وحشی بافقی (غزلیات)/برو که با دل پر درد و روی زرد بیایم

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' وحشی بافقی (غزلیات)  از وحشی بافقی
(برو که با دل پر درد و روی زرد بیایم)
'


 برو که با دل پر درد و روی زرد بیایماگر چو باد روی تند همچو گرد بیایم 
 هزار مرحله دورم فکند چرخ ز کویتبه جستجوی تو چون گرد باد فرد بیایم 
 مکن مکن که پشیمان شوی چو بر سر راهتبه عزم داد دل پر ز داغ و درد بیایم 
 به سوی ملک عدم گر چه از جفای تو رفتماگر به لطف بگویی که باز گرد بیایم 
 مگو نیامده‌ای سوی ما بگو که چگونهبه صحبتی که مراکس طلب نکرد بیایم