سعدی (غزلیات 1)/به جهان خرم از آنم که جهان خرم ازوست

از ویکی‌نبشته
پرش به ناوبری پرش به جستجو
' سعدی (غزلیات 1)  از سعدی
(به جهان خرم از آنم که جهان خرم ازوست)
'


 به جهان خرم از آنم که جهان خرم ازوستعاشقم بر همه عالم که همه عالم ازاوست 
 به غنیمت شمر ای دوست دم عیسی صبحتا دل مرده مگر زنده کنی کاین دم ازاوست 
 نه فلک راست مسلم نه ملک را حاصلآنچه در سر سویدای بنی‌آدم ازاوست 
 به حلاوت بخورم زهر که شاهد ساقی استبه ارادت ببرم درد که درمان هم ازاوست 
 زخم خونینم اگر به نشود به باشدخنک آن زخم که هر لحظه مرا مرهم ازاوست 
 غم و شادی بر عارف چه تفاوت داردساقیا باده بده شادی آن کاین غم ازاوست 
 پادشاهی و گدایی بر ما یکسانستکه برین در همه را پشت عبادت خم ازاوست 
 سعدیا گر بکند سیل فنا خانه‌ی دلدل قوی دار که بنیاد بقا محکم ازاوست