نظیری نیشابوری (رباعیات)

	چه خوش است از دو یکدل سر حرف باز کردن			سخن گذشته گفتن گله­ی دراز کردن
	نه چنان گرفته­ای جا به میان جان شیرین			که توان تو را و جان را ز هم امتیاز کردن

	یادت به خیر باد که در گریه­ های گرم			شوقی که از خودم برهانی نهاده­ای
	ارزان مکن کرشمه­ی خوبی که در دلم			ذوقی که بیش از آن نتوانی نهاده­ای