نادره ایام حکیم عمر خیام/رباعیات خیام/می ده که دل ریش مرا مرهم اوست
ظاهر
۱۲۵ – ۳۷ بو
| می ده که دل ریش مرا مرهم اوست، | سودا زدگان عشق را همدم اوست، | |||||
| پیش دل من، خاک یکی جرعه بهست | از چرخ که کاسهٔ سر عالم اوست. | |||||
۱۲۵ – ۳۷ بو
| می ده که دل ریش مرا مرهم اوست، | سودا زدگان عشق را همدم اوست، | |||||
| پیش دل من، خاک یکی جرعه بهست | از چرخ که کاسهٔ سر عالم اوست. | |||||