کلیات سعدی/غزلیات/پای سرو بوستانی در گلست

by سعدی

۷۲– ط

پای سرو بوستانی در گلستسرو ما را پای معنی در دلست هر که چشمش بر چنانروی اوفتادطالعش میمون و فالش^[۱] مقبلست نیکخواهانم نصیحت میکنندخشت بر دریا زدن بیحاصلست ای برادر ما بگرداب اندریموانکه شنعت میزند بر ساحلست شوق را بر صبر قوّت غالبستعقلرا با عشق دعوی باطلست نسبت عاشق بغفلت میکنندوآنکه معشوقی ندارد غافلست دیده باشی تشنه مستعجل بآب؟جان بجانان همچنان مستعجلست بذل جاه و مال و ترک نام و ننگدر طریق عشق اوّل منزلست گر بمیرد طالبی در بند دوستسهل باشد، زندگانی مشکلست عاشقی میگفت و خوش خوش میگریستجان بیاساید که جانان قاتلست سعدیا نزدیک رای عاشقانخلق مجنونند و مجنون عاقلست

---

1. بختش.