سعدی (غزلیات 1)/نادر از عالم توحید کسی برخیزد

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' سعدی (غزلیات 1)  از سعدی
(نادر از عالم توحید کسی برخیزد)
'


 نادر از عالم توحید کسی برخیزدکز سر هر دو جهان در نفسی برخیزد 
 آستین کشته‌ی غیرت شود اندر ره عشقکز پی هر شکری چون مگسی برخیزد 
 به حوادث متفرق نشوند اهل بهشتطفل باشد که به بانگ جرسی برخیزد 
 سنگ‌وش در ره سیلاب کجا دارد پایهر که زین راه به بادی چو خسی برخیزد 
 گرچه دوری به روش کوش که در راه خدایسابقی گردد اگر بازپسی برخیزد 
 سعدیا دامن اقبال گرفتن کاریستکه نه از پنجه‌ی هر بوالهوسی برخیزد