شیخ بهائی (مثنویات پراکنده)/از سمور و حریر بیزارم

by شیخ بهایی

	از سمور و حریر بیزارم			باز میل قلندری دارم
	تکیه بر بستر منقش، بس			بر تنم، نقش بوریاست هوس
	چند باشم مورع‌الخاطر			ز استر و اسب و مهتر و قاطر
	تا کی از دست ساربان نالم			که بود نام او گم از عالم
	چند گویم ز خیمه و الجوق			چند بینم کجاوه و صندوق
	گر نباشد اطاق و فرش حریر			کنج مسجد خوش است، کهنه حصیر
	گر مزعفر مرا رود از یاد			سر نان جوین سلامت باد