سعدی (قصاید فارسی)/چه نیکبخت کسانی که اهل شیرازند

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' سعدی (قصاید فارسی)  از سعدی
(چه نیکبخت کسانی که اهل شیرازند)
'


 چه نیکبخت کسانی که اهل شیرازندکه زیر بال همای بلندپروازند 
 به روزگار همایون خسرو عادلکه گرگ و میش به توفیق او هم‌آوازند 
 مظفرالدین سلجوقشاه کز عدلشروان تکله و بوبکر سعد می‌نازند 
 خدای را به تو خلق نعمتیست چنانکز او به شکر دگر نعمتش نپردازند 
 سزای خصم تو گیتی دهد که سنگ خلافاز آسمان به سر خویشتن بیندازند 
 بلاغت ید بیضای موسی عمرانبه کید سحر چه ماند که ساحران سازند؟ 
 دعای صالح و صادق رقیب جان تو بادکه اهل پارس به صدق و صلاح ممتازند