صائب تبریزی (غزلیات)/خاکی به لب گور فشاندیم و گذشتیم

by صائب تبریزی

	خاکی به لب گور فشاندیم و گذشتیم			ما مرکب ازین رخنه جهاندیم و گذشتیم
	چون ابر بهار آنچه ازین بحر گرفتیم			در جیب صدف پاک فشاندیم و گذشتیم
	چون سایه‌ی مرغان هوا در سفر خاک			آزار به موری نرساندیم و گذشتیم
	گر قسمت ما باده، و گر خون جگر بود			ما نوبت خود را گذراندیم و گذشتیم
	کردیم عنانداری دل تا دم آخر			گلگون هوس را ندواندیم و گذشتیم
	هر چند که در دیده‌ی ما خار شکستند			خاری به دل کس نخلاندیم و گذشتیم
	فریاد که از کوتهی بازوی اقبال			دستی به دو عالم نفشاندیم و گذشتیم
	صد تلخ چشیدیم زهر بی مزه صائب			تلخی به حریفان نچشاندیم و گذشتیم