صائب تبریزی (غزلیات)/رفتی و در رکاب تو رفت آبروی گل

by صائب تبریزی

رفتی و در رکاب تو رفت آبروی گلچون سایه در قفای تو افتاد بوی گل ناز دم مسیح گران است بر دلماین خار را نگر که گرفته است خوی گل آبی نزد بر آتش بلبل درین بهارخالی است از گلاب مروت سبوی گل از گلشنی که دست تهی می‌رود نسیمپر کرده‌ام چو غنچه گریبان ز بوی گل شرم رمیده را نتوان رام حسن کردرنگ پریده باز نیاید به روی گل کردم نهفته در دل صد پاره راز عشقغافل که بیش می‌شود از برگ، بوی گل صائب تلاش قرب نکویان نمی‌کنمچشم ترست حاصل شبنم ز روی گل