| شدم از گریه نابینا چراغ دیده‌ی من کو | | سیه گزدید بزمم شمع مجلس دیده‌ی من کو | |
| عنان بخت هر بی دل که بینی دلبری دارد | | نگهدار عنان بخت بر گردیده‌ی من کو | |
| به میزان نظر طور بتان را جمله سنجیدم | | ندیدم یک کران تمکین بت سنجیده‌ی من کو | |
| بود دامن به دست صد خس این گلهای رعنا را | | گل یکرنگ دامن از خسان برچیده‌ی من کو | |
| چو مجنونی ببینی در بیابانها بپرس ای مه | | که مجنون بیابان گرد محنت دیده‌ی من کو | |
| چو ناوک خورده صیدی را تنی بسمل بگو با خود | | که صید زخمی در خاک و خون غلطیده‌ی من کو | |
| ز اشک محتشم افتاد شور اندر جهان بی تو | | تو خود هرگز نگفتی عاشق شوریده‌ی من کو | |
