کلیات سعدی/غزلیات/کیست آن ماه منور که چنین می‌گذرد

by سعدی

۱۷۹– ب

	کیست آنماه منور که چنین میگذرد؟			تشنه جان میدهد و ماه معین میگذرد
	سرو اگر نیز تحول[۱] کند از جای بجای			نتوان گفت که زیباتر ازین میگذرد
	حور عین میگذرد در نظر سوختگان			یا مه چارده یا لعبت چین میگذرد
	کام ازو کس نگرفتست مگر باد بهار[۲]			که بر آن زلف و بناگوش و جبین میگذرد
	مردم زیر زمین رفتن او پندارند			کافتابست که بر اوج[۳] برین میگذرد
	پای گو بر سر عاشق نه و بر دیدهٔ دوست			حیف باشد که چنین کس بزمین میگذرد
	هر که در شهر دلی دارد و دینی دارد[۴]			گو حذر کن که هلاک دل و دین میگذرد
	از خیال آمدن و رفتنش اندر دل و چشم			با گمان افتم و گر خود بیقین میگذرد
	گر کند روی[۵] بما یا نکند حکم او راست			پادشاهیست که بر ملک یمین میگذرد
	سعدیا گوشه‌نشینی کن و شاهدبازی			شاهد آنست که بر گوشه‌نشین میگذرد

---

1. تحرّک.
2. شکل غلط قبلی: ...گس...
3. کافتابیست که بر چرخ.
4. داند.
5. چشم، خشم.