سنایی غزنوی (غزلیات)/هر کرا در دل بود بازار یار
ظاهر
| هر کرا در دل بود بازار یار | عمر و جان و دل کند در کار یار | |||||
| خاصه آن بی دل که چون من یک زمان | بر زمین نشکیبد از دیدار یار | |||||
| کبک را بین تا چگونه شد خجل | زان کرشمه کردن و رفتار یار | |||||
| بنگر اندر گل که رشوت چون دهد | خون شود لعل از پی رخسار یار | |||||
| در جهان فردوس اعلا دارد آنک | یک نفس بودست در پندار یار | |||||
| در همه عالم ندیدم لذتی | خوشتر و شیرینتر از گفتار یار | |||||
| همچو سنگ آید مرا یاقوت سرخ | بی لب یاقوت شکر بار یار | |||||
| باد نوشین دوش گفتی ناگهان | چین زلف آشفت بر گلنار یار | |||||
| زان قبل امروز مشک آلود گشت | خانه و بام و در و دیوار یار | |||||
| رشک لعل و لولو اندر کوه و بحر | زان عقیق و لولو شهوار یار | |||||
| شد دلم مسکین من در غم نژند | من ندانم پیش ازین هنجار یار | |||||
| دست بر سر ماند چون کژدم دلم | زان دو زلفین سیه چون مار یار | |||||
| هوش و عقلم بردهاند از دل تمام | آن دو نرگس بر رخ چون نار یار | |||||
| مر سنایی را فتاد این نادره | چون معزی گفت از اخبار یار | |||||
| آنچه من میبینم از آزار یار | گر بگویم بشکنم بازار یار | |||||