کلیات سعدی/غزلیات/هر نوبتم که در نظر ای ماه بگذری

by سعدی

۵۵۸ – ط

	هر نوبتم که در نظر ای ماه بگذری			بار دوم ز بار نخستین نکوتری
	انصاف میدهم که لطیفان و دلبران			بسیار دیده‌ام نه بدین لطف و دلبری
	زنار بود هرچه[۱] همه عمر داشتم			الا کمر که پیش تو بستم بچاکری
	از شرم چون تو آدمیان در میان خلق			انصاف میدهد که نهان میشود پری[۲]
	شمشیر اختیار ترا سر نهاده‌ام[۳]			دانم که گر تنم بکشی جان بپروری
	جز صورتت در آینه کس را نمیرسد			با صورت[۴] بدیع تو کردن برابری
	ای مدعی گر آنچه مرا شد ترا شود			بر حال من ببخشی و حالت[۵] بیاوری
	صید اوفتاد و پای مسافر بگل بماند			هیچ افتدت که بر سر افتاده بگذری؟
	صبری که بود مایهٔ سعدی دگر نماند			سختی مکن که کیسه بپرداخت مشتری

---

1. آنچه.
2. در نسخ تازه‌تر بیت چنین است:

   	از شرم چون تو آدمئی در میان خلق			انصاف میدهم که نهان میشود پری

3. در نسخهٔ قدیمتر: برنهاده‌ام.
4. با طلعت.
5. در نسخ تازه: رحمت.