محتشم کاشانی (غزلیات)/به جائی دلت گرم سوداست گوئی

by محتشم کاشانی

	به جایی دلت گرم سوداست گوئی			دل بی‌سر و برگ از آنجاست گوئی
	تو را مستی هست پنهان نه پیدا			ولیکن نه مستی صهباست گوئی
	دل نیست برجا فلک بر تو دیدی			ز جام هوس باده پیماست گوئی
	به من می‌کنی لطفی از حد زیاده			مرادت ازین لطف ایذاست گوئی
	بهر چشم برهم زدن بهر قتلم			ز چشمت به ابرو صد ایماست گوئی
	فلک بر زمین از دو چشم تر من			گمارنده هفت دریاست گوئی
	متاع قرار و سکون در دل ما			درین عهد اکسیر و عنقاست گوئی
	به دل هرچه دیدند بردند خوبان			دل عاشقان خوان یغماست گوئی
	پراکنده عشقی که دانم به طعنش			لب اوست گویا دل ماست گوئی
	ز بزم بتان محتشم خاست طوفان			ستیزنده‌ی مست من آنجاست گوئی