شاهنامه (تصحیح ژول مل)/گفتار اندر آفرینش آفتاب

by فردوسی

گفتار اندر آفرینش آفتاب

	ز یاقوت سرخ است چرخ کبود			نه از باد و آب و نه از گرد و دود
	بچندان فروغ و بچندان چراغ			بیآراسته چون به نوروز باغ
	روان اندرو گوهر دلفروز			کزو روشنائی گرفتست روز
	که هر بامدادی چو زرّین سپر			ز مشرق برآرد فروزنده سر		۸۰
	زمین پوشد از نور پیراهنا			شود تیره گیتی بدو روشنا
	چو از مشرق او سوی خاور کشد			ز مشرق شب تیره سر برکشد
	نگیرند مر یک دگر را گذر			نباشد ازین یک روش راست‌تر
	ایا آنکه تو آفتابی همی			چه بودت که بر من نتابی همی