صائب تبریزی (غزلیات)/عقل سالم ز می ناب نیاید بیرون
ظاهر
| عقل سالم ز می ناب نیاید بیرون | کشتی کاغذی از آب نیاید بیرون | |||||
| تا به روشنگر دریا نرساند خود را | تیرگی از دل سیلاب نیاید بیرون | |||||
| یک جهت شو که ز صد زاهد شیاد، یکی | خالص از بوتهی محراب نیاید بیرون | |||||
| رو نهان میکند از روشنی دل شیطان | دزد بیدل شب مهتاب نیاید بیرون | |||||
| به صد امید، دل شبنم ما آب شده است | آه اگر مهر جهانتاب نیاید بیرون | |||||
| نزند دست به دامان اجابت صائب | نالهای کز دل بیتاب نیاید بیرون | |||||