سعدی (قصاید فارسی)/خوشا سپیده‌دمی باشد آنکه بینم باز

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سعدی (قصاید فارسی) توسط سعدی
(خوشا سپیده‌دمی باشد آنکه بینم باز)

 خوشا سپیده‌دمی باشد آنکه بینم بازرسیده بر سر الله اکبر شیراز   بدیده بار دگر آن بهشت روی زمینکه بار ایمنی آرد نه جور قحط و نیاز   نه لایق ظلماتست بالله این اقلیمکه تختگاه سلیمان بدست و حضرت راز   هزار پیر و ولی بیش باشد اندر ویکه کعبه بر سر ایشان همی کند پرواز   به ذکر و فکر و عبادت به روح شیخ کبیربه حق روزبهان و به حق پنج نماز   که گوش دار تو این شهر نیکمردان راز دست ظالم بد دین و کافر غماز   به حق کعبه و آن کس که کرد کعبه بناکه دار مردم شیراز در تجمل و ناز   هر آن کسی که کند قصد قبةالاسلامبریده باد سرش همچو زر و نقره به گاز   که سعدی از حق شیراز روز و شب می‌گفتکه شهرها همه بازند و شهر ما شهباز