نادره ایام حکیم عمر خیام/رباعیات خیام/برخیز و بده باده چه جای سخنست
۴۸ – ۱۶ بو
| برخیز و بده باده؛ چه جای سخنست؟ | کامشب دهن تنگ تو روزیّ منست. | |||||
| مارا چو رخ خویش می گلگون ده؛ | کاین توبهٔ من چو زلف تو پر شکنست. | |||||
۴۸ – ۱۶ بو
| برخیز و بده باده؛ چه جای سخنست؟ | کامشب دهن تنگ تو روزیّ منست. | |||||
| مارا چو رخ خویش می گلگون ده؛ | کاین توبهٔ من چو زلف تو پر شکنست. | |||||