان را بانجام مرسان مبادا سرافراشته شوند سلاه * ^۹ و امّا سرهای آنانی که مرا احاطه میکنند شرارتِ لبهای ایشان آنها را خواهد پوشانید * ^۱۰ اخگرهای سوزنده را بر ایشان خواهند ریخت ایشان را در آتش خواهند انداخت و در ژرفیها که دیگر نخواهند برخاست * ^۱۱ مرد بدگو در زمین پایدار نخواهد شد مرد ظالم را شرارت صید خواهد کرد تا او را هلاک کند * ^۱۲ میدانم که خداوند دادرسی فقیر را خواهد کرد و داوری مسکینان را خواهد نمود * ^۱۳ هر آینه عادلان نام تو را حمد خواهند گفت و راستان بحضور تو ساکن خواهند شد *

باب صد و چهل و یکم

^۱ [مزمور داود] ای خداوند تو را میخوانم نزد من بشتاب و چون تو را بخوانم آواز مرا بشنو * ^۲ دعای من بحضور تو مثل بخور آراسته شود و برافراشتن دستهایم مثل هدیه شام * ^۳ ای خداوند بر دهان من نگاهبانی فرما و در لبهایم را نگاه دار * ^۴ دل مرا بعمل بد مایل مگردان تا مرتکب اعمال زشت با مردان بدکار نشوم و از چیزهای لذیذ ایشان نخورم * ^۵ مردِعادل مرا بزند و لطف خواهد بود و مرا تأدیب نماید و روغن برای سر خواهد بود و سر من آن را ابا نخواهد نمود زیرا که در بدیهای ایشان نیز دعای من دایم خواهد بود * ^۶ چون داوران ایشان از سرِ صخرهها انداخته شوند آنگاه سخنان مرا خواهند شنید زیرا که شیرین است * ^۷ مثل کسی که زمین را فلاحت و شیار بکند استخوانهای ما بر سر قبرها پراکنده میشود * ^۸ زیرا که ای یهوه خداوند چشمان من بسوی توست و بر تو توکّل دارم پس جان مرا تلف منما * ^۹ مرا از دامی که برای من نهادهاند نگاه دار و از کمندهای گناهکاران * ^۱۰ شریران بدامهای خود بیفتند و من بسلامتی در بگذرم *

باب صد و چهل و دوم

^۱ [قصیده داود و دعا وقتیکه در مغاره بود] بآواز خود نزد خداوند فریاد برمیآورم بآواز خود نزد خداوند تضرّع مینمایم * ^۲ ناله خود را در حضور او خواهم ریخت تنگیهای خود را نزد او بیان خواهم کرد * ^۳ وقتی که روح من در من مدهوش میشود پس تو طریقت مرا دانستهای در راهی که میروم دام برای من پنهان کردهاند * ^۴ به طرف راست بنگر و ببین که کسی نیست که مرا بشناسد ملجا برای من نابود شد کسی نیست که در فکر جان من باشد * ^۵ نزد تو ای خداوند فریاد کردم و گفتم که تو ملجا و حصّهٔ من در زمین زندگان هستی * ^۶ به ناله من توجّه کن زیرا که بسیار ذلیلم مرا از جفاکنندگانم برهان زیرا که از من زورآورترند * ^۷ جان مرا از زندان درآور تا نام تو راحمد گویم عادلان گرداگرد من خواهند آمد زیرا که بمن احسان نمودهای *

باب صد و چهل و سوم

^۱ [مزمور داود] ای خداوند دعای مرا بشنو و بتضرّع من گوش بده در امانت و عدالت خویش مرا اجابت فرما * ^۲ و بر بندهٔ خود بمحاکمه برمیا زیرا زندهای نیست که بحضور تو عادل شمرده شود * ^۳ زیرا که دشمن بر جان من جفا کرده حیات مرا بزمین کوبیده است و مرا در ظلمت ساکن گردانیده مثل آنانی که مدّتی مرده باشند * ^۴ پس روح من در من مدهوش شده و دلم در اندرونم متحیّر گردیده است * ^۵ ایّام قدیم را بیاد میآورم در همهٔ اعمال تو تفکّر نموده در کارهای دست تو تأمّل میکنم * ^۶ دستهای خود را بسوی تو دراز میکنم جان من مثلِ زمینِ خشک تشنه تو است سلاه * ^۷ ای خداوند بزودی مرا اجابت فرما زیرا روح من کاهیده شده است روی خود را از من مپوشان مبادا مثل فروروندگان بهاویه بشوم * ^۸ بامدادان رحمت خود را بمن بشنوان زیرا که بر تو توکّل دارم طریقی را که برآن بروم مرا بیاموز زیرا نزد تو جان خود را برمیافرازم * ^۹ ای خداوند مرا از دشمنانم برهان زیرا که نزد تو پناه بردهام * ^۱۰ مرا تعلیم ده تا ارادهٔ تو را بجا آورم زیرا خدای من تو هستی روح مهربان تو مرا در زمین هموار هدایت بنماید * ^۱۱ به خاطر نام خود ای خداوند مرا زنده ساز بخاطر عدالت خویش جان مرا از تنگی برهان * ^۱۲ و بخاطررحمت خود دشمنانم را منقطع ساز و همهٔ مخالفان جان مرا هلاک کن زیرا که من بندهٔ تو هستم *

باب صد و چهل و چهارم

^۱ [مزمور داود] خداوند که صخره من است متبارک باد که دستهای مرا بجنگ و انگشتهای مرا بحرب تعلیم داد * ^۲ رحمت من اوست و ملجای من و قلعه بلند من و رهاننده من و سپر من و آنکه بر او توکّل دارم که قوم مرا در زیر اطاعت من میدارد * ^۳ ای خداوند آدمی چیست که او را بشناسی و پسر انسان که او را بحساب بیاوری * ^۴ انسان مثل نَفَسی است و روزهایش مثل سایهای است که میگذرد * ^۵ ای خداوند آسمانهای خود را خم ساخته فرود بیا و کوهها را لمس کن تا دود شوند * ^۶ رعد را جهنده ساخته آنها را پراکنده ساز تیرهای خود را بفرست و آنها را منهزم نما * ^۷ دست خود را از اعلی بفرست و مرا رهانیده از آبهای بسیار خلاصی ده یعنی از دست پسران اجنبی * ^۸ که دهان ایشان بباطل سخن میگوید و دست راست ایشان دستِ دروغ است * ^۹ ای خدا تو را سرودی تازه میسرایم با بربط ذات ده تار تو را ترنّم خواهم نمود * ^۱۰ که پادشاهان را نجات میبخشی و بندهٔ خود داود را از شمشیر مهلک میرهانی * ^۱۱ مرا از دست اجنبیان برهان و خلاصی ده که دهان ایشان بباطل سخن میگوید و دست راست ایشان دست دروغ است * ^۱۲ تا پسران ما درجوانیِ خود نموّ کرده مثل نهالها باشند و دختران ما مثل سنگهای زاویه تراشیده شده بمثال قصر * ^۱۳ و انبارهای ما پر شده بانواع نعمت ریزان شوند و گلههای ما هزارها و کرورها در صحراهای ما بزایند * ^۱۴ و گاوان ما باربردار شوند و هیچ رخنه و خروج و نالهای در کوچههای ما نباشد * ^۱۵ خوشابحال قومی که نصیب ایشان این است خوشابحال آن قوم که یهوه خدای ایشان است *

باب صد و چهل و پنجم

^۱ [تسبیح داود] ای خدای من ای پادشاه تو را متعال میخوانم و نام تو را متبارک میگویم تا ابدالآباد * ^۲ تمامی روز تو را متبارک میخوانم و نام تو را حمد میگویم تا ابدالآباد * ^۳ خداوند عظیم است و بینهایت ممدوح و عظمت او را تفتیش نتوان کرد * ^۴ طبقه تا طبقه اعمال تو را تسبیح میخوانند و کارهای عظیم تو را بیان خواهند نمود * ^۵ در مجد جلیل کبریائی تو و در کارهای عجیب تو تفکّر خواهم نمود * ^۶ در قوّتِ کارهای مهیبِ تو سخن خواهند گفت و من عظمت تو را بیان خواهم نمود * ^۷ و یادگاری کثرت احسان تو را حکایت خواهند کرد و عدالت تو را خواهند سرایید * ^۸ خداوند کریم و رحیم است و دیر غضب و کثیرالاحسان * ^۹ خداوند برای همگان نیکو است و رحمتهای وی بر همهٔ اعمال وی است * ^۱۰ ای خداوند جمیع کارهای تو تو را حمد میگویند و مقدّسان تو تو را متبارک میخوانند * ^۱۱ دربارهٔٔجلال ملکوت تو سخن میگویند و توانائی تو را حکایت میکنند * ^۱۲ تا کارهای عظیم تو را ببنیآدم تعلیم دهند و کبریائیِ مجیدِ ملکوت تو را * ^۱۳ ملکوت تو ملکوتی است تا جمیع دهرها و سلطنت تو باقی تا تمام دورها * ^۱۴ خداوند جمیع افتادگان را تأیید میکند و خمشدگان را برمیخیزاند * ^۱۵ چشمان همگان منتظر تو میباشد و تو طعام ایشان را در موسمش میدهی * ^۱۶ دست خویش را باز میکنی و آرزوی همهٔ زندگان را سیر مینمائی * ^۱۷ خداوند عادل است در جمیع طریقهای خود و رحیم در کّل اعمال خویش * ^۱۸ خداوند نزدیک است بآنانیکه او را میخوانند بآنانیکه او را براستی میخوانند * ^۱۹ آرزوی ترسندگان خود را بجا میآورد و تضّرع ایشان را شنیده ایشان را نجات میدهد * ^۲۰ خداوند همهٔ محبّان خود را نگاه میدارد و همهٔ شریران را هلاک خواهد ساخت *

^۲۱ دهان من تسبیح خداوند را خواهد گفت و همهٔ بشر نام قدّوس او را متبارک بخوانند تا ابدالآباد *

باب صد و چهل و ششم

^۱ هلّلویاه ای جان من خداوند را تسبیح بخوان * ^۲ تا زنده هستم خداوند را حمد خواهم گفت مادامی که وجود دارم خدای خود را خواهم سرایید * ^۳ بر رؤسا توکّل مکنید و نه بر ابن آدم که نزد او اعانتی نیست * ^۴ روح او بیرون میرود و او بخاک خود برمیگردد و در همان روز فکرهایش نابود میشود * ^۵ خوشابحال آنکه خدای یعقوب مددکاراوست که امید او بر یهوّه خدای وی میباشد * ^۶ که آسمان و زمین را آفرید و دریا و آنچه را که در آنهاست که راستی را نگاه دارد تا ابدالآباد * ^۷ که مظلومان را دادرسی میکند و گرسنگان را نان میبخشد خداوند اسیران را آزاد میسازد * ^۸ خداوند چشمان کوران را باز میکند خداوند خم شدگان را برمیافرازد خداوند عادلان را دوست میدارد * ^۹ خداوند غریبان را محافظت میکند و یتیمان و بیوه زنان را پایدار مینماید لیکن طریق شریران را کج میسازد * ^۱۰ خداوند سلطنت خواهد کرد تا ابدالآباد و خدای تو ای صهیون نسلاً بعد نسل هلّلویاه *

باب صد و چهل و هفتم

^۱ هلّلویاه زیرا خدای ما را سراییدننیکو است و دلپسند و تسبیح خواندن شایسته است * ^۲ خداوند اورشلیم را بنا میکند و پراکندگان اسرائیل را جمع مینماید * ^۳ شکسته دلان را شفا میدهد و جراحتهای ایشان را میبندد * ^۴ عدد ستارگان را میشمارد و جمیع آنها را بنام میخواند * ^۵ خداوند ما بزرگ است و قوّت او عظیم و حکمت وی غیرمتناهی * ^۶ خداوند مسکینان را برمیافرازد و شریران را بزمین میاندازد * ^۷ خداوند را با تشکّر بسرایید خدای ما را با بربط سرود بخوانید * ^۸ که آسمانها را با ابرها میپوشاند و باران را برای زمین مهیّا مینماید و گیاه را بر کوهها میرویاند * ^۹ که بهایم را آذوقه میدهد و بچّههای غراب را که او را میخوانند * ^۱۰ در قوّت اسب رغبت ندارد و از ساقهای انسان راضی نمیباشد * ^۱۱ رضامندی خداوند از ترسندگان وی است و از آنانیکه برحمت وی امیدوارند * ^۱۲ ای اورشلیم خداوند را تسبیح بخوان ای صهیون خدای خود را حمد بگو * ^۱۳ زیرا که پشت بندهٔای دروازههایت را مستحکم کرده و فرزندانت را در اندرونت مبارک فرموده است * ^۱۴ که حدود تو را سلامتی میدهد و تو را از مغز گندم سیر میگرداند * ^۱۵ که کلام خود را بر زمین فرستاده است و قول او بزودی هر چه تمامتر میدود * ^۱۶ که برف را مثل پشم میباراند و ژاله را مثل خاکستر میپاشد * ^۱۷ که تگرگ خود را در قطعهها میاندازد و کیست که پیش سرمای او تواند ایستاد * ^۱۸ کلام خود را میفرستد و آنها را میگدازد باد خویش را میوزاند پس آبها جاری میشود * ^۱۹ کلام خود را بیعقوب بیان کرده و فرایض و داوریهای خویش را باسرائیل * ^۲۰ با هیچ امّتی چنین نکرده است و داوریهای او را ندانستهاند هلّلویاه *

باب صد و چهل و هشتم

^۱ هلّلویاه خداوند را از آسمانتسبیح بخوانید در اعلی علیّین او را تسبیح بخوانید * ^۲ ای همهٔ فرشتگانش او را تسبیح بخوانید ای همهٔ لشکرهای او او را تسبیح بخوانید * ^۳ ای آفتاب و ماه او را تسبیح بخوانید ای همهٔ ستارگان نور او را تسبیح بخوانید * ^۴ ای فلکالافلاک او را تسبیح بخوانید و ای آبهائی که فوق آسمانهایید * ^۵ نام خداوند را تسبیح بخوانند زیرا که او امر فرمود پس آفریده شدند * ^۶ و آنها را پایدار نمود تا ابدالآباد و قانونی قرار داد که از آن در نگذرند * ^۷ خداوند را از زمین تسبیح بخوانید ای نهنگان و جمیع لجّهها * ^۸ ای آتش و تگرگ وبرف و مه و باد تند که فرمان او را بجا میآورید * ^۹ ای کوهها و تمام تلّها و درختان میوهدار و همهٔ سروهای آزاد * ^۱۰ ای وحوش و جمیع بهایم و حشرات و مرغان بالدار * ^۱۱ ای پادشاهان زمین و جمیع امّتها و سروران و همهٔ داوران جهان * ^۱۲ ای جوانان و دوشیزگان نیز و پیران و اطفال * ^۱۳ نام خداوند را تسبیح بخوانند زیرا نام او تنها متعال است و جلال او فوق زمین و آسمان * ^۱۴ و او شاخی برای قوم خود برافراشته است تا فخر باشد برای همهٔ مقدّسان او یعنی برای بنی اسرائیل که قوم مقرّب او میباشند هلّلویاه *

باب صد و چهل و نهم

^۱ هلّلویاه خداوند را سرود تازهبسرایید و تسبیح او را در جماعت مقدّسان * ^۲ اسرائیل در آفریننده خود شادی کنند و پسران صهیون در پادشاه خویش وجد نمایند * ^۳ نام او را با رقص تسبیح بخوانند با بربط و عود او را بسرایند * ^۴ زیرا خداوند از قوم خویش رضامندی دارد مسکینان را بنجاتْ جمیل میسازد * ^۵ مقدّسان از جلال فخر بنمایند و بر بسترهای خود ترنّم بکنند * ^۶ تسبیحات بلند خدا در دهان ایشان باشد و شمشیر دو دمه در دست ایشان * ^۷ تا از امّتها انتقام بکشند و تأدیبها بر طوایف بنمایند * ^۸ و پادشاهان ایشان را بزنجیرها ببندند و سروران ایشان را بپابندهای آهنین * ^۹ و داوری را که مکتوب است بر ایشان اجرا دارند این کرامت است برای همهٔ مقدّسان او هلّلویاه *

باب صد و پنجاهم

^۱ هلّلویاه خدا را در قدس او تسبیحبخوانید در فلکِ قوّت او او را تسبیح بخوانید * ^۲ او را بهسبب کارهای عظیم او تسبیح بخوانید او را بحسب کثرت عظمتش تسبیح بخوانید * ^۳ او را بآواز کَرِنّا تسبیحبخوانید او را با بربط و عود تسبیح بخوانید * ^۴ او را با دف و رقص تسبیح بخوانید او را با ذوات اوتار و نی تسبیح بخوانید * ^۵ او را با صنجهای بلندآواز تسبیح بخوانید او را با صنجهای خوشصدا تسبیح بخوانید * ^۶ هرکه روح دارد خداوند را تسبیح بخواند هلّلویاه *

 

---

---