کلیات سعدی/غزلیات/گرم راحت رسانی ور گزایی

by سعدی

۵۰۷ – ب

	گرم راحت رسانی ور گزائی			محبت بر محبت میفزائی
	بشمشیر از تو بیگانه نگردم			که هست از دیرگه باز آشنائی
	همه مرغان خلاص از بند خواهند			من از قیدت نمیخواهم رهائی
	عقوبت هرچ ازان دشوارتر نیست			بر آنم صبر هست الّا جدائی
	اگر بیگانگان تشریف بخشند			هنوز از دوستان خوشتر گدائی
	منم جانا و جانی بر لب از شوق			بده گر بوسهٔ داری بهائی
	کسانی عیب ما بینند و گویند			که روحانی ندانند از هوائی
	جمیع پارسایان گو بدانند			که سعدی توبه کرد از پارسائی
	چنان از خمر و زمر و نای و ناقوس			نمی‌ترسم که از زهد ریائی