لاهوتی (غزلیات)/بدان!

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' لاهوتی (غزلیات)  از ابوالقاسم لاهوتی
(بدان!)
'


 عاشقم، عاشق به رویت، گر نمی دانی، بدان.سوختم در آرزویت، گر نمی دانی، بدان. 
 با همه زنجیر و بند و حیله و مکر رقیبخواهم آمد من به کویت، گر نمی دانی بدان. 
 مشنو از بدگو سخن، من سست پیمان نیستم،هستم اندر جستجویت، گر نمی دانی، بدان. 
 اینکه دل جای دگر غیر از سر کویت نرفت،بسته آن را تار مویت، گر نمی دانی، بدان. 
 گر رقیب از غم بمیرد، یا حسد کورش کند،بوسه خواهم زد به رویت، گر نمی دانی، بدان. 
 هیچ می دانی که این لاهوتی آواره کیست؟بندۀ روی نکویت، گر نمی دانی، بدان. 

اسلامبول، اوت ۱۹۲۰