فرهنگ نفیسی/آتش نمرودی
آتش نمرودی (ātec-namrudi) اخ. پ. آتش عظیمی که نمرود جهت سوزاندن حضرت ابراهیم افروخته و محیطش یفکرسخ بوده و هیچ ذیروحی از چهار فرسخی آن نتوانستی گذشت و بحکم الهی آن آتش بر آن حضرت گلستان شد: و قُلْنٰا یٰا نٰارُ کُونِی بَرْداً وَ سَلاٰماً عَلیٰ إِبْرٰاهِیمَ