عبید زاکانی (عشاقنامه)/چو این پیغامها در گوش کردم
| چو این پیغامها در گوش کردم | بکلی ترک عقل و هوش کردم | |||||
| ز شوقش آتشی در جانم افتاد | دلم دریای خون از دیده بگشاد | |||||
| ولی میداد هردم دل گوایی | که با او زود یابم آشنایی | |||||
| دو روزی گر دلی خرم نباشد | چو دولت یار باشد غم نباشد | |||||